verro Copy link Outline I. Lit.II. Transf.A. In gen., to sweep along, drive, impel ...B. To sweep away, i. e. to drag away, ...C. To obliterate, cover, hide, conceal ... ⓘversē: adverbialverse: perf part pass masc/neut voc sg • verro, verri, versum (perf. versi, Serv. ad Verg. A. 1, 59: verri, Charis. p. 218; Prisc. p. 900; neither form in use, acc. to Macr. D. Diff. 23, 8), 3, v. a. [root var-; cf. vello], to scrape, sweep, brush, scour; to sweep out, sweep up or together, clean out, etc. (syn.: tergo, tergeo). I. Lit.: nigras favillas, Ov. F. 2, 523: argentum inter reliqua purgamenta, Petr. 34: quicquid de Libycis verritur areis, i. e. is collected, Hor. C. 1, 1, 10: aedes, to sweep out, cleanse by sweeping, Plaut. Merc. 2, 3, 63, so, templa, Sen. Fragm. ap. Diom. p. 475 P.: pavimentum, Juv. 14, 60: vias, Suet. Calig. 43; id. Vesp. 5.—Absol.: qui tergunt, qui ungunt, qui verrunt, qui spargunt, Cic. Par 5, 2, 37.— Stratae passim matres crinibus templa verrentes, Liv. 3, 7, 8: crinibus passis aras verrentes, id. 26, 9, 7; Sil. 6, 561; Claud. Laud. Seren 225; cf. poet.: aequora caudis (delphines), Verg. A. 8, 674: harenas caudā, Ov. M. 10, 701.—Of fishermen: retibus aequor, Sil. 14, 262 sq.; Manil. 4, 285: caesariem longa per aequora, Ov. M. 13, 961; so, canitiem suam concreto in sanguine, dragging, draggling, trailing, id. ib. 13, 492.— II. Transf. A. In gen., to sweep along, drive, impel (poet.); verrunt (venti) nubila caeli, Lucr. 1, 279: verrentes aequora venti, id. 5, 266; 5, 388; 6, 624; so, aequora, Verg. A. 5, 778; Cat. 64, 7: caerula Verg. A. 3, 208: remis vada, id. ib. 6, 320; Luc. 5, 572; cf. Lucr. 5, 1227: nec nostra Actiacum verreret ossa mare, drive or toss about, Prop. 2, 15 (3, 7), 44 (Müll. verteret).— B. To sweep away, i. e. to drag away, take away, carry off (rare but class.): domi quicquid habet, verritur ἔξω, Plaut. Truc. 2, 7, 7: quicquid ponitur, hinc et inde verris, Mart. 2, 37, 1. futurum ut omnia verreret Verres, Cic. Fragm. ap. Quint. 6, 3, 55 Spald.: inter reliqua purgamenta scopis coepit verrere, Petr. 34.— C. To obliterate, cover, hide, conceal (post-Aug. and poët.): si decet aurata Bacchum vestigia palla Verrere, Stat. Achill. 1, 262; so, vestigia, Claud. Laud. Stil. 2, 248: undosi verrebant bracchia crines, id. Nupt. Hon. et Mar. 145.
