Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

lŭbīdō: fem nom/voc sg (orth)

• lĭbīdo or lŭbīdo, ĭnis, f. [libet], pleasure, desire, eagerness, longing, fancy, inclination (cf.: appetitio, optatio, cupiditas, cupido, studium).
  1. I. In gen.: ubilubido veniet nauseae, Cato, R. R. 156, 4; Plaut. Pers. 5, 2, 26; Lucr. 4, 779: ex bonis (perturbationibus) libidinem et laetitiam, ut sit laetitia praesentium bonorum, libido futurorum, Cic. Tusc. 4, 6, 11: ipsa iracundia libidinis est pars: sic enim definitur iracundia, ulciscendi libido, id. ib. 3, 5, 11; id. Fin. 3, 9, 32: non omnibus delendi urbem libido erat, Liv. 5, 42: juventus magis in decoris armis et militaribus equis quam in scortis atque conviviis libidinem habebat, delighted in, Sall. C. 7: tanta libido cum Mario eundi plerosque invaserat, id. J. 84; id. ib. 86: tanta libidine vulgi auditur, Juv. 7, 85: rarus sermo illis, et magna libido tacendi, id. 2, 14: urinae lacessit, Gell. 19, 4: est lubido with inf. ( = libet, ante-class.): est lubido orationem audire, Plaut. Trin. 3, 1, 25; 4, 2, 23: est lubido homini suo animo opsequi, id. Bacch. 3, 3, 11; id. Men. 1, 1, 7; id. Ep. 2, 2, 56 al.—
  2. II. In partic.
    1. A. Unlawful or inordinate desire, passion, caprice, wilfulness, wantonness: ingenium est omnium hominum ab labore proclive ad libidinem, Ter. And. 1, 1, 51: ad libidinem suam vexare aliquem, Cic. Rosc. Am. 49, 141: fortuna res cunctas ex lubidine magis, quam ex vero celebrat obscuratque, arbitrarily, according to pleasure or caprice, Sall. C. 8: quod positum est in alterius voluntate, ne dicam libidine, Cic. Fam. 9, 16, 3: ad libidinem aliorum judicare, id. Font. 12, 26; id. Fin. 1, 6, 19: instruitur acies ad libidinem militum, Liv. 25, 21.—
    2. B. Sensual desire, lust (the usual meaning in plur.): procreandi, Cic. Off. 1, 17, 53: libidinis ministri, id. Lael. 10, 35: commiscendorum corporum mirae libidines, id. N. D. 2, 51, 128: qui voluptatum libidine feruntur, id. Tusc. 3, 2, 4: qui feruntur libidine, id. ib. 3, 5, 11: libidine accendi, Sall. C. 28: mala libido Lucretiae per vim stuprandae, Liv. 1, 57; Suet. Aug. 69; id. Galb. 22; Col. 8, 11, 6: eadem summis pariter minimisque libido, Juv. 6, 349: saltante libidine, i. e. passion goading on, id. 6, 318.—Esp., of unnatural lust, Suet. Aug. 71; Paul. Sent. 5, 23, 13. —Of unbridled indulgence: vinulentiam ac libidines, grata barbaris, usurpans, Tac. A. 11, 16.—Hence,
      1. 2. Transf. (abstr. pro concreto): libidines, voluptuous or obscene representations in painting and sculpture, Cic. Leg. 3, 13, 31: in poculis libidines caelare juvit, Plin. 33 praef. § 4: pinxit et libidines, id. 35, 10, 36, § 72.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

lŭbīdō: fem nom/voc sg (orth)

• lĭbīdō (lŭb-), ĭnis, f. (libet),
1. envie, désir : voluptatis Cic. CM 40, le désir de la volupté ; bonorum futurorum Cic. Tusc. 4, 11, envie des biens à venir ; ulciscendi Cic. Tusc. 4, 44, désir de la vengeance, cf. Cic. Off. 1, 54 ; tanta lubido cum Mario eundi plerosque invaserat Sall. J. 84, 3, tant le désir de marcher avec Marius avait pénétré la plupart des esprits || est libido avec inf. = libet, il plaît de : Pl. Pers. 808 ; Trin. 626, etc.
2. [en part.] désir déréglé, envie effrénée, fantaisie, caprice : quod positum est in alterius voluntate, ne dicam libidine Cic. Fam. 9, 16, 3, ce qui dépend de la volonté, pour ne pas dire de la fantaisie d'autrui ; ad libidinem Cic. Fin. 1, 19, arbitrairement, suivant le bon plaisir ; ad libidinem suam vexare bona alicujus Cic. Amer. 141, bouleverser à sa guise, à sa fantaisie les biens de qqn ; quæstoris libidinem coercere Cic. Cæcil. 57, réprimer les fantaisies (abus de pouvoir) d'un questeur || libidines, les passions, les excès de tout genre : libidines comprimere Cic. Marc. 23 ; Leg. 3, 31, réprimer les excès [luxe] ; istorum audacias ac libidines resecare Cic. Verr. 2, 3, 208, couper court aux audaces et aux excès [pouvoir] de ces gens-là ; eorum divitias in profundissimum libidinum suarum gurgitem profundit Cic. Sest. 93, il jette leurs richesses dans le gouffre sans fond de ses passions
3. sensualité, désir amoureux, débauche, dérèglement : vacat (is amor) omni libidine Cic. Tusc. 4, 72, (cet amour) est dépourvu de toute sensualité, cf. Cic. Verr. 2, 1, 68 ; Prov. 24, etc. ; Tac. Ann. 11, 16 || in poculis libidines cælare Plin. 33, pr. 4, ciseler des scènes de débauche sur des coupes, cf. Plin. 35, 72.