Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (12 entries · 29 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ūrĭon Copy link
ⓘ

ūrī | ne: neut gen sg

• ūrĭon (ūrĭum), ii, n. [perh. from οὖρος, Ion. for ὄρος, a mountain], a kind of earth in mines, Plin. 33, 4, 21, § 75.
ⓘ

ūrī | ne: pres inf pass

• ūro, ussi, ustum, 3, v. a. [for uso from root us; cf. Gr. εὔω, to singe; αὔω, to kindle], to burn (class.).
  1. I. Lit.
      1. 1. In gen.: (sacer ignis) urit corpore serpens Quamcumque arripuit partem, Lucr. 6, 660: urere ne possit calor amplius aridus artus, id. 4, 871: calidum hoc est: etsi procul abest, urit male, Plaut. Most. 3, 1, 81: urit odoratam nocturna in lumina cedrum, Verg. A. 7, 13: homines in usum nocturni luminis, Tac. A. 15, 44: picem et ceras alimentaque cetera flammae, Ov. M. 14, 533.—
      2. 2. In partic.
        1. a. To burn up, destroy by fire, consume (syn. cremo): hominem mortuum, inquit lex in XII., in urbe ne sepelito neve urito, Cic. Leg. 2, 23, 58 Mos.; so XII. Tab. ib. 2, 24, 60: flamma cum corpora fulva leonum soleat torrere atque urere, Lucr. 5, 898 (902): in corpore si quid ejusmodi est, quod reliquo corpori noceat, id uri secarique patimur, Cic. Phil. 8, 5, 15: agros, Liv. 26, 21, 15: urbes hostium, Tac. H. 2, 12: superbas Carthaginis arces, Hor. Epod. 7, 6: Achaïcus Ignis Iliacas domos, id. C. 1, 15, 35; cf.: usto ab Ilio, id. Epod. 10, 13: ustis navibus, id. ib. 9, 8: neglectis urenda filix innascitur agris, id. S. 1, 3, 37: cum frondibus uritur arbos, Ov. M. 2, 212 et saep.: acanthi radices ustis laxatisque mire prosunt, burned, scorched, Plin. 22, 22, 34, § 76: a sole usti, id. 23, 4, 42, § 85: ecce sexus infirmus se uri perpetitur, Lact. 5, 13, 14: urbis hostium, Tac. H. 2, 12: praedas, id. A. 4, 48: regionem, Curt. 4, 9, 8; 4, 14, 2.—
        2. b. Of encaustic painting, to burn in (very rare): picta coloribus ustis puppis, Ov. F. 4, 275: tabulam coloribus, id. ib. 3, 831.—
    1. B. Transf.
      1. 1. To burn, i. e. to scorch, parch, dry up; to sting or pain acutely (syn. torreo): videmus ceteras partes incultas (terrarum), quod aut frigore rigeant aut urantur calore, Cic. Tusc. 1, 28, 69: cum Sol gravis ureret arva, Ov. M. 6, 339: terras (Sol), id. ib. 4, 194: campum (seges), Verg. G. 1, 77 sq.: solum (cicer), Plin. 18, 12, 32, § 124: vineas (fimum suillum), id. 17, 27, 46, § 258: urentes harenae, Hor. C. 3, 4, 31; v. Orell. ad h. l.: sitis usserat herbas, Ov. F. 4, 299: sitis arida guttur Urit, id. M. 11, 130: fauces urit sitis, Hor. S. 1, 2, 114: nec febribus uror anhelis, Ov. P. 1, 10, 5: pestilentia urens simul urbem atque agros, Liv. 10, 47, 6: dysenteria si urat, Plin. 28, 9, 33, § 128: calx urit, discutit, extrahit, burns, heats (when taken as a medicine), id. 36, 24, 57, § 180: uri, vinciri, ferroque necari, Sen. Ep. 37, 1: hae sunt, quarum Delicias et panniculus bombycinus urit, oppresses, Juv. 6, 260.—
      2. 2. To rub sore; to gall, fret, chafe, corrode: calceus ... si pede minor, uret, Hor. Ep. 1, 10, 43: si te gravis uret sarcina chartae, id. ib. 1, 13, 6: teneros urit lorica lacertos, Prop. 4 (5), 3, 23. uri virgis, Hor. S. 2, 7, 58: loris non ureris, id. Ep. 1, 16, 47: antiqua terebra urit eam partem quam perforat: Gallica excavat nec urit, Col. Arb. 8, 3: ut prensos urant juga prima juvencos, Ov. R. Am. 235. —
      3. 3. To pinch with cold; to nip, blast, wither: pernoctant venatores in nive, in montibus uri se patiuntur, Cic. Tusc. 2, 17, 40: Scythae continuis frigoribus uruntur, Just. 2, 2, 9: iis, quae frigus usserit, sunt remedio, Plin. 22, 25, 57, § 119; Ov. Tr. 3, 2, 8; id. F. 1, 680: urebant montana nives, Luc. 4, 52; Val. Fl. 2, 287.—
  2. II. Trop., to burn, inflame, consume with passion; in pass., to burn, glow, be heated, be inflamed, be enamored; of love or lust: me tamen urit amor, Verg. E. 2, 68: Daphnis me malus urit, id. ib. 8, 83: vires urit videndo Femina, id. G. 3, 215: urit me Glycerae nitor, Urit grata protervitas, Hor. C. 1, 19, 5 sq.— Pass.: uritur infelix Dido, Verg. A. 4, 68: Hor. Epod. 14, 13; Ov. M. 1, 496; 3, 464; 7, 22; 13, 763 al.: meum jecur urere bilis, Hor. S. 1, 9, 66: ira communiter urit utrumque, id. Ep. 1, 2, 13.—Pass.: uror, seu, etc., Hor. C. 1, 13, 9.—Of envy: urit fulgore suo, Hor. Ep. 2, 1, 13.—
    1. B. Transf.
      1. 1. To vex, annoy: uro hominem, I gall the fellow, Ter. Eun. 2, 2, 42; cf. pass.: id nunc his cerebrum uritur, Me esse hos trecentos Philippos facturum lucri, Plaut. Poen. 3, 5, 25. —
      2. 2. In gen., to disturb, harass, annoy, oppress: eos bellum Romanum urebat, Liv. 10, 17, 1; cf. pass.: quo (bello) Italia urebatur, id. 27, 39, 9: labor aliquem urens, id. 36, 23, 5: captos legibus ure tuis, Ov. Am. 1, 8, 70: populum gravis urebat infesto mari annona, Vell. 2, 77, 1: urebat nobilem populum ablatum mare, Flor. 2, 6, 2.
ūrĭnus Copy link
ⓘ

