Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

percellās: pres subj act 2nd sg

• per-cello, cŭli, culsum, 3 (perculsi for perculi, Amm. 17, 8, 4; 25, 8, 13), v. a. [cf.: procella, celer], to beat down, throw down; to overturn, upset (class.; syn.: percutio, deicio).
  1. I. Lit.: ventus Cercius plaustrum oneratum percellit, Cato ap. Gell. 2, 22, 29; cf.: vento perculsam ratem, Afran. ap. Fest. p. 273 Müll. (Com. Rel. p. 154 fin. Rib.): magnas quercus, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 194 Vahl.): abietem, Varr. ap. Non. 152, 11: alii adnutat ... alii percellit pedem, Naev. ap. Isid. Orig. 1, 25 (Com. Rel. p. 17 Rib.): perii! perculit me prope, Plaut. Pers. 5, 2, 28; Ter. Eun. 2, 3, 87: radicibus arborum, Plin. 18, 34, 77, § 334: Mars communis saepe spoliantem jam et exsultantem evertit et perculit ab abjecto, Cic. Mil. 21, 56: eos Martis vis perculit, id. Marc. 6, 17.—Prov.: Perii, plaustrum perculi! I've upset my cart, i. e. I've done for myself, Plaut. Ep. 4, 2, 22.—
    1. B. Transf., to strike, smite, hit: fetiali Postumius genu femur perculit, Liv. 9, 10 fin.; cf. id. 9, 11, 11: aliquem cuspide, Ov. Am. 2, 9, 7; 1, 7, 32.— Poet.: vox repens perculit urbem, struck, reached, Val. Fl. 2, 91.—
  2. II. Trop.
    1. A. To cast down, overthrow, ruin, destroy: adulescentiam perculisse atque afflixisse, Cic. Cael. 32, 80; id. Cat. 2, 1, 2; id. Leg. 3, 8, 24: rem publicam, Tac. A. 2, 39: aliquem, Suet. Tib. 55.—
    2. B. To strike with consternation, to deject, daunt, dispirit, discourage, dishearten: haec te vox non perculit? non perturbavit? Cic. Verr. 2, 3, 57, § 132: timore perculsi membra, Lucr. 5, 1223: civitates atrocibus edictis, Tac. H. 1, 53; Flor. 1, 10, 2: animos (timor), Val. Fl. 4, 651.—
    3. C. To urge on, excite, impel: volucres perculsae corda tuā vi, Lucr. 1, 13: aliquem ad turpitudinem, App. Mag. p. 281.—Perf.: perculit, in a neutr. signif., for perculsus est, Flor. 3, 10, 8.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

percellās: pres subj act 2nd sg

• percellō, cŭlī, culsum, ĕre, tr.,
1. culbuter, renverser, abattre, terrasser : perculeris jam tu me Ter. Eun. 379, tu auras bientôt fait de me renverser || [fig.] Cic. Mil. 56 ; Marc. 17 ; Cæl. 80, etc.
2. frapper, heurter : alicui genu femur Liv. 9, 10, 10, heurter du genou la cuisse de qqn, cf. Liv. 9, 11, 11 ; Ov. Am. 2, 9, 7 || [fig.] secouer, ébranler, bouleverser : hæc te vox non perculit ? Cic. Verr. 2, 3, 132, ces paroles ne t'ont pas porté un coup ? is pavor perculit decemviros, ut Liv. 3, 38, 6, une telle frayeur secoua les décemvirs que, cf. Liv. 3, 30, 5 ; 42, 67, 1 ; quos pavor perculerat in silvas Liv. 7, 15, 7, ceux que l'effroi avait jetés pantelants dans les forêts || pousser à : Apul. Apol. 12. ➳ pf. perculsit Amm. 17, 8, 4 ; 25, 8, 13.