verto Copy link Outline I. Act., to turn, to turn round or about ...A. Lit.B. Trop.1. In gen., to turn2. In partic.a. To turn, i. e. to change, alter, transform ...b. To exchange, interchangec. Of literary productions, to turn into another language ...d. To plye. In partic., like our to turn upside down, i. e. ...f. Mid., from the idea of turning round in a place, ...g. To ascribe, referh. = considero; exercitum majorum more vortere, Sall. ap. ...II. Neutr., to turn one's self, direct one's way ...A. Lit.B. Trop., to turn, change, etc.b. Annus, mensis vertens, the course or ...(b). Pregn.A. Form versus .1. After ad and acc.2. After in and acc.3. After acc. alone4. After other advv.B. Form versum .1. After ad and acc.2. After other advv. ⓘversē: adverbialverse: perf part pass masc/neut voc sg • verto (vorto), ti, sum, 3 (inf. vortier, Plaut. Rud. 3, 6, 48; Lucr. 1, 710; 2, 927; 5, 1199 al.), v. a. and n. [Sanscr. root vart-, to apply one's self, turn; cf. vart-ukas, round]. I. Act., to turn, to turn round or about (syn.: verso, contorqueo). A. Lit.: (luna) eam partem, quaecumque est ignibus aucta, Ad speciem vertit nobis, Lucr. 5, 724: speciem quo, id. 4, 242: ora huc et huc, Hor. Epod. 4, 9: terga, Ov. Tr. 3, 5, 6: gradu discedere verso, id. M. 4, 338: verso pede, id. ib. 8, 869: pennas, i. e. to fly away, Prop. 2, 24, 22 (3, 19, 6): cardinem, Ov. M. 14, 782: fores tacito cardine, Tib. 1, 6, 12: cadum, to turn or tip up, Hor. C. 3, 29, 2: versā pulvis inscribitur hastā, inverted, Verg. A. 1, 478: verte hac te, puere, Plaut. Ps. 1, 3, 29; cf.: verti me a Minturnis Arpinum versus, Cic. Att. 16, 10, 1: cum haesisset descendenti (virgini) stola, vertit se et recollegit, Plin. Ep. 4, 11, 9: ante tuos quotiens verti me, perfida, postes, Prop. 1, 16, 43: Pompeiani se verterunt et loco cesserunt, turned about, wheeled about, fled, Caes. B. C. 3, 51; cf.: vertere terga, to turn one's back, run away, betake one's self to flight, id. B. G. 1, 53; 3, 21; id. B. C. 1, 47; 3, 63 fin.; Liv. 1, 14, 9; cf. also: hostem in fugam, to put to flight, rout, id. 30, 33, 16; Auct. B. Afr. 17: iter retro, Liv. 28, 3, 1: hiems (piscis) ad hoc mare, Hor. Epod. 2, 52: fenestrae in viam versae, turned or directed towards, looking towards, Liv. 1, 41, 4; cf.: mare ad occidentem versum, id. 36, 15, 9: Scytharum gens ab oriente ad septentrionem se vertit, Curt. 7, 7, 3: (Maeander) nunc ad fontes, nunc in mare versus, Ov. M. 8, 165: terram aratro, to turn up or over, to plough, etc., Hor. S. 1, 1, 28: ferro terram, Verg. G. 1, 147: glaebas (aratra), Ov. M. 1, 425; 5, 477: solum bidentibus, Col. 4, 5: agros bove, Prop. 3, 7, 43 (4, 6, 43): collem, Col. 3, 13, 8: freta lacertis (in rowing), Verg. A. 5, 141: ex illā pecuniā magnam partem ad se vortit, Cic. Div. in Caecil. 17, 57.—Mid.: vertier ad lapidem, to turn or incline one's self towards, Lucr. 5, 1199: congressi ... ad caedem vertuntur, Liv. 1, 7, 2; so, versi in fugam hostes, Tac. H. 2, 26; cf.: Philippis versa acies retro, Hor. C. 3, 4, 26: sinit hic violentis omnia verti Turbinibus, to whirl themselves about, Lucr. 5, 503: magnus caeli si vortitur orbis, id. 5, 510: vertitur interea caelum, revolves, Verg. A. 2, 250: squamarum serie a caudā ad caput versā, reaching, Plin. 28, 8, 30, § 119.