Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 5 senses)
L&S Lewis & Short (4)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

făbre | que: masc voc sg

• făber, bri (gen. plur. most freq. fabrum; cf.: jam ut censoriae tabulae loquuntur, fabrum et procum audeo dicere, non fabrorum et procorum, Cic. Or. 46, 156: fabrum, Caes. ap. Cic. Att. 9, 8, C, 2; Caes. B. C. 1, 24, 4; Plin. 34, 1, 1, § 1 al.: fabrorum, Plaut. Most. 1, 2, 54; Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147; Plin. 35, 15, 51, § 182 al.), m. [Sanscr. root bha-, gleam, shine; Gr. φημί, say, φαίνω, show; cf. for], a worker in wood, stone, metal, etc., a forger, smith, artificer, carpenter, joiner (syn.: artifex, opifex, operarius), τέκτων.
  1. I. Prop.
    1. A. With adj. of material, etc., specifying the trade: tamen ego me Phidiam esse mallem, quam vel optimum fabrum tignarium, carpenter, Cic. Brut. 73, 257; so, tignarius, id. Rep. 2, 22; Inscr. Orell. 4087; cf.: fabros tignarios dicimus non eos duntaxat, qui tigna dolant, sed omnes, qui aedificant, Dig. 50, 16, 235: ut fortunati sunt fabri ferrarii, Qui apud carbones assident! blacksmiths, Plaut. Rud. 2, 6, 47: fabrum aerariorum conlegium, copper-smiths, braziers, Plin. 34, 1, 1, § 1; cf.: marmoris aut eboris fabros aut aeris amavit, Hor. Ep. 2, 1, 96: † eburarius, Inscr. ap. Spon. Misc. p. 222: † intestinarius, one who does the fine carved work in wood for the interior of a building, a joiner, Inscr. Orell. 4182: † a Corinthiis, ib. 4181: † oculariarius, one who made silver eyes for statues, ib. 4185.—
    2. B. In gen.: ut arcessatur faber, ut istas compedis tibi adimam, Plaut. Capt. 5, 4, 29: cogito, utrum me dicam medicum ducere an fabrum, id. Men. 5, 3, 11: hominem pro fabro aut pro tectore emere, Cic. Planc. 25, 62: fabri ad aedificandam rem publicam, work-people, workmen, laborers, id. Fam. 9, 2, 5; cf. Cic. Verr. 2, 5, 19, § 48: ex legionibus fabros delegit, the workmen belonging to the army, Caes. B. G. 5, 11, 3; whose overseer was called praefectus fabrūm, id. B. C. 1, 24, 4: His fabris crescunt patrimonia, i. e. these smiths know how to add to their patrimonies, Juv. 14, 116: faber volans, i. e. Icarus, id. 1, 54.— Prov.: faber est quisque fortunae suae, every man is the maker of his own fortune, Appius ap. Sall. de Republ. Ordin. 1.
făber Copy link
ⓘ

făbre | que: masc voc sg

• făber, bri, m., the dory, a sunfish (Zaeus faber, Linn.), Plin. 9, 18, 32, § 86; 32, 11, 53, § 148; Col. 8, 16, 9; Ov. Hal. 110.
făber Copy link
• făber, bra, brum, adj. [1. faber], workmanlike, skilful, ingenious (poet. and in post-Aug. prose): ars, Ov. M. 8, 159; id. F. 3, 383: levitas speculi, App. Mag. p. 282. —Sup.: signaculum faberrimum anuli aurei, App. Flor. p. 346.—Adv.: fā̆bre, in a workmanlike manner, skilfully, ingeniously: hoc factum est fabre, Plaut. Men. 1, 2, 23; cf. id. Stich. 4, 1, 64: teres trabs, Sil. 14 320 ; Vulg. Exod. 35, 33: sigillatum vitrum, App. M. 2, p. 123 (cf. fabrefacio).—Sup.: facta navis, App. M. 11, p. 262 al.: aptare, Amm. 20, 11.
fā̆brē Copy link
ⓘ

fā̆brē | que: (adverb)

• fā̆brē, adv., skilfully, ingeniously; v. 2. faber fin.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
făber Copy link
ⓘ

făbre | que: masc voc sg

• 1 făber, bra, brum, fait avec art, ingénieux : Ov. M. 8, 159 || faberrimus Apul. Flor. 9.
ⓘ

făbre | que: masc voc sg

• 2 făber, brī, m. [gén. pl. ordin. fabrum Cic. Or. 156],
1. ouvrier, artisan : faber tignarius Cic. Br. 157, charpentier ; præfectus fabrum meus Cic. Fam. 3, 7, 4, chef de mes ouvriers [attachés à l'armée] ; faber ærarius Plin. 34, 1, fondeur en bronze, ciseleur || [fig.] artisan, ouvrier : Cic. Fam. 2, 5
2. dorée [sorte de poisson de mer] : Plin. 9, 68.
făbrē Copy link
ⓘ

fā̆brē | que: (adverb)

• făbrē, artistement : Pl. Men. 132 || -berrime Apul. M. 11, 11.