Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 entries · 16 senses)
L&S Lewis & Short (4)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
commentor Copy link
ⓘ

commentōrum | ve: masc gen pl

• commentor, ōris, m. [comminiscor], one who devises or invents something, an inventor: uvae, i. e. Bacchus, Ov. F. 3, 785: fraudis, Auct. Ep. Iliad. 579: machinarius, a machinist, Scl. 5, § 13 Momms. (al. commentator).
commentus Copy link
ⓘ

commentōrum | ve: masc/neut gen pl

• commentus, a, um, Part., from comminiscor.
ⓘ

commentōrum | ve: perf part pass masc/neut gen pl

• com-mĭniscor (con-m-), mentus, 3, v. a. dep. [miniscor, whence also reminiscor, stem men, whence mens, memini; cf. Varr. L. L. 6, § 44] (lit. to ponder carefully, to reflect upon; hence, as a result of reflection; cf. 1. commentor, II.), to devise something by careful thought, to contrive, invent, feign.
  1. I. (Class., of something untrue; esp. freq. in Plaut.) Reperi, comminiscere, cedo calidum consilium cito, Plaut. Mil. 2, 2, 71: fabricare quidvis, quidvis comminiscere, id. As. 1, 1, 89: mendacium, id. Ps. 2, 3, 23: dolum docte, id. ib. 4, 7, 64: maledicta, id. Bacch. 4, 9, 58: quid agam? aut quid comminiscar, Ter. Heaut. 4, 2, 7: nec me hoc commentum putes, Cic. Att. 6, 1, 8: tantum scelus, * Quint. 5, 13, 30.—With relative - clause: neque quo pacto celem probrum queo comminisci, Plaut. Aul. 1, 1, 30; 1, 1, 37: fac Amphitruonem ab aedibus Ut abigas quovis pacto commentus sies, id. Am. 3, 3, 24 (cf. infra, P. a.).—
    1. B. Of philosophic fiction (cf. commenticius), as antith. to actual, real: Epicurus monogrammos deos et nihil agentes commentus est, Cic. N. D. 2, 23, 59; so, occurrentia nescio quae, id. Fin. 4, 16, 43: quaedam, id. Fat. 3, 5.—
  2. II. In gen., to devise, invent, contrive: nihil adversus tale machinationis genus parare aut comminisci oppidani conabantur, Liv. 37, 5, 5: id vectigal commentum alterum ex censoribus satis credebant, id. 29, 37, 4: novas litteras, Suet. Claud. 41: novum balinearum usum, id. Calig. 37; Flor. 2, 6, 27: Phoenices, litteras et litterarum operas, aliasque etiam artes, maria navibus adire, classe confligere, etc., Mel. 1, 12, 1: excubias nocturnas vigilesque, Suet. Aug. 30; id. Ner. 34; id. Vesp. 23. !*?
      1. 1. P. a.: commentus, a, um, in pass. signif., devised, invented, feigned, contrived, fictitious: dat gemitus fictos commentaque funera narrat, Ov. M. 6, 565: sacra, id. ib. 3, 558; 4, 37; id. A. A. 1, 319: crimen, Liv. 26, 27, 8: fraus, Paul. Sent. 5, 4, 8.—Hence,
      2. 2. Subst.: commentum, i, n.
    1. A. (Class.) An invention, fabrication, fiction, falsehood: ipsis commentum placet, Ter. And. 1, 3, 20: opinionum commenta delet dies, Cic. N. D. 2, 2, 5 (cf. just before: opiniones fictas atque vanas): non sine aliquo commento miraculi, Liv. 1, 19, 5: mixta rumorum, Ov. M. 12, 54: animi, id. ib. 13, 38.—
    2. B. Since the Aug. per., sometimes, a contrivance, Liv. 29, 37, 6; Suet. Vesp. 18; Just. 22, 4, 3 al.—
    3. C. Nefanda, a project, plan, Just. 21, 4, 3: callidum, Dig. 27, 9, 9. —
    4. D. A stratagem, in war, Flor. 1, 11, 2.—
    5. E. A rhetorical figure, equiv. to commentatio, = ἐνθύμημα, Vitellius ap. Quint. 9, 2, 107; cf. id. ib. 5, 10, 1.
commentum Copy link
ⓘ