— B. Trop. 1. In gen., to turn: ne ea, quae reipublicae causa egerit, in suam contumeliam vertat, Caes. B. C. 1, 8: in suam rem litem vertendo, Liv. 3, 72, 2: usum ejus (olei) ad luxuriam vertere Graeci, Plin. 15, 4, 5, § 19; cf.: aliquid in rem vertere, turn to account, make profitable, Dig. 15, 3, 1 sqq.: edocere, quo sese vertant sortes, Enn. Trag. v. 64 Vahl.; Verg. A. 1, 671: ne sibi vitio verterent, quod abesset a patriā, Cic. Fam. 7, 6, 1: idque omen in Macedonum metum verterunt Tyrii, Curt. 4, 2, 13: in religionem vertentes comitia biennic habita, making a matter of religious scruple, Liv. 5, 14, 2: aquarum insolita magnitudo in religionem versa, id. 30, 38, 10; cf. id. 26, 11, 3: id ipsum quod iter belli esset obstructum, in prodigium et omen imminentium cladium vertebatur, Tac. H. 1, 86 fin.: vertere in se Cotyi data, to appropriate, id. A. 2, 64: perii! quid agam? quo me vertam? Ter. Hec. 4, 1, 1: quo se verteret, non habebat, Cic. Phil. 2, 29, 74; id. Div. 2, 72, 149: Philippus totus in Persea versus, inclined towards him, Liv. 40, 5, 9: toti in impetum atque iram versi, id. 25, 16, 19: si bellum omne eo vertat, id. 26, 12, 13: di vortant bene, Quod agas, cause to turn out well, prosper, Ter. Hec. 1, 2, 121; cf. infra, II. B.; so, in melius somnia, Tib. 3, 4, 95.— 2. In partic. a. To turn, i. e. to change, alter, transform (syn. muto): Juppiter In Amphitruonis vortit sese imaginem, Plaut. Am. prol. 121: in anginam ego nunc me velim vorti, id. Most. 1. 3, 61: omnes natura cibos in corpora viva Vertit, Lucr. 2, 880: vertunt se fluvii frondes et pabula laeta In pecudes; vertunt pecudes in corpora nostra Naturam, id. 2, 875 sq.; cf.: cum terra in aquam se vertit, Cic. N. D. 3, 12, 31: verte omnis tete in facies, Verg. A. 12, 891: ego, quae memet in omnia verti, id. ib. 7, 309: tot sese vertit in ora, id. ib. 7, 328: inque deum de bove versus erat, Ov. F. 5, 616: Auster in Africum se vertit, Caes. B. C. 3, 26 fin.; cf. Liv. 30, 24, 7: semina malorum in contrarias partes se vertere, Cic. Div. 2, 14, 33: omnia versa et mutata in pejorem partem, id. Rosc. Am. 36, 103: cur nunc tua quisquam Vertere jussa potest, Verg. A. 10, 35: hic continentiam et moderationem in superbiam ac lasciviam vertit, Curt. 6, 6, 1; cf.: fortuna hoc militiae probrum vertit in gloriam, id. 9, 10, 28: versus civitatis status, Tac. A. 1, 4: versis ad prospera fatis, Ov. H. 16, 89: solum, to change one's country, i. e. to emigrate or go into exile, Cic. Balb. 11, 28; Amm. 15, 3, 11 et saep.; v. solum. —With abl. (rare and poet.): nullā tamen alite verti Dignatur, Ov. M. 10, 157; cf. muto.—Prov.: in fumum et cinerem vertere, to turn into smoke, dissipate, Hor. Ep. 1, 15, 39.—Mid.: omnia vertuntur: certe vertuntur amores, Prop. 2, 8, 7 (9): saevus apertam In rabiem coepit verti jocus, Hor. Ep. 2, 1, 149.— b. To exchange, interchange: nos divitem istum meminimus adque iste pauperes nos; vorterunt sese memoriae, Plaut. Truc. 2, 1, 11; cf.: vorsis gladiis depugnarier, id. Cas. 2, 5, 36.