mergae Copy link ⓘmergīs | que: fem dat/abl pl • mergae, ārum, f. [root marg-, to clear away; cf.: ἀμέργω, ἀμέλγω, mulgo, amurca], a two-pronged pitchfork, with which corn, when cut, was made into heaps: mergae furculae, quibus acervi frugum fiunt, dictae a volucribus mergis, quia, ut illi se in aquam mergunt, dum pisces persequuntur, sic messores eas in fruges demergunt, ut elevare possint manipulos, Paul. ex Fest, p. 124 Müll.: mergas datus, ut hortum fodiat, Plaut. Poen. 5, 2, 58: multi mergis, alii pectinibus spicam ipsam legunt, Col. 2, 21, 3.—Comically: si attigeris ostium, jam tibi hercle in ore fiet messio mergis pugneis, i. e. a rich crop of fisticuffs, Plaut. Rud. 3, 4, 58.
mergus Copy link Outline I. A diver, a kind of water-fowl, Varr. ...II. A vine-layer, Col. 4, 15, 1; Pall. 3, 16, 1 ... ⓘmergīs | que: masc dat/abl pl • mergus, i, m. [mergo]. I. A diver, a kind of water-fowl, Varr. L. L. 5, § 78 Müll.: praesagiunt pluviam mergi, Plin. 18, 35, 87, § 362: mergi maria fugientes, id. ib.; Ov. M. 8, 625; cf.: aequor amat; nomenque tenet, quia mergitur illo, id. ib. 11, 795; Hor. Epod. 10, 22.—Jestingly: mergus agrarius, of one who is eager to possess lands, Capitol. Pertin. 9.— II. A vine-layer, Col. 4, 15, 1; Pall. 3, 16, 1.
mergo Copy link Outline I. Lit.B. Transf.1. To sink down, sink in, to plunge, thrust ...2. In partic., to hide, concealII. Trop., to plunge into, sink, overwhelm, cover, bury, immerse, drown ... ⓘmergis | que: pres ind act 2nd sg • mergo, si, sum, 3, v. a. [cf. Sanscr. madsh-, majan, to dip; Zend, masga, marrow; Germ. Mark; Engl. marrow], to dip, dip in, immerse; absol. also to plunge into water, to sink. I. Lit. (class.): eos (pullos) mergi in aquam jussit, Cic. N. D. 2, 3, 7: aves, quae se in mari mergunt, id. ib. 2, 49, 124: putealibus undis, Ov. Ib. 391: Stygia undā, id. M. 10, 697: prodigia indomitis merge sub aequoribus, Tib. 2, 5, 80: ab hoc (the sword-fish) perfossas naves mergi, Plin. 32, 2, 6, § 15: mersa navis omnes destituit, Curt. 4, 8, 8: mersa carina, Luc. 3, 632: cum coepisset mergi, Vulg. Matt. 14, 30: in immensam altitudinem mergi, ac sine ulla respirandi vice perpeti maria, Sen. Dial. 4, 12, 4: naves, Eutr. 2, 20: partem classis, Vell. 2, 42, 2: pars maxima classis mergitur, Luc. 3, 753 sq.: nec me deus aequore mersit, Verg. A. 6, 348: sub aequora, Ov. M. 13, 948; Luc. 3, 753: ter matutino Tiberi mergetur, bathe, Juv. 6, 523.—Poet., of overwhelming waters, to engulf, swallow up, overwhelm, etc.: sic te mersuras adjuvet ignis aquas, Ov. Ib. 340: mersa rate, Juv. 14, 302.— B. Transf. 1. To sink down, sink in, to plunge, thrust, or drive in, to fix in, etc. (poet. and post-Aug. prose): palmitem per jugum mergere, et alligare, to thrust, push, Plin. 17, 22, 35, § 180: aliquem ad Styga, Sen. Thyest. 1007: manum in ora (ursae), to thrust into, Mart. 3, 19, 4: mersisque in corpore rostris Dilacerant (canes) falsi dominum sub imagine cervi, Ov. M. 3, 249: fluvius in Euphratem mergitur, runs or empties into, Plin. 6, 27, 31, § 128: visceribus ferrum. to thrust into, Claud. ap. Eutr. 1, 447.—Of heavenly bodies, etc.: Bootes, Qui vix sero alto mergitur Oceano, sinks into, Cat. 66, 68.— 2. In partic., to hide, conceal: mersitque suos in cortice vultus, Ov. M. 10, 498: vultum, Sen. Herc. Oet. 1348: diem or lucem, of the setting of the sun, id. Thyest. 