Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

captĭō: fem nom/voc sg

• captĭo, ōnis, f. [capio].
  1. I. Lit., a catching: pignoris, Gai Inst. 4, 12; 4, 29; cf. Gell. 7, 10, 3: odoris, Lact. Opif. Dei, 10.—
    1. B. A seizing, apprehension: domini, Ambros. Ob. Valent. 35.—
  2. II. Trop., a deceiving, deception, fraud, deceit, Plaut. Ep. 2, 2, 112; 5, 2, 36; id. Most. 5, 2, 23; id. Truc. 2, 7, 65: si in parvulā re captionis aliquid vererere, Cic. Quint. 16, 53: incidere in captionem, Dig. 4, 1, 1: consilium multis captionibus suppositum, ib. 4, 4, 1; Paul. Sent. 5, 33, 2.—
    1. B. Esp. freq. in dialectics, a fallacious argument, a sophism: omnes istius generis captiones eodem modo refelluntur, Cic. Fat. 13, 30: praestigiis quibusdam et captionibus depelli, id. Ac. 2, 14, 45: dialecticae, id. Fin. 2, 6, 17: captiones discutere, id. Ac. 2, 15, 46: metuere, Plaut. As. 4, 1, 45: induere se in captiones, Cic. Div. 2, 17, 41: in captione haerere, Gell. 16, 2, 5: explicare, Cic. Div. 2, 17, 41; id. Brut. 53, 198; cf. id. ib. § 197; id. Att. 10, 15, 2.—
    2. C. Meton. (causa pro effectu; cf.: fraudi esse), an injury, a disadvantage: ne quid captioni mihi sit, Plaut. Most. 3, 3, 19 Lorenz ad loc.: mea captio est, si quidem ejus inopiā minus multa ad me scribis, Cic. Att. 5, 4, 4; Dig. 29, 3, 7; 50, 17, 200.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

captĭō: fem nom/voc sg

• captĭō, ōnis, f. (capio),
1. action de prendre possession d'une chose : Gaius Inst. 4, 12 (v. Gell. 7, 10, 3)
2. tromperie, duperie, piège : captionis aliquid vereri Cic. Quinct. 53, appréhender quelque tromperie ; ne quid captioni mihi sit, si dederim tibi Pl. Most. 922, pour que je ne sois pas pris en quelque manière, si je te remets l'argent ; cum magna captione Gaius Dig. 29, 3, 7, en étant bien joué || piège dans les paroles : Cic. Br. 198 ; nihil captionis habere Cic. Part. 133, ne comporter aucun piège (Gell. 18, 13, 7) || raisonnement captieux, sophisme : in captiones se induere Cic. Div. 2, 41, se perdre dans des sophismes ; captiones discutere Cic. Ac. 2, 46 ; explicare Cic. Div. 2, 41, débrouiller des sophismes, briser les mailles d'un raisonnement captieux.