— c. Of literary productions, to turn into another language, to translate (syn.: transfero, interpretor, reddo): Philemo scripsit, Plautus vortit barbare, Plaut. Trin. prol. 19: si sic verterem Platonem, ut verteruntnostri poëtae fabulas, Cic. Fin. 1, 3, 7: verti etiam multa de Graecis, id. Tusc. 2, 11, 26: annales Acilianos ex Graeco in Latinum sermonem vertit, Liv. 25, 39, 12.— d. To ply: stimulos sub pectore vertit Apollo, i. e. stimulates the fury, Verg. A. 6, 101.— e. In partic., like our to turn upside down, i. e. to overturn, overthrow, subvert, destroy (= everto): Callicratidas cum multa fecisset egregie, vertit ad extremum omnia, Cic. Off. 1, 24, 84: agerent, verterent cuncta, Tac. H. 1, 2; id. A. 2, 42; 3, 36: Cycnum Vi multā, Ov. M. 12, 139: fluxas Phrygiae res fundo, Verg. A. 10, 88; 1, 20; 2, 652: vertere ab imo moenia Trojae, id. ib. 5, 810: Ilion fatalis incestusque judex ... vertit in pulverem, Hor. C. 3, 3, 20: proceras fraxinos, id. ib. 3, 25, 16: ab imo regna, Sen. Hippol. 562: Penates, id. Troad. 91: puppem, Luc. 3, 650: fortunas, Amm. 28, 3, 1.— f. Mid., from the idea of turning round in a place, to be engaged in, to be in a place or condition; also to turn, rest, or depend upon a thing: jam homo in mercaturā vortitur, Plaut. Most. 3, 1, 109: res in periculo vortitur, id. Merc. 1, 2, 12; Phaedr. 2, 8, 19; so, res vertitur in majore discrimine, Liv. 6, 36, 7: ipse catervis Vertitur in mediis, Verg. A. 11, 683: omnia in unius potestate ac moderatione vertentur, Cic. Verr. 1, 7, 20; so, spes civitatis in dictatore, Liv. 4, 31, 4: totum id in voluntate Philippi, id. 37, 7, 8: causa in jure, Cic. Brut. 39, 145: hic victoria, Verg. A. 10, 529: cum circa hanc consultationem disceptatio omnis verteretur, Liv. 36, 7, 1: puncto saepe temporis maximarum rerum momenta verti, id. 3, 27, 7.—Impers.: vertebatur, utrum manerent in Achaico concilio Lacedaemonii, an, etc., Liv. 39, 48, 3.— g. To ascribe, refer: quae fuerunt populis magis exitio quam fames morbique, quaeque alia in deum iras velut ultima malorum vertunt, Liv. 4, 9, 3 Weissenb. ad loc.: cum omnium secundorum adversorumque in deos verterent, id. 28, 11, 1.— h. = considero; exercitum majorum more vortere, Sall. ap. Serv. ad Verg. A. 5, 408 dub. (Sall. H. inc. 51 Dietsch ad loc.). II. Neutr., to turn one's self, direct one's way, to turn about, to turn. A. Lit.: depulsi aemulatione alio vertunt, Tac. A. 1, 18: eoque audaciae provectum ut verteret, etc., id. ib. 4, 10: utinam mea vocula dominae vertat in auriculas! Prop. 1, 16, 28: versuros extemplo in fugam omnes ratus, Liv. 38, 26, 8 (but in Lucr. 5, 617 the correct read. is cancri se ut vortat).