stŭdĭōsus Copy link Outline I. In gen.(a). With gen.(b). With dat.(g). With ad(d). With inII. In partic.A. Zealous for any one, i. e. partial, ...B. Devoted to study or learning, learned ... ⓘstŭdĭōsē | que: adverbialstŭdĭōse | que: masc/neut voc sgStŭdĭōse | que: masc voc sg • stŭdĭōsus, a, um, adj. [studium], eager, zealous, assiduous, anxious after any thing, fond or studious of any thing. I. In gen. α. With gen. (most freq.): venandi aut pilae studiosi, Cic. Lael. 20, 74: nemorum caedisque ferinae, Ov. M. 7, 675: placendi, id. A. A. 3, 423: culinae aut Veneris, Hor. S. 2, 5, 80: florum, id. C. 3, 27, 29: dicendi, Cic. de Or. 1, 59, 251; Quint. 2, 13, 1: eloquentiae, id. 5, 10, 122: summe omnium doctrinarum, Cic. Fam. 4, 3, 3: musices, Quint. 1, 10, 12: sapientiae, id. 3, prooem. § 2; 12, 1, 19: sermonis, id. 10, 1, 114: juris, occupied with, studious of, the law, Suet. Ner. 32.—Comp.: ille restituendi mei quam retinendi studiosior, Cic. Att. 8, 3, 3.—Sup.: munditiarum lautitiarumque studiosissimus, Suet. Caes. 46: aleae, Aur. Vict. Epit. 1.— β. With dat.: nisi adulterio, studiosus rei nulli aliae, Plaut. Mil. 3, 1, 206: armorum quam conviviorum apparatibus studiosior, Just. 9, 8, 4.—* γ. With ad: studiosiores ad opus, Varr. R. R. 1, 17, 7.— δ. With in: in argento, Petr. 52, 1.— (ε) Absol.: homo valde studiosus ac diligens, Cic. Ac. 2, 31, 98: putavi mihi suscipiendum laborem utilem studiosis, id. Opt. Gen. 5, 13: aliquid studioso animo inchoare, Plin. Ep. 6, 16, 9.— II. In partic. A. Zealous for any one, i. e. partial, friendly, attached, devoted to him (class.; esp. freq. in Cic.): omnem omnibus studiosis ac fautoribus illius victoriae παρρησίαν eripui, Cic. Att. 1, 16, 8: mei studiosos habeo Dyrrhachinos, id. ib. 3, 22, 4: sui, id. Brut. 16, 64: nobilitatis, id. Ac. 2, 40, 125: studiosa Pectora, Ov. Tr. 4, 10, 91.—Comp.: studiosior alterius partis, Suet. Tib. 11 med.: te studiosiorem in me colendo fore, Cic. Fam. 5, 19, 1.—Sup.: hunc cum ejus studiosissimo Pammene, Cic. Or. 30, 105: existimationis meae studiosissimus, Cic. Verr. 2, 2, 47, § 117: studiosissimum Platonis auditorem fuisse, Tac. Or. 32.— B. Devoted to study or learning, learned, studious (not anteAug.; in Cic. always with gen.: litterarum, doctrinarum, etc.; v. supra, I. α, and cf. studeo, II. B.): quid studiosa cohors operum struit? Hor. Ep. 1, 3, 6: ipse est studiosus, litteratus, etiam disertus, Plin. Ep. 6, 26, 1: juvenis studiosus alioquin, Quint. 10, 3, 32.—Transf., of things: studiosa disputatio, a learned disputation, Quint. 11, 1, 70: otium, Plin. Ep. 1, 22, 11.—Plur. subst.: stŭdĭōsi, ōrum, m., studious men, the learned, students, Cic. Opt. Gen. 5, 13; Quint. 2, 10, 5; 10, 1, 45; Plin. Ep. 4, 13, 11; 4, 28, 2.