Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 entries · 19 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

ōribus | que: neut dat/abl pl

• ōs, ōris (no
  1. I. gen. plur.), n. [kindr. with Sanscr. āsya, os, vultus, facies], the mouth (syn. bucca): quam tibi ex ore orationem duriter dictis dedit, Enn. ap. Non. p. 512, 8: ex ore in ejus os inflato aquam dato palumbo, Cato, R. R. 90: ad haec omnia percipienda os est aptissimum, Cic. N. D. 2, 54, 184: oris hiatus, id. ib. 2, 47, 122: os tenerum pueri, Hor. Ep. 2, 1, 126: fetidum, Cic. Pis. 7, 13: trilingue, Hor. C. 2, 19, 31: os loquentis Opprimere, Ov. M. 3, 296: in ore omnium esse, to be in everybody's mouth, to be the common talk: in ore est omni populo, Ter. Ad. 1, 2, 13: istius nequitiam in ore vulgi atque in communibus proverbiis esse versatam, Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121: Harmodius in ore est, id. Tusc. 1, 49, 116: in ore omnium, Cic. Verr. 2, 2, 23, § 56: habere aliquid in ore, to have a thing in one's mouth, be constantly talking of it, id. Fam. 6, 18, 6; id. ib. 5, 16, 2; id. Fin. 3, 11, 37; id. Att. 14, 22, 2: poscebatur ore vulgi dux Agricola, with one voice, one consent, unanimously, Tac. Agr. 41.—So, uno ore, unanimously, Ter. Phorm. 4, 3, 20; id. And. 1, 1, 69; Curt. 10, 2, 18; Cic. Lael. 23, 86; Sen. Ep. 81, 31: uno omnes eadem ore fremebant, Verg. A. 11, 132: volito vivus per ora virūm, soon become famous, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34 (Epigr. v. 4 Vahl.): virūm volitare per ora, Verg. G 3, 9: in ora vulgi, or hominum pervenire, or abire, to get into people's mouths, become the common talk, Cat. 40, 5; Liv. 2, 36, 3: ire per ora Nomen, Sil. 3, 135: hic Graecā doctrinā ore tenus exercitus animum bonis artibus non induerat, i. e. only as far as his tongue, only so as to talk, Tac. A. 15, 45.—Hence, os suum aperire (eccl. Lat.), to begin to speak, Vulg. Job, 33, 2; id. Ecclus. 51, 33 et saep.: os alicujus aperire, to cause to speak, id. Ezech. 33, 22; cf. id. ib. 24, 27; 3, 27.—But: aperuerunt super me os suum, sicut leo, threatened, Vulg. Psa. 21, 13: os sublinere alicui, to cheat, befool, v. sublino.—
    1. B. Esp.: pleno ore, i. e. heartily, zealously: ea nescio quomodo quasi pleniore ore laudamus, Cic. Off. 1, 18, 61.—
  2. II. Transf.