— B. Trop., to turn, change, etc.: jam verterat fortuna, Liv. 5, 49, 5: libertatem aliorum in suam vertisse servitutem conquerebantur, id. 2, 3, 3: totae solidam in glaciem vertere lacunae, Verg. G. 3, 365: verterat pernicies in accusatorem, Tac. A. 11, 37: quod si esset factum, detrimentum in bonum verteret, Caes. B. C. 3, 73 fin.: ea ludificatio veri in verum vertit, Liv. 26, 6, 16: talia incepta, ni in consultorem vertissent, reipublicae pestem factura, against, Sall. H. inc. 89 Dietsch: neque inmerito suum ipsorum exemplum in eos versurum, Liv. 7, 38, 6: si malus est, male res vortunt, quas agit, turn out badly, Plaut. Pers. 4, 1, 5; so, quae res tibi vertat male, Ter. Ad. 2, 1, 37: quod bene vertat, castra Albanos Romanis castris jungere jubet (= cum bonis omnibus), Liv. 1, 28, 1; 3, 62, 5; 3, 35, 8: quod bene verteret, Curt. 5, 4, 12; 7, 11, 14: hos illi (quod nec vertat bene), mittimus haedos, Verg. E. 9, 6.— b. Annus, mensis vertens, the course or space of a year, of a month: anno vertente sine controversiā (petisses), Cic. Quint. 12, 40; so, anno vertente, id. N. D. 2, 20, 53; Nep. Ages. 4, 4; cf.: apparuisse numen deorum intra finem anni vertentis, Cic. Phil. 13, 10, 22: tu si hanc emeris, Numquam hercle hunc mensem vortentem, credo, servibit tibi, Plaut. Pers. 4, 4, 76; Macr. S. 1, 14.— β. Pregn.: annus vertens, the great year or cycle of the celestial bodies (a space of 15,000 solar years), Cic. Rep. 6, 22, 24.—Hence, ver-sus (vors-), or (much less freq.) ver-sum (vors-), adv., turned in the direction of, towards a thing; usu. after the name of a place to which motion is directed (orig. a part., turned towards, facing, etc., and so always in Livy; cf. Liv. 1, 18, 6 Weissenb. ad loc.; 1, 41, 4; 9, 2, 15). A. Form versus (vors-). 1. After ad and acc.: T. Labienum ad Oceanum versus ... proficisci jubet, Caes. B. G. 6, 33: ad Alpes versus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 2: ad Cercinam insulam versus, Auct. B. Afr. 8, 3: ad Cordubam versus, Auct. B. Hisp. 11: modo ad Urbem, modo in Galliam versus, Sall. C. 56, 4. — 2. After in and acc.: in agrum versus, Varr. R. R. 3, 5, 10: in forum versus, Cic. Lael. 25, 96: in Arvernos versus, Caes. B. G. 7, 8: si in urbem versus venturi erunt, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 78 (82), 3.— 3. After acc. alone (class. only with names of towns and small islands): verti me a Minturnis Arpinum versus, Cic. Att. 16, 10, 1: Brundisium versus, id. Fam. 11, 27, 3: Ambraciam versus, Caes. B. C. 3, 36: Massiliam versus, id. ib. 2, 3: Narbonem versus, id. B. G. 7, 7.— 4. After other advv.: deorsum versus, Cato, R. R. 156, 4: sursum versus, Cic. Or. 39, 135: dimittit quoquo versus legationes, Caes. B. G. 7, 4: ut quaedam vocabula utroque versus dicantur, Gell. 5, 12, 10; cf. the adverbs deorsum, sursum, etc.— B. Form versum (vors-). 1. After ad and acc.: animadvertit fugam ad se versum fieri, Sall. J. 58, 4.— 2. After other advv.: cunas rursum vorsum trahere, Plaut. Am. 5, 1, 60 (63): lumbis deorsum versum pressis, Varr. R. R. 2, 7, 5: vineam sursum vorsum semper ducito, Cato, R. R. 33, 1: cum undique versum circumfluat, Gell. 12, 13, 20: utroque vorsum rectum est ingenium meum, Plaut. Capt. 2, 3, 8.!*? Versus is said by many lexicons to be also a prep., but no ancient authority can be safely cited for this use. The true readings are: in Italiam versus, Cic. Fam. 4, 12, 1: adversus aedem, Liv. 8, 20, 8: in forum versus, Plin. 10, 43, 60, § 121; and perh. in oppidum, Auct. B. Hisp. 21.
