Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 27 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

incessam: perf part pass fem acc sg

• in-cēdo, cessi, cessum (sync. perf. incesti, Plaut. Cas. 3, 6, 11), 3, v. n. and a., to go, step, or march along at a measured pace (class.).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.
          1. α. Neutr.: tenero et molli ingressu suspendimus gradum: non ambulamus, sed incedimus, Sen. Q. N. 7, 31: per vias, Plaut. Merc. 2, 3, 71; cf.: socios per ipsos, Verg. A. 5, 188: viā, Plaut. Curc. 1, 1, 32: tota in urbe, Ov. F. 6, 653: quacumque incederet, Cic. Div. 1, 24, 49: quam taeter incedebat, quam truculentus, id. Sest. 8, 19: incessit deinde, qua duxit praedae spes, victor exercitus, Liv. 8, 36, 9: etiam si pedes incedat, memorabilem fore, id. 28, 9, 15: servi pedibus, liberi non nisi equis incedunt. i. e. walk ... ride, Just. 41, 3, 4; cf.: incedunt pueri, pariterque ante ora parentum Frenatis lucent in equis, Verg. A. 5, 553: a foro domum, Plaut. Most. 4, 3, 6: sessum impransum, id. Poen. prol. 10: qui huc incedit, id. Most. 1, 3, 152: ad me, id. Am. 1, 1, 179: huc ad nos, id. Trin. 5, 2, 27; cf.: undique nuntii incedunt, qui afferrent, etc., Tac. A. 11, 32: ut ovans praeda onustus incederem, Plaut. Bacch. 4, 9, 146: vix incedo inanis, ne ire posse cum onere existumes, Plaut. Am. 1, 1, 174: quem modo decoratum ovantemque victoria incedentem vidistis, Liv. 1, 16, 10; 2, 6, 7: claro honore, Lucr. 3, 76: omnibus laetitiis, Cic. Fam. 2, 9, 2: incedunt per ora vestra magnifici, Sall. J. 31, 10: ego quae divum incedo regina, who walk majestic as, who am, Verg. A. 1, 46; cf. Prop. 2, 2, 6: matrona incedit census induta nepotum, id. 3, 13, 11 (4, 12): ut mea Luxuria Nemesis fluat ut que per urbem Incedat donis conspicienda meis, Tib. 2, 3, 52.—
          2. β. With acc.: incedunt maestos locos, Tac. A. 1, 61: scaenam, id. ib. 14, 15: fontem aquae nando, id. ib. 14, 22.—
    2. B. In partic., in milit. lang., to move forwards, advance, march: barbari in perculsos Romanos acrius incedere, Sall. J. 101, 7: in erumpentes, Liv. 9, 21: cohortes paulatim incedere jubet, Sall. C. 60, 1: munito agmine, id. J. 46, 6: agmen reliquum incedere coepit, Liv. 21, 33, 1: segnius Hispanorum signa incedebant, id. 28, 14, 18: Sabini usque ad portas urbis populantes incessere, id. 2, 63, 7: propius incedentes, Tac. A. 4, 47: quod gnarum duci incessitque itineri et proelio paratus, id. ib. 1, 51 (Ritter, but Halm omits paratus).—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen. (rare): malitiae lenonis contra incedam, will encounter, Plaut. Rud. 3, 3, 31: facilius ad inventionem animus incedet si, etc., will proceed to, Cic. Inv. 2, 14, 45 Orell. N. cr. —
    2. B. In partic.
      1. 1. To triumph over, exult over; with dat.: meo nunc superbus incedis malo, Hor. Epod. 15, 18: ille superbus incedet victis rivalibus, Juv. 12, 126.—
      2. 2. Of inanim. and abstr. subjects, to come to, happen to, befall, attack, seize one; to approach, arrive, appear, occur (perh. not in Cic.); constr. with dat., acc., in and acc., or absol.
          1. α. With dat. (so most freq.): exercitui omni tantus incessit ex incommodo dolor, ut, etc., Caes. B. C. 3, 74, 1: magnus omnium incessit timor animis, id. ib. 2, 29, 1: mulieres, quibus belli timor insolitus incesserat, etc., Sall. C. 31, 3 Kritz N. cr.; id. H. 2, 60: gravior cura patribus incessit, Liv. 4, 57, 10: incedebat enim deterrimo cuique licentia, Tac. A. 3, 36: cupido incessit animo, Curt. 7, 11, 4; 3, 1, 16: si sterilitas annorum incessit hominibus, Col. 2, 10, 1; Val. Max. 1, 8, 5.—
          2. β. With acc.: ipsum ingens cupido incesserat Tarenti potiundi, Liv. 24, 13, 5: timor patres incessit, ne, etc., id. 1, 17, 4; 2, 7, 1; 2, 32, 1; 7, 39, 4 et saep.: indignatio hostes incessit, id. 3, 60: adversa valetudo aliquem, Tac. A. 3, 71: ingens animos desperatio incessit, Curt. 4, 2, 16; 3, 8, 25: stupor omnes et admiratio incessit, Just. 22, 6, 11: cupido incessit aliquem (with acc. and inf.), Sulp. Sev. Chron. 1, 38, 6; 2, 16, 3.—
          3. γ. With in and acc.: vis morbi, pestilentia incedit in castra, in Poenos Romanosque, Liv. 29, 10, 3: pestilentia incesserat pari clade in Romanos Poenosque, id. 28, 46, 15.—
          4. δ. Absol.: nova nunc religio unde istaec incessit? Ter. And. 4, 3, 15: tantus eo facto timor incessit, Caes. B. C. 3, 101; Auct. B. Alex. 7: postquam tenebrae incedebant, Tac. A. 15, 37; cf.: ubi crepusculum incesserit, Col. 11, 1, 18: ubi tempestas incessit, id. 12, 2, 5: frigora, id. 12, 52, 12: siccitates, id. 5, 9, 11: lascivia atque superbia incessere, Sall. J. 41, 3: ubi Romam legati venere, tanta commutatio incessit, uti, etc., id. ib. 13, 7: religio deinde incessit, vitio eos creatos, Liv. 8, 17, 4: ubi pro modestia ac pudore ambitio et vis incedebat, Tac. A. 3, 26: haud invito imperatore ea fieri occultus rumor incedebat, went abroad, spread about, id. ib. 2, 55 fin.
ⓘ