ūrĭnē: adverbial

ūrĭne: masc/neut voc sg

• ūrĭnus, a, um, adj., = οὔρινος, full of wind, windy: ovum, a wind-egg, Plin. 10, 58, 79, § 158.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

ūrī | ne: pres inf pass

• ūrō, ussī, ustum, ĕre, tr.,
1. brûler : uri calore Cic. Tusc. 1, 69, être brûlé, desséché par la chaleur [en parl. du pays]
2. [en part.]
  1. a) traiter par le feu, cautériser, brûler : Cic. Phil. 8, 15 ;
  2. b) peindre à l'encaustique : Ov. F. 3, 831 ; 4, 275 ;
  3. c) consumer par le feu ; brûler un mort : Cic. Leg. 2, 58 || brûler une ville, des maisons, des navires : Tac. H. 2, 12 ; Hor. Epo. 7, 6 ; O. 1, 15, 35 ; Epo. 10, 13 ; periculum est ne Appio suæ ædes urantur Cic. Q. 2, 10, 5, il y a danger que la maison d'Appius ne brûle [jeu de mots], cf. Cic. Phil. 12, 9 ; [abst] Liv. 7, 22, 4
3. [mét.] brûler :
  1. a) = faire une impression cuisante, faire souffrir [en parl. du froid] : Cic. Tusc. 2, 40 ; Just. 2, 2, 9 ; [en parl. de chaussures qui blessent] Hor. Ep. 1, 10, 43 ; [d'un fardeau] Hor. Ep. 1, 13, 6 ; [du fouet] Hor. Ep. 1, 16, 47 ;
  2. b) [en parl. des ravages de certaines plantes] : Virg. G. 1, 77 ; Plin. 18, 124 ; 17, 258
4. [fig.]
  1. a) brûler, consumer : me urit amor Virg. B. 2, 68, l'amour me consume, cf. Virg. B. 8, 83 ; Hor. O. 1, 19, 5 ; [au pass.] uritur infelix Dido Virg. En. 4, 68, l'infortunée Didon se consume d'amour, cf. Hor. Epo. 14, 13 ; Ov. M. 1, 496, etc. ;
  2. b) échauffer, exciter, irriter : meum jecur urere bilis Hor. S. 1, 9, 66, la bile de me ronger le foie [inf. histor.], cf. Hor. Ep. 1, 2, 13 ;
  3. c) urit fulgore suo Hor. Ep. 2, 1, 13, il brûle, il blesse de son éclat ;
  4. d) mettre sur le gril, tourmenter, inquiéter : Ter. Eun. 274 ; 438 ; Pl. Bacch. 1088 ; Pers. 797 ; [avec prop. inf.] id his cerebrum uritur me... Pl. Pœn. 770, leur cerveau est rongé à l'idée que je, ils enragent de ce que je ;
  5. e) brûler = déchirer, ronger : eos bellum Romanum urebat Liv. 10, 17, 1, la guerre romaine désolait leur pays ; bellum quo Italia urebatur Liv. 27, 39, 9, la guerre qui rongeait l'Italie, cf. Liv. 36, 23, 5.
ūrĭnus Copy link
ⓘ

ūrĭnē: adverbial

ūrĭne: masc/neut voc sg

• ūrĭnus, a, um (οὔρινος), clair [en parl. d'un œuf] : Plin. 10, 158.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
uro Copy link
ⓘ

ūrī | ne: pres inf pass

VRO ussi, ustum, ere. [φλέγω, καίω, αἴθω] Cremare, calore nimio consumere, incendere. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (4)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
URINE Copy link
• URINE
urina: lotium (coarser term; both Suet., Vesp., 23).