verrō Copy link Outline 1 balayer : balayer la maison ; ceux qui balaient || les mères ...2 emporter, enlever en balayant : les vents balaient les nuages du ciel ...3 [poét.] laisser traîner : balayer les flots de sa chevelure, cf. . ... ⓘversē: adverbialverse: perf part pass masc/neut voc sg • verrō, versum, ĕre, tr., 1. balayer : ædes Pl. Merc. 397, balayer la maison ; qui verrunt Cic. Par. 37, ceux qui balaient || stratæ matres crinibus templa verrentes Liv. 3, 7, 8, les mères prosternées balayant les temples de leurs chevelures, cf. Liv. 26, 9, 7 ; delphines æquora verrebant caudis Virg. En. 8, 674, les dauphins balayaient la mer avec leur queue || [poét.] verrentes æquora venti Lucr. 5, 266, les vents qui balaient les flots 2. emporter, enlever en balayant : venti verrunt nubila cæli Lucr. 1, 279, les vents balaient les nuages du ciel ; quicquid de Lybicis verritur areis Hor. O. 1, 1, 10, tout ce qu'on balaie, ce qu'on ramasse de blé dans les aires de Libye || [fig.] = voler, faire main basse sur : Pl. Truc. 545 ; Cic. d. Quint. 6, 3, 55 ; Mart. 2, 37, 1 3. [poét.] laisser traîner : cæsariem per æquora Ov. M. 13, 961, balayer les flots de sa chevelure, cf. Ov. M. 13, 492. ➳ pf. versi d'après Serv. En. 1, 59 ; verri d'après Char. 246, 9 ; Prisc. Gramm. 10, 42.
vertō Copy link Outline I tr.,1 tourner, faire tourner : faire tourner les visages ici et là ; ...2 [pass. à sens réfléchi] se tourner : se tourner vers une pierre ...3 retourner, tourner sens dessus dessous, renverser : renverser les frênes altiers ; ...4 [fig.]a) tourner dans tel, tel sens ; donner telle, telle direction : que ...b) changer, convertir, transformer : il prend la figure d'Amphitryon ; la terre ...c) faire passer d'une langue dans une autre, traduire : traduire Platon ; ...d) [passif à sens réfléchi] se dérouler : toute la lutte se déroule ...e) attribuer à, faire remonter à : faire remonter aux dieux la cause ...II intr.,1 se tourner, se diriger : se mettre à fuir, prendre la fuite ...2 tourner, avoir telle, telle suite : et puisse l'affaire bien tourner pour ...3 tourner, changer : déjà la fortune avait tourné ; venir à ce ...4 part. prés. vertens, se déroulant [fig.] : pendant que l'année se déroule, ... ⓘversē: adverbialverse: perf part pass masc/neut voc sg • vertō (vortō), tī, sum, ĕre. I. tr., 1. tourner, faire tourner : ora huc et huc Hor. Epo. 4, 9, faire tourner les visages ici et là ; manum non vertere Cic. Fin. 5, 93, ne pas tourner la main = ne pas se donner de la peine ; [mét.] pecuniam ad se vertere Cic. Cæcil. 57, faire tourner l'argent de son côté, le faire venir à soi, le détourner à son profit || retourner : stilum in tabulis suis Cic. Verr. 2, 2, 101, retourner son style [pour effacer] sur ses tablettes ; ferro terram Virg. G. 1, 147, retourner la terre avec le fer, cf. Hor. S. 1, 1, 28 || se vertere Cæs. C. 3, 51, 2, et surtout terga vertere Cæs. G. 1, 53, etc., se retourner, tourner le dos, prendre la fuite ; hostem in fugam vertere Liv. 30, 33, 16, mettre l'ennemi en fuite ; iter retro Liv. 28, 3, 1, rebrousser chemin 2. [pass. à sens réfléchi] se tourner : ad lapidem verti Lucr. 5, 1199, se tourner vers une pierre ; ad cædem Liv. 1, 7, 2, se tourner vers le meurtre, en venir au meurtre || tourner : vertitur cælum Virg. En. 2, 250, le ciel tourne, cf. Cic. Nat. 2, 97 ; Lucr. 5, 510 ; [fig.] vertetur orbis Cic. Rep. 2, 45, le cercle tournera = il y aura une révolution [politique] 3. retourner, tourner sens dessus dessous, renverser : proceras fraxinos Hor. O. 3, 25, 16, renverser les frênes altiers ; ab imo mœnia Trojæ Virg. En. 5, 810, renverser de fond en comble les murs de Troie ; [fig.] cuncta Tac. H. 1, 2, renverser, bouleverser tout, cf. Tac. Ann. 2, 42 ; 3, 36 || aliquem Ov. M. 12, 139, terrasser qqn 4. [fig.] a) tourner dans tel, tel sens ; donner telle, telle direction : di bene vortant quod agas Ter. Phorm. 