Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (13 entries · 19 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

vōtī | ve: neut gen sg

• vōtum, i, n. [voveo].
    1. A. (Acc. to voveo, I.) A solemn promise made to some deity, a vow (freq. and class.; esp. in plur.): qui (deus) numquam nobis occurrit neque in optatis neque in votis, Cic. N. D. 1, 14, 36: nefaria vota, id. Clu. 68, 194: nonne animadvertis ex tot tabulis pictis, quam multi votis vim tempestatis effugerint? id. N. D. 3, 37, 89: voto et promisso teneri, id. Att. 12, 18, 1: obstrictum esse religione voti, id. ib. 12, 43, 2: obligari voti sponsione deo, id. Leg. 2, 16, 41: cum de illo aegroto vota faciebant, id. Att. 8, 16, 1: vota facere, id. Fam. 7, 2, 4; id. Mil. 15, 41; id. Tusc. 5, 1, 2 al.: nuncupare, Cic. Verr. 2, 5, 13, § 34: suscipere, id. N. D. 3, 39, 93: concipere, Ov. M. 7, 594; Liv. 5, 25, 7: debere diis, Cic. Verr. 2, 4, 55, § 123: solvere, id. Phil. 3, 4, 11: reddere, id. Leg. 2, 9, 22: Jovi reddere, Ov. Tr. 3, 12, 46: suscipere et solvere, Plin. Ep. 10, 35 (44): persolvere, id. ib. 10, 100 (101): voto se exsolvere, Petr. 85: exsequi, Verg. A. 5, 53: voti damnari, i. e. to obtain one's prayer or wish Liv. 5, 25, 4; 7, 28, 4; 27, 45, 8; v. Zumpt, Gram. § 447 fin.: voti reus, Verg. A. 5, 237: voti liberari, Liv. 5, 28, 1.—
      1. 2. Transf.
        1. a. A thing solemnly promised, that which is vowed or devoted, a votive offering (mostly poet.): lustramurque Jovi, votisque incendimus aras, with burnt-offerings, Verg. A. 3, 279: Danai in voto (i. e. equo Trojano) latent, Petr. 89; cf.: iste ... de bonis illius in aede Veneris argenteum Cupidinem posuit. Sic etiam fortunis hominum abutebatur ad nocturna vota cupiditatum suarum, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142.—
        2. b. Vota, a day on which vows were made for the good of the State (post-class.), Capitol. Pert. 6; Vop. Tac. 9; cf. Dig. 50, 16, 233, § 1.—
    2. B. Transf.
      1. 1. (Acc. to voveo, II.) A wish, desire, longing, prayer (perh not ante-Aug.): ea esse vota, eam esse voluntatem omnium, ut, etc., Liv. 2, 15, 3: ejus me compotem voti facere vos potestis, id. 7, 40, 6: quoniam res Romana contra spem votaque ejus velut resurgeret, id. 24, 45, 3; 35, 42, 5: quod omnibus votis petendum erat, id. 32, 21, 35: magnarum cogitationum, Petr. 115: audivere di mea vota, Hor. C. 4, 13, 1: haec loca sunt voto fertiliora tuo, Ov. A. A. 1, 90; id. Tr. 1, 2, 1: votum in amante novum, id. M. 3, 468: voti potens, id. ib. 8, 80: quod omnium sit votum parentum, ut, etc., Quint. 11, 1, 82: vota parentium, id. 1, 2, 25: id enim voto meo sufficit; illud supra votum, etc., Plin. Ep. 5, 8, 3: Darius votum meum implevit, Curt. 4, 13, 24; 4, 13, 8; Sen. Polyb. 10, 6: cunctis super vota fluentibus, Tac. H. 3, 48; Sen. Ben. 6, 30, 1: votum aliquem confodiendi, Suet. Aug. 51; cf. id. ib. 58: hoc erat in votis: modus agri non ita magnus, Hor. S. 2, 6, 1: esse in voto, Pers. 3, 48; cf.: sed hoc votum est et rara felicitas, is rather a thing to be wished, Quint. 12, 5, 6 Spald.; so, votum est, ut, etc., it is to be wished that, etc., Cels. 6, 6, 1: an venit in votum Attalicis ex urbibus una? Hor. Ep. 1, 11, 5: non sine votis: O rus, quando ego te aspiciam? id. S. 2, 6, 59. —Of inanimate things: alioquin vota arborum frugumque communia sunt nivis diutinas sedere, Plin. 17, 2, 2, § 14.—
      2. 2. A marriage vow, matrimonial engagement, marriage (post-class.): ad tertia vota migrare, Cod. Just. 5, 9, 4; 5, 5, 24; 5, 1, 2: nuptualia, App. M. 4, p. 154, 18; id. Flor. p. 342, 27.
ⓘ

