Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (8 entries · 19 senses)
L&S Lewis & Short (4)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

plāga | ve: fem nom/voc sg

plāgā | ve: fem abl sg

• plāga, ae, f. [cf. plango], = πληγή, a blow, stroke, wound, stripe (class.; syn.: ictus, verbera, vulnus).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen., Cic. Verr. 2, 5, 51, § 134: (pueris) dant animos plagae, Verg. A. 7, 382; Ov. M. 12, 487; 13, 119; Gell. 5, 15, 7: plagae et vulnera, Tac. G. 7.—Of the shock of atoms striking together, Cic. Fat. 20, 48; cf. id. ib. 10, 22.—
    2. B. In partic., a blow which wounds or injures; a stroke, cut, thrust; a wound (class.).
      1. 1. Absol.: plagis costae callent, Plaut. Ps. 1, 2, 4: quem irrigatum plagis pistori dabo, refreshed by a flogging, id. Ep. 1, 2, 18: plagas pati, Ter. Eun. 2, 2, 13: plagas perferre, to bear, receive blows, Cic. Tusc. 2, 17, 41: plagam accipere, id. Sest. 19, 44: plagam mortiferam infligere, to inflict a mortal wound, id. Vatin. 8, 20: plaga mediocris pestifera, id. Off. 1, 24, 84: verbera et plagas repraesentare, stripes and blows, Suet. Vit. 10: plagis confectus, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 140: flagelli plaga livorem facit, Vulg. Ecclus. 28, 21: plagam curare, Cels. 5, 26, 24: suere, id. 5, 26, 23.—
      2. 2. With gen.: scorpionum et canum plagas sanare, Plin. H. N. 23 prooem. 3, § 6.—
    3. C. Transf., a welt, scar, stripe: etiam de tergo ducentas plagas praegnatis dabo, swollen welts, Plaut. As. 2, 2, 10.—
  2. II. Trop.
    1. A. A blow, stroke; an injury, misfortune (class.): illa plaga est injecta petitioni tuae maxima, that great blow was given, that great obstacle was presented, Cic. Mur. 23, 48: sic nec oratio plagam gravem facit, nisi, etc., makes a deep impression, id. Or. 68, 228: levior est plaga ab amico, quam a debitore, loss, injury, id. Fam. 9, 16, 7: hac ille perculsus plaga non succubuit, blow, disaster, Nep. Eum. 5.—
    2. B. A plague, pestilence, infection (late Lat.): leprae, Vulg. Lev. 13, 2; id. 2 Reg. 24, 25.—
    3. C. An affliction, annoyance (late Lat.), Vulg. Deut. 7, 19: caecitatis, id. Tob. 2, 13.—
    4. D. Slaughter, destruction (late Lat.): percussit eos plagā magnā, Vulg. 1 Reg. 23, 5; id. 2 Reg. 17, 9.
ⓘ

plăga | ve: fem nom/voc sg

plăgā | ve: fem abl sg

• plăga, ae, f. [root πλακ- of Gr. πλακοῦς; cf. planca, plancus, plānus].
    1. A. A region, quarter, tract (mostly poet.; v. Madv. ad Cic. Fin. 2, 4, 12, where de plagis omnibus is the reading of the best MSS., but pagis of the edd.; but cf. Mütz. ad Georg Curtius p. 516 sq.; and Krebs, Antibarb. p. 869; syn.: regio, tractus, terra): aetheria, the ethereal regions, the air, Verg. A. 1, 394: caeli scrutantur plagas, Poët. ap. Cic. Div. 2, 13, 30: et si quem extenta plagarum Quattuor in medio dirimit plaga solis iniqui, zones, Verg. A. 7, 226: ardens, the torrid zone, Sen. Herc. Oet. 67; also called fervida, id ib. 1219: septentrionalis, Plin. 16, 32, 59, § 136: ea plaga caeli, Just. 42, 3, 2: ad orientis plagam, Curt. 4, 37, 16: ad orientalem plagam, on the east, in the eastern quarter, Vulg. Deut. 4, 41: contra orientalem plagam urbis, id. Josue, 4, 19: ad septentrionalem plagam collis, side, id. Judic. 7, 1 et saep.—
    2. B. In partic., a region, district, canton (only in Liv.), Liv. 9, 41, 15.
ⓘ