771: terra caelum mergens, i. e. occidentalis, because there the sky seems to sink into the sea, Luc. 4, 54. —Of those on board a vessel: mergere Pelion et templum, i. e. to sail away from until they sink below the horizon: condere, Val. Fl. 2, 6.— II. Trop., to plunge into, sink, overwhelm, cover, bury, immerse, drown: aliquem malis, Verg. A. 6, 512: funere acerbo, to bring to a painful death, id. ib. 11, 28: mergi in voluptates, to plunge into, yield one's self up to sensual delights, Curt. 10, 3, 9: se in voluptates, Liv. 23, 18: mergit longa atque insignis honorum pagina, Juv. 10, 57.—Esp. in part. pass.: Alexander mersus secundis rebus, overwhelmed with prosperity, Liv. 9, 18: vino somnoque mersi jacent, dead drunk and buried in sleep, id. 41, 3; Luc. 1, 159; cf.: lumina somno, Val. Fl. 8, 66: cum mergeretur somno, Vulg. Act. 20, 9.—Esp. of those whose fortune is swallowed up in debts or debauchery: mersus foro, bankrupt, Plaut Ep. 1, 2, 13: aere paterno Ac rebus mersis in ventrem, Juv. 11, 39: censum domini, Plin. 9, 17, 31, § 67: mergentibus sortem usuris, sinking, destroying his capital, Liv. 6, 14: ut mergantur pupilli, be robbed of their fortune, ruined, Dig. 27, 4, 3: mersis fer opem rebus, bring aid to utter distress, Ov. M. 1, 380.—Of drinking to excess: potatio quae mergit, Sen. Ep. 12.
mergæ Copy link ⓘmergīs | que: fem dat/abl pl • mergæ, ārum, f. (merges), fourches [pour soulever les gerbes] : Pl. Pœn. 872 ; Col. Rust. 2, 20, 3 ; P. Fest. 124 || [plaist] mergæ pugneæ Pl. Rud. 763, poings servant de fourches.
mergus Copy link ⓘmergīs | que: masc dat/abl pl • mergus, ī, m. (mergo), plongeon [oiseau] : Varro L. 5, 78 ; Virg. G. 1, 361 ; En. 5, 128 ; Plin. 18, 362 ; Ov. M. 8, 625 || marcotte, provin : Col. Rust. 4, 15, 1 ; Pall. 3, 16, 1.
mergō Copy link Outline 1 plonger, enfoncer, faire pénétrer dans :a) plonger dans l'eau, dans la mer || eaux qui doivent submerger ; ...b) la tête enfouie dans la terre creusée ; avec leurs becs enfoncés ...2 [fig.]a) engloutir, précipiter dans : plonger qqn dans le malheur ; mergi ou ...b) cacher, rendre invisible : la partie occidentale de la terre, l'Occident [où ... ⓘmergis | que: pres ind act 2nd sg • mergō, mersī, mersum, ĕre, tr., 1. plonger, enfoncer, faire pénétrer dans : a) in aquam, in mari Cic. Nat. 2, 7 ; 2, 124, plonger dans l'eau, dans la mer || mersuræ aquæ Ov. Ib. 340, eaux qui doivent submerger ; b) mersis in effossam terram capitibus Liv. 22, 51, 8, la tête enfouie dans la terre creusée ; mersis in corpore rostris Ov. M. 3, 249, avec leurs becs enfoncés dans le corps || fluvius in Euphratem mergitur Plin. 6, 128, le fleuve se plonge dans l'Euphrate 2. [fig.] a) engloutir, précipiter dans : aliquem malis Virg. En. 6, 512, plonger qqn dans le malheur ; mergi ou se mergere in voluptates Liv. 23, 18, 11 ; Curt. 10, 3, 9, se plonger dans les plaisirs ; mersus secundis rebus Liv. 9, 18, 1, submergé, écrasé par la prospérité, cf. Liv. 41, 3, 10 || mergentibus sortem usuris Liv. 6, 14, 7, les intérêts engloutissant le capital ; censum domini Plin. 9, 67, engloutir la fortune du maître ; b) cacher, rendre invisible : cælum mergens sidera Luc. 4, 54, la partie occidentale de la terre, l'Occident [où se plongent les astres] ; mergunt Pelion Val. Flacc. 2, 6, ils perdent de vue le Pélion [en naviguant].