commentōrum | ve: neut gen pl

• commentum, i, v. comminiscor fin.
GAF Gaffiot (5)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

commentōrum | ve: masc gen pl

• 1 commentor, ātus sum, ārī (fréq. de comminiscor), tr., appliquer sa pensée à qqch.,
1. méditer, réfléchir à : qui multos annos nihil aliud commentaris Cic. Fam. 7, 1, 5, toi qui ne penses qu'à cela depuis plusieurs années ; futuras mecum commentabar miserias [poet.] Cic. Tusc. 3, 29, j'évoquais par la pensée des malheurs à venir (Pl. Pœn. 1); ut commentemur inter nos, qua ratione nobis traducendum sit hoc tempus Cic. Fam. 4, 6, 3, pour réfléchir ensemble sur la manière dont nous devons nous conduire en ce moment ; de aliqua re commentari Cic. Phil. 3, 36, méditer sur qqch.
2. faire des exercices, étudier, s'exercer : [en parl. d'un maître de gladiateurs] Cic. de Or. 3, 86 ; cum commentandi causa convenissemus Cic. Læl. 7, nous étant réunis pour étudier des questions de science augurale (Div. 1, 90 ) ; commentabar declamitans sæpe cum M. Pisone... Cic. Br. 310, je faisais souvent des exercices de déclamation avec M. Pison...; satisne vobis videor in vestris auribus commentatus ? Cic. Fin. 5, 75, pensez-vous que je me sois assez exercé [à l'exposé philosophique] en votre présence ? || [avec acc.] préparer qqch. par la méditation : causam Cic. Br. 87, préparer une plaidoirie ; orationem Cic. Amer. 82, un discours (Br. 301) || [part. sens passif] : commentata oratio Q. Cic. d. Cic. Fam. 16, 26, 1, discours préparé (médité) ; sua et commentata et scripta Cic. Br. 301, ce qu'il avait et préparé et écrit
3. composer, rédiger : mimos Cic. Phil. 11, 13, composer des mimes (Gell. 1, 9, 4) ; de militari disciplina Plin. pr., 30, écrire sur la discipline militaire || commenter, expliquer : Suet. Gramm. 2.
commentŏr Copy link
ⓘ

commentōrum | ve: masc gen pl

• 2 commentŏr, ōris, m., inventeur : Ov. F. 3, 785.
commentus Copy link
ⓘ

commentōrum | ve: masc/neut gen pl

• commentus, a, um, part. de comminiscor.
ⓘ

commentōrum | ve: neut gen pl

• commentum, ī, n. (commentus),
1. fiction, chose imaginée, imagination : ipsis commentum placet Ter. Andr. 225, ils s'applaudissent de leur invention ; opinionum commenta delet dies Cic. Nat. 2, 5, le temps fait justice des croyances chimériques ; sine aliquo commento miraculi Liv. 1, 19, 5, sans une idée de merveilleux
2. plan, projet : ut nefanda commenta facilius tegerentur Just. 21, 4, 3, pour mieux couvrir des projets criminels
3. [rhét.] enthymème : Quint. 5, 10, 1.
commĭnīscor Copy link
ⓘ

commentōrum | ve: perf part pass masc/neut gen pl

• commĭnīscor, mentus sum, minīscī, tr. (cum, miniscor inus., cf. memini), imaginer : comminisci mendacium Pl. Ps. 689, forger un mensonge ; nequeo comminisci quid dicam Pl. Aul. 69, je ne vois pas trop ce que je dois dire ; Epicurus deos nihil agentes commentus est Cic. Nat. 2, 59, Épicure a imaginé des dieux oisifs ; cf. Fin. 4, 43 ; Att. 6, 1, 8 ; Rep. 3, 25 || inventer : Phœnices litteras sunt commenti Mela 1, 65, les Phéniciens ont inventé l'écriture. ➳ commentus, a, um, avec sens pass., imaginé : Ov. M. 3, 558 ; 6, 565.