Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 5 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
diffīsus Copy link
ⓘ

diffīsa | ne: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc pl

diffīsā | ne: fem abl sg

• diffīsus, a, um, Part., from diffido and diffindo.
ⓘ

diffīsa | ne: perf part pass fem nom/voc sg · perf part pass neut nom/voc/acc pl

diffīsā | ne: perf part pass fem abl sg

• dif-fīdo, fīsus (post-class.
  1. I. perf. diffidi), 3, v. n., to distrust; to be diffident or distrustful, to despair (freq. and class.).
          1. α. With dat. (so most freq.): eum potius (corrupisse), qui sibi aliqua ratione diffideret, quam eum, qui omni ratione confideret, Cic. Clu. 23, 63: sibi, Plaut. Rud. prol. 82; Cic. Prov. Cons. 16, 38: memoriae alicujus, id. Part. Or. 17, 59: sibi patriaeque, Sall. C. 31, 3: suis rebus, Caes. B. G. 5, 41, 5: veteri exercitui, Sall. J. 52, 6; 32, 5; 46, 1; 75, 1: suae atque omnium saluti, Caes. B. G. 6, 38, 2: summae rei, id. B. C. 3, 94 fin.: perpetuitati bonorum, Cic. Fin. 2, 27, 86: ingenio meo, id. Mur. 30, 63: huic sententiae, id. Tusc. 5, 1, 3: prudentiae tuae, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 6: rei publicae, Cic. Fam. 5, 13, 3: illis (viris), Ov. H. 10, 97: caelestibus monitis, id. M. 1, 397 et saep.—Pass. impers.: cur M. Valerio non diffideretur, Liv. 24, 8; so Tac. A. 15, 4.—
          2. β. With a dependent clause: antiquissimi invenire se posse, quod cuperent, diffisi sint, Cic. Ac. 2, 3; id. Quint. 24, 77; id. Or. 1, 3; 28, 97; Caes. B. G. 6, 36; Quint. 10, 1, 126 al.; cf.: quos diffidas sanos facere, facies, Cato R. R. 157, 13: quem manu superare posse diffiderent, Nep. Alcib. 10, 4.—*
          3. γ. With ne: ne terras aeterna teneret, Lucr. 5, 980.—
          4. δ. Rarely with abl. (after the analogy of fido and confido): diffisus occasione, Suet. Caes. 3 Burm. and Oud.; so, paucitate suorum, Front. Strat. 1, 8, 5 Oud.: paucitate cohortium (al. paucitati), Tac. H. 2, 23: potestate, Lact. 5, 20 (also Caes. B. C. 1, 12, 2, several good MSS. have voluntate; and id. ib. 3, 97, 2: eo loco, v. Oud. on the former pass.).— (ε) Absol.: (facis) ex confidente actutum diffidentem denuo, Plaut. Merc. 5, 2, 15: jacet, diffidit, abjecit hastas, Cic. Mur. 21, 45: ita graviter aeger, ut omnes medici diffiderent. id, Div. 1, 25, 53: de Othone, diffido, id. Att. 12, 43, 2 al.—Hence, diffīdens, entis, P. a., without self-confidence, diffident, anxious, Suet. Claud. 35; id. Tib. 65. —Adv.: diffīdenter, without self-confidence, diffidently (very rare): timide et diffidenter attingere aliquid, * Cic. Clu. 1, 1: agere, Liv. 32, 21, 8: incedere, Amm. 26, 7, 13.—Comp.: timidius ac diffidentius bella ingredi, Just. 38, 7, 4.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
diffīsus Copy link
ⓘ

diffīsa | ne: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc pl

diffīsā | ne: fem abl sg

• diffīsus, a, um, part. de diffido.
diffīdō Copy link
ⓘ

diffīsa | ne: perf part pass fem nom/voc sg · perf part pass neut nom/voc/acc pl

diffīsā | ne: perf part pass fem abl sg

• diffīdō, fīsus sum, ĕre (dis, fido), intr., ne pas se fier à, se défier de : sibi Cic. Clu. 63, ne pas compter sur soi ; perpetuitati bonorum Cic. Fin. 2, 86, ne pas compter sur la durée du bonheur || invenire se posse quod cuperent diffisi sunt Cic. Ac. 2, 7, ils ont désespéré de pouvoir trouver ce qu'ils désiraient, cf. Cæs. G. 6, 36, 1 ; diffidere, ne terras æterna teneret nox Lucr. 5, 980, redouter qu'une nuit éternelle ne s'emparât de la terre || [rare avec abl.] occasione Suet. Cæs. 3, se défier des circonstances || [abst] avoir perdu toute espérance, désespérer : Cic. Div. 1, 53 ; Att. 12, 43, 2 || [pass. impers.] Liv. 24, 8, 5.