plăga | ve: fem nom/voc sg

plăgā | ve: fem abl sg

• plăga, ae, f. [root plek-; Gr. πλέκω, weave, entwine; cf. plecto, plico, du-plex],
  1. I. a hunting-net, snare, gin (class.; syn.: retia, casses).
    1. A. Lit.: canes compellunt in plagas lupum, Plaut. Poen. 3, 3, 35: tendere plagas, Cic. Off. 3, 17, 68: extricata densis Cerva plagis, Hor. C. 3, 5, 32; Ov. M. 7, 768: nodosae, id. F. 6, 110: inque plagam nullo cervus agente cadit (al. plagas), id. A. A. 3, 428: aut trudit ... Apros in obstantes plagas, Hor. Epod. 2, 32.—Of the spider's web: illa difficile cernuntur, atque ut in plagis liniae offensae praecipitant in sinum, Plin. 11, 24, 28, § 82.—Sing. (very rare): sic tu ... tabulam tamquam plagam ponas, Cic. Off. 3, 17, 68.—
    2. B. Trop., a snare, trap, toil (class.; syn. pedica): se impedire in plagas, Plaut. Mil. 4, 9, 11: se in plagas conicere, id. Trin. 2, 1, 11: quas plagas ipsi contra se Stoici texuerunt, Cic. Ac. 2, 48, 147: in illas tibi majores plagas incidendum est, Cic. Verr. 2, 5, 58, § 151: Antonium conjeci in Caesaris Octaviani plagas, id. Fam. 12, 25, 4: speculabor, ne quis nostro consilio venator assit cum auritis plagis, i. e. arrectis attentisque auribus, Plaut. Mil. 3, 1, 14.—Sing. (rare) hanc ergo plagam effugi, Cic. Att. 7, 1, 5.—
  2. II. A bedcurtain, a curtain (ante-class.; v. plagula), Varr. ap. Non. 162, 28: eburneis lectis et plagis sigillatis, id. ib. 378, 9: chlamydes, plagae, vela aurea, id. ib. 537, 23.
plāgo Copy link
ⓘ

plāgā | ve: pres imperat act 2nd sg

• plāgo, āvi, āre, v. a. [1. plaga], to strike, wound (eccl. Lat.): aliquem, Aug. Civ. Dei, 21, 11; Vulg. Zach. 13, 6; Juv. Schol. 6, 655; 13, 133.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
plāga Copy link
ⓘ

plāga | ve: fem nom/voc sg

plāgā | ve: fem abl sg

plăga | ve: fem nom/voc sg

plăgā | ve: fem abl sg

• 1 plāga, æ, f. (plango, cf. πληγή), coup, blessure [pr. et fig.] : verbera et plagas repræsentare Suet. Vitell. 10, montrer les coups de fouet et de bâton dont on est meurtri ; plagis confectus Cic. Verr. 2, 5, 140, roué, déchiré de coups ; hæc Lacedæmoniis plaga mediocris Cic. Off. 1, 84, ce fut pour les Lacédémoniens un coup (un échec) médiocre ; mortifera Cic. Sest. 44, coup mortel ; alicui ou alicui rei plagam imponere Cic. Sest. 44 ; injicere Cic. Mur. 48 ; infligere Cic. Vat. 20, porter un coup à qqn, à qqch. ; plagam gravem facere Cic. Or. 228, porter un coup efficace ; plagam accipere Cic. Sest. 44, recevoir un coup, une blessure.
plăga Copy link
ⓘ

plāga | ve: fem nom/voc sg

plāgā | ve: fem abl sg

plăga | ve: fem nom/voc sg

plăgā | ve: fem abl sg

• 2 plăga, æ, f. (πλάξ), étendue, région : cæli plagas scrutari Enn. d. Cic. Div. 2, 30 ; Rep. 1, 30, scruter les régions célestes, cf. Virg. En. 1, 394 ; quattuor plagæ Virg. En. 7, 226, les quatre zones ; plaga solis iniqui Virg. En. 7, 226, la zone torride || canton : Liv. 9, 41, 15.
ⓘ

plāga | ve: fem nom/voc sg

plāgā | ve: fem abl sg

plăga | ve: fem nom/voc sg

plăgā | ve: fem abl sg

• 3 plăga, æ, f.,
1. filet, piège [pr. et fig.] : [au sing.] Cic. Off. 3, 68 ; Att. 7, 1, 5 ; Plin. 11, 83 ; [mais surtout au pl.] Cic. Off. 3, 68 ; Ac. 2, 147 ; Verr. 2, 5, 151 ; Fam. 12, 25, 4
2. couverture de lit ou rideau de lit : Varr. d. Non. 162, 28 ; 378, 9 ; 537, 23.
plāgō Copy link
ⓘ

plāgā | ve: pres imperat act 2nd sg

• plāgō, āvī, ātum, āre (plāga), tr., frapper, battre : Aug. Civ. 21, 11.