    1. A. In gen.: the face, countenance (syn.: vultus, facies), acutis oculis, ore rubicundo, Plaut. Ps. 4, 7, 118: figura oris, Ter. Eun. 2, 3, 26: iratorum, Cic. Off. 1, 29, 102: in ore sunt omhia, in eo autem ipso dominatus est omnis oculorum, i. e. every thing depends on the countenance, id. de Or. 3, 59, 221: in tuo ore vultuque acquiesco, id. Deiot. 2, 5: concedas hinc aliquo ab ore eorum aliquantisper, come out from them, out from their presence, leave them alone, Ter. Heaut. 3, 3, 11. —So of lower animals: insignis et ore Et rutilis clarus squamis, Verg. G. 4, 92: ore rubicundo (gallina), Plin. 10, 56, 77, § 156: ales cristati cantibus oris, Ov. M. 11, 597: coram in os aliquem laudare, to praise one to his face, Ter. Ad. 2, 4, 5: alicui laedere os, to insult one to his face, id. ib. 5, 4, 10: praebere os, to expose one's self to personal insults, id. ib. 2, 2, 7; so, os praebere ad contumeliam, Liv. 4, 35: in ore parentum liberos jugulat, before their parents' eyes, Sen. Ben. 7, 19, 8: quae in ore atque in oculis provinciae gesta sunt, Cic. Verr. 2, 2, 33, § 81: in ore omnium cotidie versari, id. Rosc. Am. 6, 16: ut esset posteris ante os documentum Persarum sceleris sempiternum, id. Rep. 3, 9, 15: illos aiunt epulis ante ora positis excruciari fame, Macr. Somn. Scip. 1, 10, 13: ante ora conjugum omnia pati, Liv. 28, 19, 12.—So of the face, front, as indicative of modesty or impudence: os habet, linguam, perfidiam, = Engl. cheek, Plaut. Mil. 2, 2, 33: os durum! you brazen face! Ter. Eun. 4, 7, 36: os durissimum, very bold, Cic. Quint. 24, 77: impudens, Ter. Eun. 3, 5, 49: quo redibo ore ad eam, quam contempserim? with what face? id. Phorm. 5, 7, 24; cf. id. ib. 5, 9, 53; id. Heaut. 4, 3, 22; Liv. 26, 32.—Hence, transf., boldness, effrontery, impudence: quod tandem os est illius patroni, qui, etc., Cic. de Or. 1, 38, 175: nostis os hominis, nostis audaciam, Cic. Verr. 2, 2, 20, § 48; id. Rab. Post. 12, 34: non, si Appii os haberem, id. Fam. 5, 10, a, 2; id. ib. 9, 8, 1.—On the contrary: os molle, modest, bashful: nihil erat mollius ore Pompeii, Sen. Ep. 11, 3.—
    2. B. The head: Gorgonis os pulcherrimum, cinctum anguibus, Cic. Verr. 2, 4, 56, § 124: truncis arborum antefixa ora, Tac. A. 1, 61. —
    3. C. Speech (poet.): ora sono discordia signant, Verg. A. 2, 423.—
    4. D. A mouth, opening, entrance, aperture, orifice: os lenonis aedium, Plaut. Ps. 4, 1, 41: porta velut in ore urbis, Liv. 25, 11 fin.: ingentem lato dedit ore fenestram, Verg. A. 2, 482: Ponti, Cic. Verr. 2, 4, 58, § 129: os atque aditus portus, id. ib. 2, 5, 12, § 30: specūs, entrance, Tac. A. 4, 59: vascula oris angusti, Quint. 1, 2, 28: ulceris, Verg. G. 3, 454: Tiberis, Liv. 1, 33: venarum, Cels. 2, 7.— Also of the sources of a stream: fontem superare Timavi, Unde per ora novem, etc., Verg. A. 1, 245.—
    5. E. The beak of a ship: ora navium Rostrata, Hor. Epod. 4, 17.—
  3. F. Os leonis, lion's-mouth, a plant, Col. 10, 98.—
  4. G. The edge of a sword: interfecit in ore gladii, Vulg. 1 Reg. 15, 8; id. 4 Reg. 10, 25 et saep.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

