Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (3 entries · 10 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

arcēns: pres part masc/fem/neut nom/voc sg · pres part neut acc sg

• arcĕo, cui, ctum (arcitum, acc. to Prisc. p. 1265 P.) [cf. ἀρκέω = to keep off, to suffice; ἄρκιος = sufficient, safe; arx = a stronghold; arca = a strong-box, chest; ἀλαλκεῖν = to keep off; ἀλκή = defence, strength. Curt.].
  1. I. To shut up, to enclose.
    1. A. Lit.: arcere est continere, Paul. ex Fest. p. 15 Müll.: alvus arcet et continet quod recipit, Cic. N. D. 2, 54, 136: orbis caelestis arcens et continens ceteros, id. Rep. 6, 17: nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus, id. N. D. 2, 60, 152: hos quidem ut famulos vinclis prope ac custodiā arceamus, shut in, confine, id. Tusc. 2, 21, 48 (cf. Doed. Syn. II. p. 426).—
    2. B. Trop.: videbam audaciam tam immanem non posse arceri otii finibus, Cic. Har. Resp. 3.—Also, to keep in order: arcendae familiae gratiā, Paul. ex Fest. s. v. noverca, p. 175 Müll.—
  2. II. To keep or hold off, to prevent from approaching, to keep at a distance: arcere prohibere est, Paul. ex Fest. p. 15 Müll.; constr. absol. aliquem, with ab, the simple abl., poet. also with dat.
          1. α. Absol. aliquem: ille tenet et scit ut hostium copiae, tu ut aquae pluviae arceantur, Cic. Mur. 9, 22; so, aquam pluviam, aquas pluvias arcere, Cic. Top. 10, 43, and Dig. 39, 3: platanus solem arcet, Plin. 12, 1, 5, § 11: somnos ducere et arcere, Ov. M. 2, 735: Odi profanum vulgus et arceo, Hor. C. 3, 1, 1.— With an abstr. object: transitum hostis, to arrest, hinder, Liv. 26, 41.—Poet. and in postAug. prose, with inf. as object, to hinder, prevent: quae (dicta) clamor ad aures Arcuit ire meas, Ov. M. 12, 427: plagamque sedere Cedendo arcebat, id. ib. 3, 89; so id. P. 3, 3, 56; Stat. S. 2, 1, 34; id. Th. 1, 455; Sen. Hippol. 805; Sil. 13, 341 al.; Tac. A. 3, 72.— And without object: arcuit Omnipotens, Ov. M. 2, 505.—
          2. β. With ab: tu, Juppiter, hunc a tuis aris ceterisque templis arcebis, Cic. Cat. 1, 13 fin.: homines ab injuriā, etc., id. Leg. 1, 14: haec aetas a libidinibus arcenda est, id. Off. 1, 34, 122: homines ab improbitate, id. Par. 3, 2, 23: famulas a limine templi, Ov. F. 6, 482: aliquem ab amplexu, id. M. 9, 751: ignavum, fucos, pecus a praesepibus arcent, Verg. G. 4, 168.—
          3. γ. With the simple abl. (not with persons): primordia genitali concilio arceri tempore iniquo, Lucr. 1, 183: illum ut hostem arcuit Galliā, Cic. Phil. 5, 13 fin.: te dominus illis sedibus arcebit, id. ib. 2, 40 fin.; so id. Tusc. 1, 37, 89: Virginiam matronae sacris arcuerant, Liv. 10, 23: aliquem aditu, id. 42, 6; so Suet. Ner. 46; Luc. 10, 499: aquā atque igni arcebatur, Tac. A. 3, 23; so id. ib. 3, 50 (cf. aqua, I. B. 3.) al.: arceor aris, Ov. M. 6, 209: patriis penatibus, id. ib. 9, 446 al.: aliquem funesto veterno, i. e. to protect, guard, Hor. Ep. 1, 8, 10: classes aquilonibus, id. A. P. 64 et saep.—
          4. δ. With dat., to keep off something from: oestrum pecori, Verg. G. 3, 155 (cf.: Solstitium pecori defendite, id. E. 7, 47: mortem fratri depulit, Ov. H. 14, 130; and the Gr. ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ, Hom. Il. 9, 435; 9, 347; v. also Rudd. II. p. 150).
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
Arcēns Copy link
• Arcēns, tis, m., nom d'homme : Virg. En. 9, 581.
ⓘ

arcēns: pres part masc/fem/neut nom/voc sg · pres part neut acc sg

• arcĕō, ŭī, ēre (cf. arca, arx, ἀρκέω), tr.
1. contenir, enfermer, retenir : flumina Cic. Nat. 2, 152, maintenir les fleuves dans leurs lits ; alvus arcet et continet quod recepit Cic. Nat. 2, 136, l'estomac enferme et retient ce qu'il a reçu
2. tenir éloigné, détourner, écarter : ille scit ut hostium copiæ, tu, ut aquæ pluviæ arceantur Cic. Mur. 22, il sait, lui, comment on détourne les troupes ennemies, toi, comment on détourne les eaux de pluie || détourner de, aliquem ab aliqua re Cic. Cat. 1, 33 ; Phil. 6, 6 ; Off. 1, 122, etc. ; aliquem aliqua re Cic. Phil. 2, 104 ; 5, 37 ; Tusc. 1, 89 ; Leg. 2, 25, etc. || [poét., avec le dat.]: hunc (asilum) arcebis gravido pecori Virg. G. 3, 154, tu écarteras cet insecte (l'asile) pour les femelles pleines [dans l'intérêt des...] || arcere ne Liv. 27, 48, 8, empêcher que ; non arcere quin Liv. 26, 44, 9, ne pas empêcher que || avec prop. inf. [poét.] : plagam sedere cedendo arcebat (draco) Ov. M. 3, 58, (le dragon) en reculant empêchait le coup de porter, cf. P. 3, 3, 56 ; nec Augustus arcuerat Balbum hostiles exuvias ornatum ad urbis et posterum gloriam conferre Tac. Ann. 3, 72, et Auguste n'avait pas détourné Balbus de faire servir les dépouilles ennemies à orner la ville et à illustrer sa postérité.