552, que les dieux donnent une heureuse issue à ton entreprise, cf. Pl. Aul. 175, etc. || aliquid in contumeliam alicujus Cæs. C. 1, 8, faire tourner qqch. à la honte de qqn ; aliquid in religionem Liv. 5, 14, 2, faire de qqch. une question religieuse || [avec deux dat.] alicui aliquid vitio Cic. Fam. 7, 6, 1, faire à qqn une tare, un crime de qqch. || quo se verteret, non habebat Cic. Phil. 2, 73, il ne savait où se tourner = quel parti prendre, cf. Cic. Div. 2, 149 ; quo me vortam ? Ter. Hec. 516, où me tourner ? totus in Persea versus Liv. 40, 5, 9, tout dévoué à Persée ; summa curæ in Bostarem versa erat Liv. 26, 12, 10, la direction des affaires était retombée sur Bostar ; b) changer, convertir, transformer : in Amphitruonis vortit sese imaginem Pl. Amph. 121, il prend la figure d'Amphitryon ; terra in aquam se vertit Cic. Nat. 3, 31, la terre se change en eau ; Auster in Africum se vertit Cæs. C. 3, 26, l'Auster fait place à l'Africus ; vides versa esse omnia Cic. Amer. 61, tu vois que tout est retourné || solum vertere, émigrer, v. solum || [pass. à sens réfl.] : in rabiem cœpit verti jocus Hor. Ep. 2, 1, 149, la plaisanterie commença à se changer en rage ; [poét.] formam vertitur oris Virg. En. 9, 646, il se change le visage ; c) faire passer d'une langue dans une autre, traduire : Platonem Cic. Fin. 1, 7, traduire Platon ; ex Græco aliquid in Latinum sermonem Liv. 25, 39, 12, traduire qqch. du grec en latin ; multa de Græcis Cic. Tusc. 2, 26, traduire beaucoup du grec : ut e Græco vertam Cic. Ac. 1, 26, pour traduire le mot grec ; d) [passif à sens réfléchi] se dérouler : Brundisii omne certamen vertitur Cic. Att. 8, 14, 1, toute la lutte se déroule à Brindes, cf. Liv. 30, 3, 1 || in aliqua re verti, rouler sur un sujet : in jure causa vertebatur Cic. Br. 145, la cause roulait sur un point de droit, cf. Cic. Verr. 2, 5, 133 || omnia in unius potestate vertentur Cic. Verr. 1, 1, 20, tout reposera sur le (dépendra du) pouvoir d'un seul ; spes civitatis in dictatore vertitur Liv. 4, 31, 4, tout l'espoir de la cité repose sur un dictateur ; in eo vertitur puellæ salus, si Liv. 3, 46, 6, le salut de la jeune fille dépend de cette condition que..., cf. Liv. 35, 18, 8 ; 41, 23, 5 || [imperst] vertebatur utrum... an *Liv. 39, 48, 3, la question s'agitait de savoir si... ou si ; e) attribuer à, faire remonter à : omnium secundorum adversorumque causas in deos vertere Liv. 28, 11, 1, faire remonter aux dieux la cause de tous les événements, bons et mauvais. II. intr., 1. se tourner, se diriger : in fugam vertere Liv. 38, 26, 8, se mettre à fuir, prendre la fuite || [fig.] verterat pernicies in accusatorem Tac. Ann. 11, 37, la perte se tournait contre l'accusateur, l'accusateur se perdait lui-même ; alio vertunt Tac. Ann. 1, 18, ils prennent un autre parti 2. tourner, avoir telle, telle suite : quæ res bene vortat mihi Pl. Capt. 361, et puisse l'affaire bien tourner pour moi, cf. Pl. Capt. 662 ; quod bene vertat, castra Albanos Romanis castris jungere jubet Liv. 1, 28, 1, avec le souhait que (en souhaitant que) l'affaire ait une heureuse issue, il ordonne aux Albains de réunir leur camp à celui des Romains, cf. Liv. 3, 26, 9 ; 3, 35, 8 ; 7, 39, 13, etc. || detrimentum in bonum verteret Cæs. C. 3, 73, 6, le mal deviendrait un bien, cf. Liv. 2, 3, 3 ; 26, 6, 76 3. tourner, changer : jam verterat fortuna Liv. 5, 49, 5, déjà la fortune avait tourné ; eo audaciæ provectum, ut verteret Tac. Ann. 4, 10, venir à ce point d'audace de changer, de prendre le contre-pied, d'intervertir les rôles || se changer : totæ solidam in glaciem vertere lacunæ Virg. G. 3, 365, des lacs entiers se sont transformés (se transforment) en un bloc de glace 4. part. prés. vertens, se déroulant [fig.] : anno vertente Cic. Quinct. 40 ; Nat. 2, 53 ; Nep. Ages. 4, 4, pendant que l'année se déroule, au cours de l'année [ou] d'une année || annus vertens Cic. Rep. 6, 24, la grande année astronomique, la grande révolution du monde.