incessam: pres subj act 1st sg · fut ind act 1st sg

• incesso, cessīvi (less freq. cessi. Tac H. 2, 23; 3, 77; Luc. 5, 680), 3, v. a. [incedo], to fall upon, assault, assail, attack (perh. not ante-Aug.).
  1. I. Lit.: quae (pars corporis) cum jaculis saxisque incesseretur, Liv. 8, 24, 15: vagos suos pro hostibus lapidibus incessebant, id. 26, 10, 7; cf.: infestis digitis ora et oculos, Suet. Calig. 25; id. Claud. 8: feras argenteis vasis incessivere tum primum noxii, Plin. 33, 3, 16, § 53: telorum lapidumque jactu, Ov. M. 13, 566: a pueris ii more quodam gentis saxis globosis, funda mare apertum incessentes exercebantur, Liv. 38, 29, 4 Weissenb. ad loc.: jaculis et voce superba Tecta incessentem, Stat. Th. 11, 361; Sil. 1, 473.—Absol.: saevis telis, Ov. M. 14, 402: stercore et caeno, Suet. Vit. 17. —
  2. II. Trop., to attack, assault, esp. with words, to reprove, reproach, accuse: reges dictis protervis, Ov. M. 13, 232: aliquem verbis amaris, Sil. 11, 209; cf. Ov. Tr. 3, 11, 31: aliquem conviciis, Suet. Tib. 11; id. Ner. 35: adversarios maledictis, id. ib. 23: senatum diris exsecrationibus, id. Claud. 12: Sallustium noto epigrammate, Quint. 8, 3, 29: juvenes objurgatione justa, Gell. 1, 2, 6: nomen hominis acerba cavillatione, Suet. Tib. 57 al.: aliquem bello, Stat. S. 1, 4, 76: aliquem poenis, id. Th. 1, 245: aliquem criminibus, to accuse him, Tac. H. 2, 23: aliquem occultis suspicionibus, id. ib. 3, 65: aliquem ut tumidiorem, Quint. 12, 10, 12: aliquem ut impium erga parentes, Suet. Rhet. 6: nomen ut argumentum morum incessit, Quint. 5, 10, 31; cf.: aliquem tamquam superbe saeveque egisset, Tac. H. 3, 77: sermonem cum risu aliquos incessentem, Quint. 6, 3, 21: si aut nationes totae aut ordines incessantur, id. 6, 3, 35: paucitatem, conspirationem, vilitatem, gratiam, id. 5, 7, 23: ne incesse moras, Stat. Th. 11, 390.—Of a disease: pestilentia incesserat pari clade in Romanos Poenosque, Liv. 28, 46, 15: tanta incesserit in ea castra vis morbi, id. 29, 10, 3.—Of fear, etc.: timor deinde patres incessit, ne, etc., Liv. 1, 17, 4: super haec timor incessit Sabini belli, id. 2, 27, 10: tantus terror Tarquinium incessit, id. 2, 7, 1.—Of other feelings: cupido incessit animos juvenum, sciscitandi, etc., Liv. 1, 56, 10: tanta admiratio miseratioque viri incessit homines, ut, etc., id. 9, 8, 11: cura incesserat patres, id. 4, 50, 7: incessit omnes stupor et admiratio, Just. 22, 6, 11.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

