Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

perfĭcerer: imperf subj pass 1st sg

• per-fĭcĭo, fēci, fectum, 3, v. a. [facio], to achieve, execute, carry out, accomplish, perform, despatch, bring to an end or conclusion, finish, complete (class.; syn.: absolvo, conficio, exsequor).
  1. I. Lit.: comitiis perficiendis undecim dies tribuit, Caes. B. C. 3, 2: iis comitiis perfectis, Liv. 24, 43, 9: bellum, id. 22, 38, 7: aliquid absolvi et perfici, Cic. N. D. 2, 13, 35: multa, id. Or. 30, 105: scelus, to perpetrate, id. Clu. 68, 194: cogitata, id. Deiot. 7, 21: instituta, id. Div. 2, 5: poëma, id. Q. Fr. 2, 8: conata, Caes. B. G. 1, 3: nihil est simul et inventum et perfectum, Cic. Brut. 18, 71: centum annos, to complete, live, Hor. Ep. 2, 1, 39.—So of commissions, orders, to execute: munus, Verg. A. 6, 629; 6, 637; Cic. Fam. 6, 7: jussa, Val. Fl. 7, 61: mandata, Sil. 13, 343.—
  2. II. Transf.
    1. A. To bring to completion, finish, perfect (opp. inchoare): candelabrum perfectum e gemmis clarissimis, Cic. Verr. 2, 4, 28, § 64: murum, Liv. 25, 11: loricam, Sil. 2, 403: aedem, Suet. Aug. 60: cibos ambulatione, to digest, Plin. 11, 53, 118, § 283: cucumeres, id. 19, 5, 23, § 65: coria, to dress or curry, id. 23, 1, 16, § 22: lanas, id. 35, 15, 52, § 190: minium, id. 33, 7, 40, § 118.—
    2. B. To make perfect, to perfect: aliquem citharā, Ov. A. A. 1, 11: expleta et perfecta forma honestatis, Cic. Fin. 2, 15, 48: artem, Suet. Ner. 41.—
    3. C. To bring about, to cause, effect; with ut, Ter. Eun. 5, 8, 24; Cic. Agr. 1, 9, 127: perfice ut putem, convince me, id. Tusc. 1, 8, 15; id. Fam. 11, 27, 2: eloquentia perfecit, ut, etc., Nep. Ep. 6, 4.—With ne and subj.: omnia perfecit, quae senatus salvā re publicā ne fieri possent perfecerat, Cic. Phil. 2, 22, 55. —
    4. D. In mal. part., = ἐνεργεῖν, Mart. 3, 79, 2; cf. Ov. A. A. 1, 389; Capitol. Max. 4, 7.— perfectus, a, um, P. a., finished, complete, perfect, excellent, exquisite (class.).
    5. A. Of persons: oratorem plenum atque perfectum esse, etc., Cic. de Or. 1, 13, 59: homines in dicendo, id. ib. 1, 13, 58: perfectis et absoluti philosophi, id. Div. 2, 72, 150: homines, id. Off. 1, 15, 46; id. Brut. 30, 114: in geometriā, id. Fin. 1, 6, 20: in arte, Ov. A. A. 2, 547.—In a religious sense, righteous (eccl. Lat.): cor perfectum, Vulg. 3 Reg. 11, 4; id. Matt. 5, 48.—Perfectissimus, a title of honor under the later emperors, Cod. Const. 12, tit. 33; Am. 21, 16 init.; Lact. 5, 14, 18.—
    6. B. Of inanim. and abstr. things: naturae, Cic. N. D. 2, 12, 33: ratio, id. ib. 13, 34: pulchriora etiam Polycliti et iam plane perfecta (signa), id. Brut. 18, 70: perfectum atque absolutum officium, id. Off. 3, 3, 14: perfecta cumulataque virtus, id. Sest. 40, 86: aetas, full or ripe age, the age of fiveand-twenty, Dig. 4, 4, 32 init.—Comp.: valvae perfectiores, Cic. Verr. 2, 56: aliquid perfectius, id. de Or. 1, 2, 5; id. Brut. 18, 69; Hor. Epod. 5, 59; Quint. 12, 1, 21: ad perfectiora, Vulg. Heb. 6, 1.—Sup.: quod ego summum et perfectissimum judicem, Cic. Or. 1, 3; 15, 47; id. Brut. 31, 118; Juv. 2, 5.—Adv.: perfectē, fully, completely, perfectly (class.): eruditus, Cic. Brut. 81, 282; id. de Or. 1, 28, 130: veritatem imitari, id. Div. 1, 13, 23.—Comp., App. Flor. p. 357, 1; Tert. Apol. 45.—Sup., Gell. 11, 16 fin.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

perfĭcerer: imperf subj pass 1st sg

• perfĭcĭō, fēcī, fectum, ĕre (per et facio), tr.,
1. faire complètement, achever, accomplir : opere perfecto Cæs. G. 1, 8, 2, le travail étant achevé ; conata perficere Cæs. G. 1, 3, 6, mener une entreprise à bonne fin ; scelus Cic. Clu. 194, perpétrer un crime, consommer un crime, cf. Cic. Verr. 2, 4, 116 ; cogitata Cic. Dej. 21, exécuter un projet || centum annos Hor. Ep. 2, 1, 39, accomplir (vivre) cent ans
2. faire complètement, de manière parfaite : oratorem Cic. Br. 120, former un orateur complet ; (hydriæ) eadem arte perfectæ Cic. Verr. 2, 4, 97, (des aiguières) achevées avec le même art (d'un art aussi achevé), cf. Cic. Verr. 2, 4, 103 ; candelabrum e gemmis auroque perfectum Cic. Verr. 2, 4, 71, candélabre, chef-d'œuvre de pierreries et d'or
3. [avec ut (ut non) subj.] obtenir ce résultat que, aboutir à ce que (à ce que... ne... pas) : Cic. Agr. 1, 27 ; Tusc. 1, 15 ; Fam. 11, 27, 2 ; Nep. Epam. 6, 4 ; [avec ne] réussir à empêcher que : Cic. Phil. 2, 55 ; [avec quominus] illud non perficies quominus tua causa velim Cic. Fam. 3, 7, 6, tu n'arriveras pas à m'empêcher de vouloir ton intérêt || [part. n. abl. absolu] : perfecto et concluso avec prop. inf. Cic. Fin. 2, 85, ce résultat et cette conclusion étant obtenus, savoir que.