• illĭcĭo (
inl-),
lexi, lectum, 3 (
inf. perf. sync. illexe, Att.
ap. Cic. N. D. 3, 27, 68;
Fragm. Trag. v. 205 Rib.;
Plaut. Merc. 1, 1, 45),
v. a. [in-lacio],
to allure,
entice,
attract,
seduce,
inveigle,
decoy (most
freq. in a bad sense; allicere oftenest in a good sense;
cf.: invito, prolecto, inesco; mostly
poet. and in post-Aug. prose;
perh. only once in Cic.; not in Cæs.): qui non sat habuit conjugem illexe in stuprum, Att.
ap. Cic. N. D. 3, 27, 68 (Trag. Rel. p. 137 Rib.):
is me ad illam illexit, Plaut. Aul. 4, 10, 7:
homines mente alienatos ad se (hyaena), Plin. 28, 8, 27, § 92:
aliquem in fraudem, Plaut. Mil. 5, 42;
id. Truc. 2, 2, 43;
Ter. And. 5, 4, 8:
quos ad bellum spes rapinarum illexerat, Sall. C. 59, 1:
aliquem ad proditionem, id. J. 47 fin.:
illectus praemio, id. ib. 97, 3:
Gallorum fraude illectus, Tac. H. 4, 56;
id. A. 13, 37:
quin etiam illud par in utroque nostrum, quod ab eisdem illecti sumus, misled, led astray, Cic. Att. 9, 13, 3:
cavere, ne illiciaris, Lucr. 4, 1145:
invexisse in Galliam vinum, inliciendae gentis causa, Liv. 5, 33, 3:
inlicite lucro mercatorem, ut, etc., id. 10, 17, 6:
quietos Inlicere, ut cuperent vitam mutare priorem, id. 5, 169; so with
ut,
Lact. 2, 12, 18:
inescandae illiciendaeque multitudinis causa, Vell. 2, 13, 2:
pars dialectica utilis saepe illiciendo, implicando, Quint. 12, 2, 13.—
Poet.: saltus,
i. e. to surround with nets, Naev.
ap. Non. 6, 18 dub. (R
ib. Trag. Rel. v. 32 conject.:
sublimen alios in saltus inlicite). —In a good sense: ut populus illiciatur ad magistratus conspectum, be summoned, Varr. L. L. 6, § 94 Müll.