incessam: perf part pass fem acc sg

• incēdō, cessī, cessum, ĕre, intr. et tr.
I. intr.,
  1. 1. s'avancer, marcher : quam tæter incedebat ! Cic. Sest. 19, comme il marchait avec une mine sombre ! quacumque belua incedebat Cic. Div. 1, 49, partout où la bête passait ; incedunt magnifici Sall. J. 31, 10, ils s'avancent la tête haute ; incedunt pueri Virg. En. 5, 553, les enfants s'avancent [à cheval] || marcher en surveillant sa démarche, marcher à pas comptés : Sen. Nat. 7, 31, 2 || [milit.] marcher en avant : Sall. C. 60, 1 ; Liv. 21, 33, 1, etc. ; in hostes Sall. J. 101, 7, marcher contre (sur) les ennemis, cf. Liv. 9, 21, 4 ; incessit itineri et prœlio Tac. Ann. 1, 51, il s'avança en vue de la marche et du combat (il disposa ses troupes en vue de...)
  2. 2. [fig.]
    1. a) tenebræ incedebant Tac. Ann. 15, 37, les ténèbres s'avançaient ; pestilentia incesserat pari clade in Romanos Pœnosque Liv. 28, 46, 15, une épidémie avait fait invasion, causant les mêmes ravages, chez les Romains et les Carthaginois, cf. Liv. 29, 10, 3 ; ubi illa formido mentibus decessit... lascivia atque superbia incessere Sall. J. 41, 3, quand cette frayeur eut quitté les esprits..., la licence et l'orgueil vinrent prendre la place ;
    2. b) tantus eo facto timor incessit ut... Cæs. C. 3, 101, une si grande frayeur se répandit de ce fait, que... ; cf. 3, 44 ; exercitui tantus incessit dolor, ut... Cæs. C. 3, 74, 1, l'armée fut pénétrée d'un tel regret que..., cf. Cæs. C. 2, 29, 1 ; Sall. C. 31, 3.
II. tr.,
  1. 1. s'avancer dans, pénétrer dans : mæstos locos Tac. Ann. 1, 61, s'avancer dans des lieux pleins de tristesse, cf. Tac. Ann. 14, 15 ; 14, 22
  2. 2. [fig.] s'emparer de, gagner, saisir : timor, indignatio, cupido aliquem incessit Liv. 1, 17, 4 ; 3, 60, 8 ; 24, 13, 5, la crainte, l'indignation, le désir s'empara de qqn. ➳ dans ce dernier emploi, comme on ne rencontre que des formes rattachées au parfait, il est impossible de décider si l'on a affaire au v. incedo ou au v. incesso.
ⓘ

incessam: pres subj act 1st sg · fut ind act 1st sg

• incessō, cessīvī ou cessī, ĕre (incedo), tr.,
1. fondre sur, attaquer, assaillir : aliquem Liv. 26, 10, 7, assaillir qqn, cf. Liv. 8, 24, 15
2. attaquer, invectiver : Ov. M. 13, 232 ; Suet. Tib. 11 ; Nero 35 || accuser, inculper : Tac. H. 2, 23
3. s'emparer de, envahir, saisir, v. incedo II § 2 et ➳.