Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

abstrăhende: gerundive masc/neut voc sg

• abs-trăho, xi, ctum, 3, v. a. (abstraxe = abstraxisse, Lucr. 3, 650), to draw away from a place or person, to drag or pull away.
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: ut me a Glycerio miserum abstrahat, Ter. And. 1, 5, 8; so, liberos ab aliquo, Caes. B. G. 3, 2, 5: aliquem de matris complexu avellere atque abstrahere, Cic. Font. 21 (17): aliquem e gremio e sinuque patriae, id. Cael. 24, 59; for which, aliquem gremio, Ov. M. 13, 658: aliquem raptim ex oculis hominum, Liv. 39, 49, 12: naves e portu, id. 37, 27, 6 (al. a portu): aliquem a conspectu omnium in altum, Cic. de Or. 3, 36, 145 (corresp. with, a terra abripuit).—Absol.: bona civium Romanorum diripiunt ... in servitutem abstrahunt, Caes. B. G. 7, 42, 3: navem remulco abstraxit, id. B. C. 2, 23. —
    2. B. Esp., to withdraw, alienate from a party: copias a Lepido, Cic. Fam. 10, 18, 3: Germanicum suetis legionibus, Tac. A. 2, 5.
  2. II. Trop., to draw away, withdraw, divert: animus se a corpore abstrahet, Cic. Rep. 6, 26: a rebus gerendis senectus abstrahit (for which in the preced., avocare), id. de Sen. 6: me a nullius commodo, id. Arch. 6, 12: aliquem a malis, non a bonis, id. Tusc. 1, 34 fin. al.: magnitudine pecuniae a bono honestoque in pravum abstractus est, Sall. J. 29, 2: omnia in duas partes abstracta sunt, respublica, quae media fuerat, dilacerata, id. ib. 41, 5.—Hence, abstractus, a, um, P. a.; in the later philosophers and grammarians, abstract (opp. concrete): quantitas, Isid. Or. 2, 24, 14.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

abstrăhende: gerundive masc/neut voc sg

• abstrăhō, trāxī, tractum, ĕre, tr.
1. tirer, traîner loin de, séparer de, détacher de, éloigner de [au pr. et fig.] :
  1. a) a rebus gerendis Cic. CM 15, détourner de l'activité politique, cf. Sulla 11 ; Arch. 12 ; Phil. 3, 31 ; a sollicitudine Cic. Dej. 38, arracher, soustraire à l'inquiétude ; se a similitudine Græcæ locutionis Cic. Br. 259, se détourner d'une imitation du parler grec ; a corpore animus abstractus Cic. Div. 1, 66, l'âme détachée du corps ;
  2. b) de matris amplexu aliquem Cic. Font. 46, arracher qqn des bras de sa mère, cf. Ov. H. 15, 154 ;
  3. c) e sinu gremioque patriæ Cic. Cæl. 59, arracher du sein, du giron de la patrie, cf. Sulla 9 ; Liv. 37, 27, 6 ; 38, 49, 8 ;
  4. d) frumento ac commeatu abstractus Cæs. C. 3, 78, 3, entraîné loin du ravitaillement et des approvisionnements || [abl. ou dat. ?] Ov. M. 13, 658 ; Sen. Med. 144 ; Tac. Ann. 2, 5 ; Luc. 6, 80 ;
  5. e) parto decori abstrahi Tac. Ann. 2, 26, être arraché à une gloire acquise, cf. Amm. 20, 4, 18 ; 30, 7, 2
2. entraîner : ad bellicas laudes Cic. Br. 239, entraîner vers les exploits guerriers, cf. Sen. Ep. 88, 19 ; Const. 2, 3 ; Tac. Ann. 4, 13. ➳ inf. pf. sync. abstraxe Lucr. 3, 650.