gnārus Copy link Outline I. Lit. ; constr. with ...(a). With gen.(b). With rel.clause(g). With object-clause(d). With acc.II. Transf., pass., known ⓘgnārum: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic) • gnārus, a, um (also ante- and postclass. form gnārŭris, e, Plaut. Most. 1, 2, 17; id. Poen. prol. 47; Aus. Ep. 22, 19; Arn. 3, 113; and cf.: gnaruris γνώριμος, Gloss. Philox.—Another form is † nārus, like navus, notus, acc. to Cic. Or. 47, 158), adj. [Sanscr. gna-, ganāmi, know; Gr. γιγνώσκω; Lat. gnosco, nosco, narrare, etc.], knowing or acquainted with a thing; skilful, practised, expert (syn. doctus, eruditus, peritus). I. Lit. (rare but class.); constr. with gen., or with a rel. or object-clause; ante- and post-class. with acc. α. With gen.: nec loci gnara sum, Plaut. Rud. 1, 3, 28: loci, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 700 P.; rei publicae, Cic. Brut. 64, 228: armorum et militiae, Col. 1 praef. § 4: artis, Just. 11, 7: temporis, Plin. 9, 8, 9, § 30; cf. Tac. Agr. 6: si modo vinitor gnarus est iis utendi, Col. 4, 25, 1: nostri tergi, Plaut. As. 3, 2, 6: venandi, Vulg. Gen. 25, 27.— β. With rel.clause: Periclem uberem et fecundum fuisse, gnarumque, quibus orationis modis, etc., Cic. Or. 4, 15: nemine gnaro aut opinante, quidnam coepturus esset, Suet. Calig. 46.— γ. With object-clause: Hasdrubal satis gnarus, Hannibalem transitus quosdam pretio mercatum, Liv. 23, 29, 5; cf. id. 33, 5, 4; Tac. H. 2, 29; 65; 5, 19 al.: concha cum manum videt, comprimit sese operitque opes suas, gnara propter illas se peti, Plin. 9, 35, 55, § 110.— δ. With acc.: simul gnarures vos volo esse hanc rem mecum, Plaut. Most. 1, 2, 17: ut mecum sitis gnarures, id. Poen. prol. 47.— II. Transf., pass., known (for the usual notus; post-Aug.; very rare, except in Tac.): in paludem gnaram vincentibus, Tac. A. 1, 63: idque nulli magis gnarum quam Neroni, id. ib. 15, 61; cf.: gnarum id Caesari, id. ib. 1, 5 (opp. incognita), App. Mag. p. 281, 9.—Absol.: conspicui eoque gnari, Tac. A. 6, 35.—Comp. not in use.—Sup., Sol. 51 fin.
gnārus Copy link Outline 1 qui sait, qui connaît, informé : habile politique ; sachant par quels ...2 [emploi partic. à Tacite] connu : marais connu des vainqueurs, cf. ⓘgnārum: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic) • gnārus, a, um (cf. gnosco, nosco), 1. qui sait, qui connaît, informé : gnarus rei publicæ Cic. Br. 228, habile politique ; gnarus quibus orationis modis animi pellantur Cic. Or. 15, sachant par quels genres d'éloquence on touche les âmes ; gnarus in Thessalia regem esse Liv. 33, 5, 4, sachant que le roi était en Thessalie, cf. Liv. 23, 29, 5 2. [emploi partic. à Tacite] connu : palus gnara vincentibus Tac. Ann. 1, 63, marais connu des vainqueurs, cf. Ann. 15, 61, etc. ; H. 3, 8, etc.