in-dĭco Copy link Outline I. In gen., to show, declare, disclose ...A. Of personsB. Of things concr. and abstr.II. In partic.A. To intimate, give a hint of, to state briefly ...B. To set or tell the price of a thing, ...C. In jurid. Lat., to carry on a judicial process to conviction ... ⓘindĭcet: pres subj act 3rd sg • in-dĭco, āvi, ātum, āre, v. a. (indicasso, is, for indicavero, is, Plaut. Poen. 4, 2, 66; id. Rud. 4, 3, 89), to point out, indicate (class.). I. In gen., to show, declare, disclose, make known, reveal, betray. A. Of persons: rem omnem dominae indicavit, Cic. Clu. 64, 180: Catilina non se purgavit, sed indicavit, id. Mur. 25, 51: conscios delendae tyrannidis, id. Tusc. 2, 22, 52: jam me vobis indicabo, will betray or accuse myself, id. Arch. 11, 28: indicabo meum consilium tibi, id. Fam. 10, 21, 2: rem patri, Ter. Ad. 4, 4, 19: causam publicae pestis, Liv. 8, 18, 4: de conjuratione, to give information, inform, Sall. C. 48, 4: quis tibi de epistulis istis indicavit, Cic. Fl. 37, 92; Sall. C. 30, 6: aliquid in vulgus, to make publicly known, Cic. Univ. 2: satis est actori sic indicare, Quint. 4, 2, 7.—With rel. clause: contentus indicare quid facti sit, Quint. 4, 2, 128.—With acc. and inf.: digitis ita figuratis ut temporis et aevi (Janum) esse deum indicent, Plin. 34, 7, 16, § 33.— B. Of things concr. and abstr.: vultus indicat mores, shows, indicates, Cic. Leg. 1, 9; id. Brut. 94, 324: lacrimis dolorem, Nep. Att. 4 fin.: hoc res ipsa indicat, Ter. Eun. 4, 3, 16: id esse verum parva haec fabella indicat, Phaedr. 1, 15, 3: supercilia maxime indicant factum, Plin. 11, 37, 51, § 138: ut epularum sollemnium fides ac tibiae ... indicant, Cic. de Or. 3, 51, 197. — Pass.: aetas veterinorum indicatur dentibus, Plin. 11, 37, 64, § 168: cum res non gesta indicatur, sed ut sit gesta ostenditur, Quint. 9, 2, 40. — II. In partic. A. To intimate, give a hint of, to state briefly, mention: indicare convenit, quae prodit Onesicritus, Plin. 6, 23, 26, § 96: aliquid obiter, id. 33, 1, 5, § 15: nominatim, id. 15, 14, 15, § 49: ut indicavimus, id. 36, 15, 24, § 115.— B. To set or tell the price of a thing, to value, put a price on: hanc eme. Do. Modo ut sciam, quanti indicet, etc., Plaut. Pers. 4, 4, 25: indica, fac pretium, id. ib. 37: cum postulasset, ut sibi fundus semel indicaretur, Cic. Off. 3, 15, 62. — C. In jurid. Lat., to carry on a judicial process to conviction: Indicasse est detulisse, arguisse, accusasse et convicisse, Dig. 50, 16, 197.