ōribus | que: neut dat/abl pl

• 1 ōs, ōris, n.
I.
  1. 1. bouche, gueule : Cic. Nat. 2, 122 ; Pis. 13, etc. ; alicujus postremum spiritum ore excipere Cic. Verr. 2, 5, 118, recueillir sur les lèvres le dernier souffle de qqn, cf. Virg. En. 4, 684 || esse in ore omnium, in ore vulgi Cic. Verr. 2, 2, 56 ; 1, 121 ; ou omnibus in ore Cic. Læl. 2, être dans la bouche de tout le monde, faire l'objet des propos de la foule ; volitare per ora virum Enn. d. Cic. Tusc. 1, 34, voler sur les lèvres des hommes ; in ore (semper) habere aliquid, aliquem, avoir constamment qqch., qqn à la bouche, citer const qqch., qqn : Cic. Fam. 6, 18, 5 ; 5, 16, 2 ; Fin. 2, 22 ; 3, 37 ; habent in ore nos ingratos Cic. Att. 14, 22, 2, on parle constamment de mon ingratitude ; orationi Cæpionis ore respondit Ælius Cic. Br. 169, à ce discours Ælius fit une réponse par la bouche de Cépion [prononcée par...] || uno ore Cic. Læl. 86, d'une seule voix, unanimement ; ore tenus Tac. Ann. 15, 45, jusqu'à la bouche seulement, en parole seulement ; quasi pleniore ore laudare aliquid Cic. Off. 1, 61, louer qqch. comme d'une voix plus pleine, avec plus d'enthousiasme
  2. 2. organe de la parole, voix, prononciation : Nep. Alc. 1, 2 ; Virg. En. 2, 423
  3. 3. entrée, ouverture : in Ponti ore et angustiis Cic. Verr. 2, 4, 129, à l'entrée et dans le détroit du Pont-Euxin ; in ore portus Cic. Verr. 2, 5, 30, à l'ouverture du port || embouchure : Liv. 1, 22, 9 || source : Virg. En. 1, 245 || proue de navire : ora navium rostrata Hor. Epo. 4, 17, le bec des navires muni d'un éperon.
II.
  1. 1. visage, face, figure : Cic. Cat. 4, 1 ; Off. 1, 102 ; de Or. 3, 221 ; os Gorgonis Cic. Verr. 2, 4, 124, la tête de Méduse, cf. Tac. Ann. 1, 61 ; aliquem in os laudare Ter. Ad. 269, louer qqn en face ; in ore omnium versari Cic. Amer. 16, se montrer à la face de tous, être sous les yeux de tout le monde, cf. Cic. Verr. 2, 2, 81 ; Tac. H. 3, 77 ; alicui ante os esse Cic. Rep. 3, 15, être sous les regards de qqn ; ante ora conjugum Liv. 28, 19, 12, sous les regards des épouses ; incedunt per ora vestra magnifici Sall. J. 31, 10, ils marchent devant vous, hautains || os ducere Cic. Or. 86, grimacer, cf. Cic. de Or. 3, 222
  2. 2. [fig.] physionomie, air [en tant qu'expression des sentiments, cf. frons] : quod habent os ! Cic. Rab. Post. 34, quel front ils ont ! ore durissimo esse Cic. Quinct. 77, être de la dernière impudence ; os hominis cognoscite Cic. Verr. 2, 4, 66, apprenez à connaître l'effronterie du personnage, cf. Cic. de Or. 1, 175 ; Clu. 65, etc. ➳ d.-abl. pl. oribus Varro L. 7, 64 ; Virg. En. 8, 486.
ⓘ

ōribus | que: neut dat/abl pl

• 2 ŏs, ossis, gén. pl. ossium, n.,
1. os, ossement : cineri atque ossibus alicujus solacium reportare Cic. Verr. 2, 5, 128, rapporter une consolation aux cendres et aux restes [os] de qqn, cf. Cic. Verr. 2, 1, 113 || [poét.] moelle des os = fond de l'être : exarsit juveni dolor ossibus ingens Virg. En. 5, 172, un violent ressentiment s'alluma dans le cœur du jeune homme || [fig.] ossa Cic. Br. 68, le squelette [= les dehors, l'apparence] ; ossa nudare Cic. Fin. 4, 6, décharner des os [avoir un style décharné]
2. [la partie la plus intime d'un arbre, d'un fruit] cœur, noyau : Plin. 17, 252 ; Suet. Claud. 8. ➳ forme ossum, ī, n., v. Char. 139, 3 ; Prisc. Gramm. 7, 37 || ossu Char. 139, 4 ; Prisc. Gramm. 6, 69 ; pl. ossua CIL 1, 1219, etc. ; gén. ossuum Pacuv. 102 ; ossuorum Ps. Cypr. Aleat. 6.