inter-clūdo Copy link Outline I. Lit.A. To cut off, hinder, stop, block up, ...1. Of one's way, passage, entrance, retreat, etc.; constr. . ...(a). With acc. of thing and dat. of person ...(b). With gen. of person(g). Pass., with abl. of thing(d). With acc. alone2. In gen., to shut off, cut off, stop ...B. To cut off, separate one from any thing. ...1. From a place.(a). With acc., ab, and abl.(b). With acc. and abl. alone2. From aid, supplies, relief, etc.; with ...C. To shut in, blockadeII. Trop., to hinder, prevent; with quominus ... ⓘinterclūsārum | que: perf part pass fem gen pl • inter-clūdo, ūsi, ūsum, 3, v. a. [claudo], to shut out, shut off. I. Lit. A. To cut off, hinder, stop, block up, shut off. 1. Of one's way, passage, entrance, retreat, etc.; constr. (syn. intersaepio). α. With acc. of thing and dat. of person: hisce omnis aditus ad Sullam, Cic. Rosc. Am. 38, 110: sibi reditum, Just. 2, 5, 10; cf. also: intercludit aditum veritati, Aug. de Mendac. 11.— Esp. freq. in milit. lang.: iter inimicis, Plaut. Mil. 2, 2, 68: exitum Romano, Liv. 22, 13, 5: aditum Romanis, id. 22, 22, 10.— β. With gen. of person (very rare): multitudinis fugam, Caes. B. G. 7, 11, 8.— γ. Pass., with abl. of thing: his superatis aut reditu interclusis, Caes. B. G. 4, 30, 2: omni exitu interclusi, id. ib. 7, 44, 4: interclusus itinere Caesar, id. ib. 7, 59, 1; id. B. C. 2, 20, 1; 7: ne reditu intercluderentur, Auct. B. Alex. 20, 5; but with abl. of manner, etc.: via inculta atque interclusa frondibus et virgultis, Cic. Cael. 18: cum Byzantii totum Pontum aegre repulsum, et cervicibus interclusum suis, sustinerent, id. Prov. Cons. 4.— δ. With acc. alone: bene laudata virtus voluptatis aditus intercludat necesse est, Cic. Fin. 2, 35, 118; cf.: omnīs vias seditionum, id. Rab. Perd. 1, 3: ut fugam intercludat, id. Att. 7, 20, 1: iter, id. ib. 8, 11, D. 4: fugam, Caes. B. G. 7, 11: illos aspera ponti Interclusit hiemps, Verg. A. 2, 111: cervis objectis, ut viam intercluderet, Liv. 44, 11, 4: exitum ad opem ferendam, id. 22, 13, 5.— 2. In gen., to shut off, cut off, stop, hinder, prevent: commeatus hostibus, Liv. 26, 39, 10; 44, 6, 12: ob interclusos commeatus, Suet. Aug. 16: spiritum, Curt. 7, 5, 15; 3, 6, 14: vocem, Just. 11, 8, 4; cf.: consuli admiratio intercluserat vocem, Liv. 2, 2, 8.— B. To cut off, separate one from any thing. 1. From a place. α. With acc., ab, and abl. (so most usu.): adversarios ab oppido, Caes. B. C. 1, 43, 2: Pompeium ab eo (Dyrrachio), id. ib. 3, 41, 3: ipsum ab reliquo exercitu, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4: so, ab exercitu, Caes. B. G. 7, 1, 6: a praesidio, id. ib. 1, 59, 5: intercludi ab oppido, Liv. 1, 27, 10: interclusi ab suis, id. 3, 70, 5: a patria, id. 5, 42, 5: ab acie, id. 4, 41, 4: tribunos a plebe, id. 25, 4, 4 et saep.; Auct. B. Alex. 27, 4; Flor. 4, 2, 26. — β. With acc. and abl. alone (rare): hostem Hibero intercludere, et frumento prohibere (cf. 2. infra), Caes. B. C. 1, 67, 3.— 2. From aid, supplies, relief, etc.; with abl.: re frumentaria intercludi, Caes. B. G. 1, 23, 3: frumento commeatuque Caesarem, id. ib. 1, 48, 2: commeatibus nostros. id. ib. 3, 23, 6; id. B. C. 1, 61, 2; 1, 72, 1: ille commeatu et reliquis copiis intercludendus, Cic. Att. 7, 9, 2: hostem commeatibus, Flor. 3, 19, 11: hostes commeatibus in urbe inclusos intercludunt, Just. 4, 4, 5.—Absol.: ne tot fortissimos viros interclusos opprimeret hostis, Liv. 4, 39, 3; cf.: interclusi equites, id. ib. § 2.— C. To shut in, blockade: metuo, ne jam intercludemur, ut cum velitis exire, non liceat, Cic. Fam. 14, 14, 1: libertatem suis praesidiis interclusam tenere, id. Leg. 2, 28, 75: veriti, ne angustiis intercluderentur, Caes. B. C. 3, 69: aliquem in insidiis, Cic. Caecin. 29, 84: animam, to stop the breath, to stifle, Liv. 23, 7: Amazoniā latus peltā, to cover, Stat. S. 5, 1, 131. — II. Trop., to hinder, prevent; with quominus: intercludor dolore, quominus ad te plura scribam, Cic. Att. 8, 8, 2.
interclūdō Copy link Outline 1 couper, barrer :a) (mss α) ; couper la fuite, le chemin || [fig.] fermer les ...b) aliquem, cerner, envelopper qqn :2 [avec compl. indir.] :a) couper le chemin à qqn ; fermer à qqn tout accès auprès ...b) séparer qqn de qqch. : couper à qqn les approvisionnements de blé ...c) aliquem ab aliqua re : les légions séparées de leurs réserves et ...3 [fig.] subj. être empêché par la douleur de. ⓘinterclūsārum | que: perf part pass fem gen pl • interclūdō, sī, sum, ĕre (inter et claudo), tr., 1. couper, barrer : a) fugam Cæs. G. 7, 11, 8 (mss α) ; iter Cic. Att. 8, 11 d, 2, couper la fuite, le chemin || [fig.] voluptatis aditus Cic. Fin. 2, 118, fermer les voies d'accès au plaisir, cf. Cic. Rab. Post. 3 || b) aliquem, cerner, envelopper qqn : Cæs. G. 4, 12, 5 ; C. 3, 69 ; Cic. Fam. 14, 14, 1 ; Cæc. 84 ; Leg. 2, 75 2. [avec compl. indir.] : a) alicui iter Cic. Att. 8, 11 d, 4, couper le chemin à qqn ; alicui omnes aditus ad aliquem Cic. Amer. 110, fermer à qqn tout accès auprès de qqn ; b) aliquem aliqua re, séparer qqn de qqch. : frumento aliquem Cæs. G. 1, 48, 2, couper à qqn les approvisionnements de blé ; omni interclusus itinere Cæs. C. 2, 20, 7, tous les chemins lui étant coupés, cf. G. 1, 23, 3 ; 3, 23, 6 ; 7, 44, 4 ; C. 1, 72, 1 ; Cic. Att. 7, 9, 2 ; c) aliquem ab aliqua re : legiones a præsidio atque impedimentis interclusæ Cæs. G. 7, 59, 5, les légions séparées de leurs réserves et de leurs bagages, cf. G. 7, 1, 6 ; C. 1, 43, 2 ; 3, 41, 3 ; Cæl. d. Cic. Fam. 3, 1, 4 ; Liv. 1, 27, 10 ; 30, 70, 5 ; 26, 40, 4 3. [fig.] dolore intercludi quominus subj. Cic. Att. 8, 8, 2, être empêché par la douleur de.