in-dīco Copy link Outline I. imp. indice, Plaut. Ps. 1, 5, 132B. Trop.II. Esp.A. To appoint a place of gathering, fix ...B. To impose, enjoin, inflict ⓘindīcet: fut ind act 3rd sg • in-dīco, xi, ctum, 3 ( I. imp. indice, Plaut. Ps. 1, 5, 132: indixti for indixisti, Front. de Cels. Ep. 3), v. a. [in-dico], to declare publicly, to proclaim, publish, announce, to appoint (class.): totius Galliae concilium Bibracte indicitur, Caes. B. G. 7, 63; Liv. 1, 50, 4: forum, Verg. A. 5, 758: Romae dierum viginti supplicatio indicitur, Caes. B. G. 7, 90: exercitum in aliquem locum, to order it to, Liv. 6, 12; cf. of time: comitia in trinum nundinum, id. 3, 35, 1: bellum populo Romano suo nomine indixit, Cic. Cat. 2, 6, 14; cf. Varr. L. L. 6, § 61 Müll.: dies indicta pugnae, Liv. 10, 27, 3: justitium, Cic. Phil. 5, 12, 31: familiaribus cenas, to invite one's self as their guest, Suet. Ner. 27: iter alicui, Verg. A. 7, 468: funus, to invite to a funeral, Varr. L. L. 6, § 61 Müll.; Cic. Leg. 2, 24, 61; Suet. Caes. 84: simul divom templis indicit honorem, a thanksgiving, Verg. A. 1, 632; 3, 264; Sil. 7, 90.—With ut: in diem certam ut ad lucum Ferentinae conveniant indicit, Liv. 1, 50, 1. — B. Trop.: qui ipsi sibi bellum indixissent, are their own enemies, Cic. Fin. 5, 10, 29: philosophiae bellum indicere, id. de Or. 2, 37, 55.— II. Esp. A. To appoint a place of gathering, fix, name a destination or rendezvous: exercitu indicto ad portam Esquilinam in posteram diem, Liv. 6, 22, 8: exercitus omnis Aquiloniam est indictus, id. 10, 38, 4: exercitus Pisas indictus erat, id. 40, 41, 7: clam exercitu indicto, id. 41, 14, 2.— B. To impose, enjoin, inflict: multam, to impose a penalty, Plin. 18, 3, 3, § 11: tributum, Liv. 4, 60; cf.: servorum numerum et pondus argenti senatoribus, Tac. H. 3, 58: populo famem indixit, Suet. Cal. 26 fin.: sibimet ipse exsilium indixit, Liv. 39, 52, 9; cf.: sibi patientiam, to enjoin upon one's self, Sen. Ep. 123, 5: iter ad regem Latinum Indicit primis juvenum, Verg. A. 7, 468: certum dominis servorum numerum, Suet. Ner. 44; id. Aug. 25: libertus, cui patronus operas indicere vellet, to prescribe, Gai. Inst. 4, 162.
indĭcō Copy link Outline 1 indiquer, dénoncer, révéler :a) rem ou aliquem, une chose ou qqn : || || [abs t ...b) le visage révèle, trahit le caractère, cf.2 indiquer le prix de, évaluer :3 mentionner : . indicasso = ⓘindĭcet: pres subj act 3rd sgindīcet: fut ind act 3rd sg • 1 indĭcō, āvī, ātum, āre (index), tr., 1. indiquer, dénoncer, révéler : a) rem ou aliquem, une chose ou qqn : Cic. Clu. 180 ; Fam. 10, 21, 2 || Cic. Mur. 51 ; Arch. 28 ; Tusc. 2, 52 || [abst] faire des révélations, de aliqua re, sur qqch. : Cic. Fl. 92 || [avec prop. inf.] Cic. Off. 1, 134 [pass. pers. Mil. 64] ; b) vultus indicat mores Cic. Leg. 1, 9, le visage révèle, trahit le caractère, cf. Br. 324 2. indiquer le prix de, évaluer : Cic. Off. 3, 62 3. mentionner : Plin. 6, 96 ; 15, 49. ➳ indicasso = indicavero, Pl. Pœn. 888, etc.
indīcō Copy link Outline 1 déclarer officiellement ou publiquement, publier, notifier, annoncer : fixer la date d'une ...2 notifier, imposer, prescrire [une peine, une contribution, etc.] : fixer aux sénateurs ... ⓘindĭcet: pres subj act 3rd sgindīcet: fut ind act 3rd sg • 2 indīcō, dīxī, dictum, ĕre (in, dico), tr., 1. déclarer officiellement ou publiquement, publier, notifier, annoncer : concilium Cæs. G. 5, 56, 1, fixer la date d'une assemblée, convoquer une assemblée ; bellum alicui Cic. Verr. 2, 4, 72 ; Cat. 2, 14, déclarer la guerre à qqn || [avec ut subj.] Liv. 1, 50, 1, notifier de || [en part.] convoquer : exercitu indicto ad portam Esquilinam in posterum diem Liv. 6, 22, 8, l'armée ayant été convoquée pour le lendemain à la porte Esquiline, cf. Liv. 10, 38, 4 ; 40, 41, 7 ; 41, 14, 2 2. notifier, imposer, prescrire [une peine, une contribution, etc.] : Plin. 18, 11 ; Liv. 4, 60 ; 39, 52, 9 ; Sen. Ep. 123, 5 ; servorum numerum senatoribus Tac. H. 3, 58, fixer aux sénateurs la quantité d'esclaves à fournir. ➳ impér. indice Pl. Ps. 546 ; indic donné par Diom. 349, 23, mais sans exemple.