vōtī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• vŏvĕo, vōvi, vōtum, 2, v. a. and n. [etym. dub.], to vow, i. e. to promise solemnly or sacredly; to devote, dedicate, consecrate something to a deity (syn.: promitto, recipio, dico, dedico).
  1. I. Lit.: neque Herculi quisquam decumam vovit umquam, Cic. N. D. 3, 36, 88: sua capita pro salute patriae, id. Fin. 5, 22, 64: Tullus in re trepidā decem vovit Salios fanaque Pallori ac Pavori, Liv. 1, 27, 7: tibi hinc decimam partem praedae voveo, id. 5, 21, 2: templum Junoni, id. 5, 22, 7: vota vovere, Plaut. Am. 3, 2, 66: vota puer solvit, quae femina voverat, Ov. M. 9, 794: votum pro militibus, Liv. 23, 19, 28.—With acc. and inf.: cum sues puer pasceret, unā ex iis amissā vovisse dicitur, si recuperavisset, uvam se deo daturum, quae maxima esset in vineā, Cic. Div. 1, 17, 31; cf. Cic. Verr. 2, 4, 55, § 123; id. Inv. 2, 31, 95: aut pro victimis homines immolant aut se immolaturos vovent, Caes. B. G. 6, 16: me inferre Veneri vovi jam jentaculum, Plaut. Curc. 1, 1, 72: dictator ludos magnos vovit Vejis captis se facturum, Liv. 5, 19, 6: ludos donaque facturum vovit, id. 31, 9, 10; 42, 28, 9. —With ut and subj., Just. 21, 3, 2.—Part. perf.: at earum templa sunt publice vota et dedicata, Cic. N. D. 3, 17, 43: ludi, Liv. 4, 12, 2: pro reditu victima, Ov. Am. 2, 11, 46: Tyrrheno vindemia regi (Mezentio), i. e. solemnly promised, id. F. 4, 893.—Absol.: manus leviter pandata, qualis voventium est, Quint. 11, 3, 100.—
  2. II. Transf. (from the wish implied in every vow), to wish, wish for a thing (in the verb. finit. rare, and only poet.; syn. opto): elige, quid voveas, Ov. M. 12, 200: quae modo voverat, odit, id. ib. 11, 128: quid voveat dulci nutricula majus alumno? Hor. Ep. 1, 4, 8.— With ut: ut tua sim voveo, Ov. M. 14, 35: quae voveam, duo sunt: minimo ut relevere labore, etc., id. ib. 9, 675.
ⓘ

vōtīvē: adverbial

vōtīve: masc/neut voc sg

• vōtīvus, a, um, adj. [votum].
  1. I. Of or belonging to a vow, promised by a vow, given in consequence of a vow, votive (class.): ludi, Cic. Verr. 1, 10, 31; cf. Plin. 7, 48, 49, § 158: tabula, Hor. C. 1, 5, 14: juvenca, id. Ep. 1, 3, 36: sanguis, Ov. H. 20, 236: tura, id. Am. 3, 13, 9: carmina, id. A. A. 1, 205: legatio, which was undertaken (often as a mere pretext) to fulfil a vow in a province, Cic. Att. 4, 2, 6; 15, 11, 4: noctes, Prop. 2, 28, 62 (3, 26, 16).—
  2. II. Conformable to one's wish, wished for, longed for, desired (post-class.): conspectus, App. M. 7, p. 193, 9: hospitium, id. ib. 8, p. 216, 24: nuptiae, id. ib. 5, p. 167, 32: mors, Prud. στεφ. 10, 330: constabat, votivum, illi fuisse, quod, etc., Treb. Gall. 3.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
vōtīvē Copy link
• vōtīvē, adv., conformément à un vœu : Ennod. Ep. 1, 5.
ⓘ