—Also, sing.: Stŭdĭōsus, i, m., The Student, the title of a work of the elder Pliny, Plin. Ep. 3, 5, 5.—Hence, adv.: stŭ-dĭōsē, eagerly, zealously, anxiously, carefully, studiously (freq. and class.): texentem telam studiose offendimus, Ter. Heaut. 2, 3, 44: cum studiose pila luderet, Cic. de Or. 2, 62, 253: libenter studioseque audire, id. Div. in Caecil. 12, 39; cf. Tac. Or. 2: aliquid studiose diligenterque curare, Cic. Att. 16, 16, A, § 7: studiose discunt, diligenter docentur, id. Q. Fr. 3, 3, 1: aliquid investigare, id. Rep. 1, 11, 17: studiose cavendum est, id. Lael. 26, 99.—Comp.: ego cum antea studiose commendabam Marcilium, tum multo nunc studiosius, quod, etc., Cic. Fam. 13, 54; Quint. 3, 1, 15; 3, 6, 61; Ov. M. 5, 578; Nep. Ages. 3, 2; Col. 8, 11, 2; Just. 43, 3, 5 al.—Sup.: aliquid studiosissime quaerere, Cic. Rep. 1, 10, 15; id. Off. 3, 28, 101; Plin. Ep. 4, 26, 1; Suet. Calig. 54; id. Aug. 45.
stŭdĭōsus Copy link Outline 1 appliqué à, attaché à, qui a du goût pour, etc. ;a) [avec gén.] : qui aime la chasse ou le jeu de paume ...b) [avec dat.] || [avec ad ]c) [avec in abl.] plus appliqué à m'entourer de prévenances ;d) [abs t ] : homme plein d'ardeur et d'activité ; ceux qui ...2 qui s'intéresse à qqn, attaché à, dévoué à, partisan, ami, admirateur : ...3 appliqué à l'étude, studieux : || discussion savante, de savants. ⓘstŭdĭōsē | que: adverbialstŭdĭōse | que: masc/neut voc sgStŭdĭōse | que: masc voc sg • 1 stŭdĭōsus, a, um (studium), 1. appliqué à, attaché à, qui a du goût pour, etc. ; a) [avec gén.] : venandi aut pilæ Cic. Læl. 74, qui aime la chasse ou le jeu de paume ; existimationis meæ studiosissimus Cic. Verr. 2, 2, 117, si désireux de mon estime ; qui studiosi sunt harum rerum Cic. Verr. 2, 4, 13, ceux qui sont amateurs de ces objets ; b) [avec dat.] Pl. Mil. 802 ; Just. 9, 8, 4 || [avec ad] Varro R. 1, 17, 7 ; c) [avec in abl.] studiosior in me colendo Cic. Fam. 5, 19, 1, plus appliqué à m'entourer de prévenances ; d) [abst] : homo studiosus ac diligens Cic. Ac. 2, 98, homme plein d'ardeur et d'activité ; studiosi Cic. Opt. 13, ceux qui s'intéressent, les amateurs 2. qui s'intéresse à qqn, attaché à, dévoué à, partisan, ami, admirateur : cum ejus studiosissimo Pammene Cic. Or. 105, avec Pamménès, son admirateur passionné || [pris substt] studiosi, admirateurs, partisans de qqn, de qqch. : habet certos sui studiosos Cic. Br. 64, il a ses partisans déclarés, cf. Att. 1, 16, 8 ; 3, 22, 4 ; Mil. 21 ; Ac. 2, 125 3. appliqué à l'étude, studieux : Hor. Ep. 1, 3, 6 ; Plin. Min. Ep. 6, 26, 1 ; Quint. 10, 3, 32 || studiosa disputatio Quint. 11, 1, 70, discussion savante, de savants.
Stŭdĭōsus Copy link ⓘstŭdĭōsē | que: adverbialstŭdĭōse | que: masc/neut voc sgStŭdĭōse | que: masc voc sg • 2 Stŭdĭōsus, ī, m., nom d'un gladiateur : Plin. 11, 245.