Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 5 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

incommŏdissimam | que: fem acc superl sg

• in-commŏdus, a, um, adj., inconvenient, unsuitable, unfit, unseasonable, troublesome, disagreeable.
  1. I. Adj.
    1. A. Of things (class. and freq.): iter, Ter. Hec. 3, 4, 1: res, id. ib. 4, 2, 27: valetudo, Cic. Brut. 34, 130: colloquium pro re nata non incommodum, id. Att. 14, 6, 1: ne voce quidem incommodā, Liv. 3, 14, 6: severitas morum, id. 27, 31, 7: conflictatio turbae, Quint. 3, 8, 29; 1, 7, 16: eorum controversiam non incommodum videtur cum utrorumque ratione exponere, Cic. Inv. 1, 34, 57: naves propugnatoribus incommodae, Liv. 30, 10, 15.—Comp.: ut actori incommodior esset exhibitio, Dig. 10, 4, 11: incommodioris condicionis homines, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 3, 1. — Sup.: in rebus ejus incommodissimis, Cic. Clu. 59, 161. —
    2. B. Of persons, troublesome (rare but class.): aliquid huic responde, commode, ne incommodus nobis sit, Plaut. Poen. 1, 2, 189 (but not in Bacch. 3, 2, 17; v. Ritschl ad h. l.): idem facilem et liberalem patrem incommodum esse amanti filio disputat, Cic. N. D. 3, 29, 73.—
  2. II. Subst.: incommŏdum, i, n., inconvenience, trouble, disadvantage, detriment, injury, misfortune (freq. and class.): quom ejus incommodum tam aegre feras, Plaut. Capt. 1, 2, 43: nostro incommodo detrimentoque, si est ita necesse, doleamus, Cic. Brut. 1, 4: qui locus est talis, ut plus habeat adjumenti quam incommodi, id. de Or. 2, 24, 102: non modo incommodi nihil ceperunt, sed etiam ... in quaestu sunt versati, Cic. Verr. 2, 3, 46, § 109: timet, ne ipse aliquo afficiatur incommodo, id. Off. 1, 7, 24: accidit repentinum incommodum: tanta enim tempestas cooritur, ut, etc., Caes. B. C. 1, 48, 1: ab officio abduci incommodo, Cic. Lael. 2, 8; cf. ellipt.: nec id incommodo tuo (sc. feceris), id. Att. 12, 47, 1: quae res magnum nostris attulit incommodum, Caes. B. C. 3, 63, 5: quid iniquitas loci habeat incommodi, id. B. G. 7, 45, 9: si quid importetur nobis incommodi, Cic. Off. 2, 5, 18: ex eo concursu navium magnum esse incommodum acceptum, Caes. B. G. 5, 10 fin.; cf.: ut acceptum incommodum virtute sarciretur (shortly before: detrimentum acceptum), id. B. C. 3, 73, 4: reiciendi, deminuendi, devitandive incommodi causa, Cic. Inv. 2, 5, 18: incommodum inter eos (socios) commune est, loss (opp. lucrum), Gai. Inst. 3, 150.—Rarely with gen. rei: commoveri incommodo valetudinis, Cic. Att. 7, 7, 3; cf. morbi, id. Mur. 23, 47.—In plur.: multis incommodis difficultatibusque affectus, id. Div. in Caecil. 3, 8; id. N. D. 1, 9 fin.; id. Lael. 13, 48: tot incommodis conflictati, Caes. B. G. 5, 35, 5; id. B. C. 3, 10, 6.— With gen.: corporum, i. e. diseases, Plin. 24, 17, 102, § 162: pulmonum, id. 28, 7, 21, § 75: vesicae, id. 27, 12, 101, § 126: ferre incommoda vitae, Juv. 13, 21. —
  3. III. Adv.: incommŏdē, inconveniently, incommodiously, unfortunately, unseasonably: fores Hae sonitu suo moram mihi obiciunt incommode, Plaut. Trin. 5, 1, 8; Ter. Eun. 2, 3, 37: posse pro re nata te non incommode ad me in Albanum venire, Cic. Att. 7, 8, 2: accidit, Caes. B. G. 5, 33, 4: adversari, Liv. 4, 8, 6.—Comp.: cum illo quidem actum optime est: mecum incommodius, Cic. Lael. 4, 15.— Sup.: incommodissime navigare, Cic. Att. 5, 9, 1.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
incommŏdus Copy link
ⓘ

incommŏdissimam | que: fem acc superl sg

• incommŏdus, a, um, mal approprié, fâcheux, contraire, malheureux, défavorable : incommoda valetudo Cic. Br. 130, fâcheux état de santé, cf. Cic. Att. 5, 8, 1 ; exsulem esse non incommodiore loco quam si Cic. Fam. 7, 3, 5, être en exil aussi commodément que si ; in rebus ejus incommodissimis Cic. Clu. 161, dans l'état si fâcheux de ses affaires || [en parl. des pers.] gênant, importun, désagréable, à charge : Pl. Pœn. 401 ; Cic. Nat. 3, 73.