vādo Copy link Outline I. Lit.B. Of inanimate thingsII. Trop. ⓘvādat: pres subj act 3rd sg • vādo (vāsi, Tert. Pall. 3), 3, v. n. [cf. Sanscr. root gā-, go; Gr. ΒΑ, αίνω], to go, walk; esp. to go hastily or rapidly, to rush (syn. incedo). I. Lit. (rare but class.): vadunt solidā vi, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 277 Vahl.): ingenti cursu, id. ap. Fest. p. 363 Müll. (Ann. v. 470 Vahl.): cum feras bestias videamus alacres et erectas vadere, ut alteri bestiae noceant, Auct. Her. 2, 19, 29: vadit fremit refringit virgulta pede vago, Cat. 63, 86: vadimus inmixti Danais, Verg. A. 2 396: ad eum (Pompeium) postridie mane vadebam, Cic. Att. 4, 10, 2: ad amnem, Ov. M. 11, 137: inde in primum aditum pontis, Liv 2, 10, 5: in hostem, to stride on, advance, id. 7, 24, 6: haud dubi am in mortem, Verg. A. 2, 359: per hostes, Tac. H. 3, 41: cras mane vadit, Cic. Att. 14, 11, 2: vadite, et haec memores regi mandata referte, Verg. A. 11, 176; 4, 223; Hor. Ep. 1, 13, 19.— B. Of inanimate things: Euphrates in Mesopotamiam vadit per ipsam Seleuciam, Plin. 5, 26, 21, § 90: circulus per medios Parthos, id. 6, 34, 39, § 213. — II. Trop.: ardua per praeceps gloria vadit iter, Ov. Tr. 4, 3, 74: vadit animus in praeceps sciens, etc., Sen. Hippol. 180: eruditi et rude vulgus in eam (sententiam) cursu vadit, Plin. 2, 7, 5, § 23; App. M. 2, p. 117, 27.
vădo Copy link ⓘvădat: pres ind act 3rd sg • vădo, āre, v. a. [vadum], to wade through, ford: flumina, quae sine pontibus vadari nequeunt, Veg. Mil. 2, 25: quia neque navium copia pro tempore erat, neque vadari fluvius poterat, Sulp. Sev. Chron. 1, 22, 3.
vădor Copy link ⓘvădat: pres ind act 3rd sg (dep) • vădor, ātus (inf. vadarier, Plaut. Aul. 2, 4, 40), 1, v. dep. a. [1. vas]; jurid. t. t., to bind over by bail to appear in court: Sa. Vadatur hic me. Poe. Utinam vades desint, in carcere ut sis, Plaut. Pers. 2, 4, 18: postulat, ut sibi liceret milvom vadarier, id. Aul. 2, 4, 40: neque vadari amplius neque vadimonium promittere ... hominem vadari, Cic. Quint. 6, 23; cf. id. ib. 19, 61: (Apronius) cum ex Leontino usque ad Lilybaeum aliquem vadaretur, Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38: tot vadibus accusator vadatus est reum, Liv. 3, 13, 8: jamque vadaturus, lecticā prodeat, inquit, Ov. R. Am. 665: casu tunc respondere vadato Debebat (= ei, qui eum vadatus erat, vadimonio obligaverat), Hor. S. 1, 9, 36.!*? vădātus, a, um, in pass. signif. (prop. bound over to appear in court; hence, transf., in gen.), bound, pledged, engaged to do any thing (ante- and postclass.): vadatus = obstrictus vel sub fidejussione ambulans; sicut Fenestella ait: apud quem vadatus amicitiae nodulo tenebatur, Fulg. Expos. Serm. Ant. p. 567: ita me vadatum amore vinctumque attines, Plaut. Bacch. 2, 2, 3: trico, Lucil. ap. Non. 8, 24: memineris mihi reliqua vitae tuae curricula vadata, devoted, App. M. 11, p. 259, 40; Pac. Pan. Theod. 17.
vădō Copy link ⓘvādat: pres subj act 3rd sgvădat: pres ind act 3rd sg • 1 vădō, āre (vadum), tr., passer à gué : Veg. Mil. 2, 25.
vādō Copy link ⓘvādat: pres subj act 3rd sgvădat: pres ind act 3rd sg • 2 vādō, ĕre (cf. βαίνω), intr., marcher, aller, s'avancer : ad aliquem Cic. Att. 4, 10, 2, aller trouver qqn ; in hostem Liv. 7, 24, 6, marcher contre l'ennemi ; per hostes Tac. H. 3, 41, passer à travers l'ennemi ; cras mane vadit Cic. Att. 14, 11, 2, il se met en route demain matin || in sententiam cursu vadere Plin. 2, 23, se ranger au pas de course à un avis || circulus per medios Parthos vadit Plin. 6, 213, ce cercle passe par le milieu de la Parthie. ➳ pf. vasi Tert. Pall. 3.
vădor Copy link ⓘvădat: pres ind act 3rd sg (dep) • vădor, ātus sum, ārī (vas 1), tr., obliger qqn à comparaître en justice en lui faisant donner caution, assigner à comparaître : Pl. Pers. 288 ; Cic. Quinct. 61 ; Verr. 2, 3, 38 || abl. absolu n. vadato = caution ayant été fournie, après engagement pris ; vadato respondere Hor. S. 1, 9, 36, après engagement pris, répondre à l'appel de son nom || vădātus, sens pass. [fig.] lié, engagé : Pl. Bacch. 180 ; Apul. M. 11, 6.