verro Copy link ⓘversē: adverbialverse: perf part pass masc/neut voc sg VERRO verri et versi, versum, ere. [ἑλκύω, σαίρω, καλλύνω] Scopas per solum trahere, et ita facere munditias: deinde Poëtae ad ventorum et remorum vim in mare exprimendam adhibent. […] 🗁 Page Scan .
verto Copy link ⓘversē: adverbialverse: perf part pass masc/neut voc sg VERTO (VORTO ) ti, sum, ere. [δίνω, πολέω, τρέπω, στρέφω] Situm, statum, conditionem, mutare. […] 🗁 Page Scan .
verse Copy link Outline I. A metrical line1. versus, ûs (prop. any line)2. versĭcŭlusII. Poetry1. versus2. nŭmĕrus (in pl.)3. carmen (esp. lyric or epic verse)III. A short section • verse: I. A metrical line: 1. versus, ûs (prop. any line): all his v.s are beautiful and polished, omnes apud hunc ornati elaboratique sunt v., Cic. Or. 11, 36: more than four heroic v.s, plus quatuor herois v., id. Leg. 2, 27, 68: I said that his v.s ran rudely, incomposito dixi pede currere versus, Hor. S. 1, 10, 1. 2. versĭcŭlus: more polished and smoother v.s, v. magis facti et mollius euntes, Hor. S. 1, 10, 58: Cic.: a set of two, four, verses. distĭchon, tetrastĭchon: Mart.: Quint. Phr.: contented with merely writing v.s which can be scanned, pedibus quid claudere senis, hoc tantum contentus, Hor. S. 1, 10, 59: v. to versify. II. Poetry: 1. versus: when he had betaken himself to v., quum se mente ac voluntate conjecisset in v., Cic. de Or. 3, 50, 194: in pl., from Greek v., ex v. Graecis, id. Arch. 10, 23. 2. nŭmĕrus (in pl.): I delight in writing v., numeris nectere verba juvat, Ov. Pont. 4, 2, 30. 3. carmen (esp. lyric or epic verse): you delight in v., c. tu gaudes, Hor. Ep. 2, 2, 59: to write v., c. condere, id. S. 2, 1, 82. III. A short section: perh. membrum: v. clause, section.
VERSE Copy link • VERSEline of poetry, versus, -ūs (distichon, tristichon, tetrastichon, etc., a set of two, three, four, etc., verses). Beautiful verses, versus ornati, luculenti (Cic.): very good, bad verses, versus optimi, mali: better and smoother verses, versus magis facti et mollius euntes (Hor., Sat., 1, 10, 58): to write verses, versus facere, scribere: to write excellent verses on any subject, optimis versibus de aliqua re scribere; ornatissimis atque optimis versibus de aliqua re dicere (Cic.). Poetry, numeri (plur.): versus. To write in verse, sententias claudere numeris; verba includere versu (Cic.). A small section, membrum: articulus.