Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 2 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

pestĭfer: masc nom/voc sg

pestifer: masc nom/voc sg

• pestĭfer and (rarely, Cels. 2, 6) pes-tĭfĕrus, ĕra, ĕrum, adj. [pestis-fero].
  1. I. Bringing pestilence, pestilential: odor, Liv. 25, 26, 11.—
  2. II. In gen., that brings destruction, destructive, baleful, noxious, pernicious, pestiferous (class.): res pestiferae et nocentes, Cic. N. D. 2, 47, 120: accessus ad res salutares, a pestiferis recessus, id. ib. 2, 12, 34: acutus et pestifer morbus, Cels. 4, 1, 1: sudor, id. 2, 6: aquae, Val. Fl. 4, 594: ignis, Ov. M. 8, 477: fames, id. ib. 8, 784: fauces, Verg. A. 7, 570: aër, Col. 10, 331: bellum, Cic. Fam. 4, 3, 1: bella civilia, id. Off. 1, 25, 86: Antonii pestifer reditus, id. Phil. 3, 2, 3: homo, Vulg. Act. 24, 5: pestiferum fulgur dicitur, quo mors exsiliumve significari solet, Fest. p. 210 Müll.; cf.: pestifera quae mortem aut exsilium ostendunt, id. p. 245 ib.—Subst.: pestĭfer, ĕri, m., a mischievous person, Vulg. Ecclus. 11, 35.—Adv.: pestĭfĕrĕ, balefully, pestiferously (rare but class.), Cic. Leg. 2, 5, 13; Hilar. Trin. 7, 3.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
pestĭfĕr Copy link
ⓘ

pestĭfer: masc nom/voc sg

pestifer: masc nom/voc sg

• pestĭfĕr, ĕra, ĕrum (pestis, fero), qui apporte la ruine, désastreux, fatal : res pestiferæ et pl. n. pestifera Cic. Nat. 2, 120 ; 2, 122, les choses funestes ; ab illo pestifero civi Cic. Sest. 78, par ce citoyen pestiféré || pestilentiel, empesté : Liv. 26, 26, 11 ; Col. Rust. 10, 331 ; Virg. En. 7, 570. ➳ nomin. pestiferus Cels. Med. 2, 6.