vōtī | ve: neut gen sg

• vōtum, ī, n. (voveo),
1. vœu, promesse faite aux dieux : Cic. Nat. 1, 36 ; Clu. 194, etc. ; vota facere Cic. Mil. 41 ; nuncupare Cic. Verr. 2, 5, 34 ; suscipere Cic. Nat. 3, 93 ; solvere Cic. Phil. 3, 11 ; reddere Cic. Leg. 2, 22, faire des vœux, adresser solennellement des vœux, assumer l'accomplissement de vœux, les acquitter, les accomplir ; votis vocare deos Virg. G. 1, 42 ; En. 1, 290 ; per vota Sil. 2, 115 ; in vota Virg. En. 5, 234, invoquer les dieux en leur offrant des vœux ; voti damnari, v. damno ; voti reus Virg. En. 5, 237, = voti damnatus, condamné à accomplir son vœu, [donc] exaucé ; voti liberari Liv. 5, 28, 1, se dégager d'un vœu, l'accomplir ; votis incendimus aras Virg. En. 3, 279, nous allumons les autels pour l'acquittement de nos vœux, pour les sacrifices promis
2. objet votif, offrande : Petr. 89, 1, 10 || vota = jour des vœux faits pour l'empereur : Vop. Tac. 9, 5
3. [en gén.] vœu, souhait, désir : Cic. Verr. 2, 5, 142 ; Liv. 2, 15, 3 ; 24, 45, 3, etc. ; Quint. 1, 2, 25 ; Plin. Min. Ep. 5, 8, 3, etc. ; hoc erat in votis Hor. S. 2, 6, 1, voilà ce que je désirais dans mes vœux ; an venit in votum...? Hor. Ep. 1, 11, 5, ou bien (quelqu'une des villes d'Attale) entre-t-elle dans tes vœux ? ad votum Sen. Ep. 15, 3, à souhait ; omnium votum est parentum, ut Quint. 11, 1, 82, le vœu de tous les parents est que ; voti potens Ov. M. 8, 80, exaucé, v. compos || vota arborum frugumque communia sunt nives diuturnas sedere Plin. 17, 14, le vœu commun des arbres et des blés est que la neige dure || vœux prononcés par les époux, mariage : Apul. Flor. 4 ; Cod. Just. 5, 9, 4, etc.
ⓘ

vōtī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• vŏvĕō, vōvī, vōtum, ēre, tr.,
1. [abst] faire un vœu à une divinité : Cic. Nat. 2, 93 ; Quint. 11, 3, 100
2. [avec acc.] promettre par un vœu, vouer : Herculi decumam Cic. Nat. 3, 88, promettre la dîme à Hercule ; sua capita pro salute patriæ voverunt Cic. Fin. 5, 64, ils ont dévoué leur tête pour le salut de la patrie, cf. Liv. 1, 27, 7 ; 5, 21, 2, etc. || vota vovere Pl. Amph. 947 ; Ov. M. 9, 794, faire des vœux || [avec prop. inf. au futur] : vovisse dicitur se daturum Cic. Div. 1, 31, il avait fait vœu, dit-on, de donner..., cf. Cic. Verr. 2, 4, 123 ; Cæs. G. 6, 16 ; Liv. 5, 19, 6 ; [avec inf. au prés.] Pl. Curc. 72 || [avec ut subj.] Just. 21, 3, 2 || [pass.] earum templa sunt publice vota et dedicata Cic. Nat. 3, 43, elles ont des temples officiellement voués et dédiés ; ludi voti Liv. 4, 12, 2, jeux voués
3. désirer, souhaiter : Hor. Ep. 1, 4, 8 ; Ov. M. 11, 128 ; 12, 200 || [avec ut] Ov. M. 9, 675 ; 14, 35.
ⓘ

vōtīvē: adverbial

vōtīve: masc/neut voc sg

• vōtīvus, a, um (votum),
1. votif, voué, promis par un vœu : ludi votivi Cic. Verr. 1, 1, 31, jeux votifs ; tabula votiva Hor. O. 1, 5, 14, tableau votif [représentant le naufrage dont l'auteur du vœu s'était sauvé, et offert au dieu sauveur, v. Cic. Nat. 3, 89 ; Hor. P. 21 ; Pers. 1, 89 ; Juv. 14, 301], ex-voto ; votiva legatio Cic. Att. 4, 2, 6, légation votive [allant acquitter des vœux dans les temples en province], cf. Cic. Att. 15, 11, 4 ; votivæ noctes Prop. 2, 28, 62, nuits votives, réservées au culte des dieux
2. souhaité, désiré, agréable : Apul. M. 7, 13, etc. ; Décad.
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
votum Copy link
ⓘ

vōtī | ve: neut gen sg

VOTVM [2] i. n. [εὐχὴ, εὐχωλὴ] Promissio facta Deo. […]
Page Scan
.
voveo Copy link
ⓘ

vōtī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

VOVEO vôui, vôtum, êre. ἀνατίθημι Gloss. Lat. Gr. εὔχεθαι Id.] Deo aliquid sancte promittere. […]
Page Scan
.
votivus Copy link
ⓘ

vōtīvē: adverbial

vōtīve: masc/neut voc sg

VOTÎVVS a, um. Adi. [εὐκτὸς] Quod ex voto dari promittitur. […]
Page Scan
.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
votive Copy link
• votive: vōtīvus: a v.-tablet, v. tabula, Hor. Od. 1, 5, 14: v. games, v. ludi, Cic. Verr. Act. 1, 10, 31.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.