ūnĭversus Copy link Outline I. all together, all taken collectively ...(a). Sing.(b). Plur.II. Substt.A. ūnĭversi, ōrum, m., the whole body of citizens, ...B. ūnĭversum, i, n., the whole world, ...2. Adverb. ⓘūnĭversē: adverbialūnĭverse: masc/neut voc sg • ūnĭversus, a, um (poet. contr., unvorsum, Lucr. 4, 262; plur. OINVORSEI, S. C. Bacch.), adj. [unus-verto, turned into one, combined into one whole], I. all together, all taken collectively, whole, entire, collective, general, universal (opp. singuli). α. Sing.: universa provincia, Cic. Verr. 2, 2, 69, § 168: terra, id. Rep. 1, 17, 26: familia, id. Caecin. 20, 58: mare, id. Fin. 2, 34, 112; 4, 2, 3: universum mundum complecti, id. N. D. 1, 43, 120: Gallia, Hirt. B. G. 8, 39, 2: triduum, three days together, Ter. Eun. 2, 1, 18: vita, Cic. Rosc. Com. 15, 44: odium tantum ac tam universum, id. Pis. 27, 65: confusa atque universa defensio, id. Sest. 2, 5: universa et propria oratoris vis, id. de Or. 1, 15, 64: de universā philosophiā, id. Tusc. 3, 3, 6: bellum, Liv. 7, 11, 1: dimicatio, a general engagement, id. 22, 32, 2; so, pugna, id. 27, 12, 9.—Strengthened by totus: lupus Gregem universum voluit totum avortere, Plaut. Trin. 1, 2, 134.— β. Plur.: de universis generibus rerum dicere, Cic. de Or. 2, 17, 71: ex iis rebus universis eloquentia constat, quibus in singulis elaborare permagnum est, id. ib. 1, 5, 19: ut eadem sit utilitas uniuscujusque et universorum, id. Off. 3, 6, 26: quae (virtus) etiam populos universos tueri soleat, id. Lael. 14, 50: in illum universi tela coniciunt, Caes. B. G. 5, 44; 4, 26; 7, 17: qui (Democritus) ita sit ausus ordiri: haec loquor de universis. Nihil excipit, de quo non profiteatur: quid enim esse potest extra universa? Cic. Ac. 2, 23, 73.—Strengthened by omnes: id genus hominum omnibus Universis est adversum, Plaut. Trin. 4, 3, 40: talibus dictis universi omnes assensere, App. M. 7, p. 189. — II. Substt. A. ūnĭversi, ōrum, m., the whole body of citizens, all men together: cum crudelitate unius oppressi essent universi, Cic. Rep. 3, 31, 43: et earum urbium separatim ab universis singulos diligunt (di), id. N. D. 2, 66, 165: si universi videre optimum et in eo consentire possent, nihil opus esset pluribus, id. Rep. 1, 34, 52; Suet. Galb. 10.— B. ūnĭversum, i, n., the whole world, the universe: tum censet imagines divinitate praeditas inesse in universitate rerum: tum principia mentis, quae sunt in eodem universo, deos esse dicit, Cic. N. D. 1, 43, 120: genitor universi, Col. 3, 10, 10.— 2. Adverb.: in universum, as a whole, in general, generally (not in Cic. or Cæs.): non nominatim, sed in universum, Liv. 9, 26, 8: terra etsi aliquando specie differt, in universum tamen aut silvis horrida aut paludibus foeda, Tac. G. 5; so id. ib. 6; Plin. 6, 17, 19, § 50.—Hence, adv.: ūnĭversē, in general, generally (cf.: omnmo, generatim, communiter): singillatim potius quam generatim atque universe loqui, Cic. Verr. 2, 5, 55, § 143: cetera universe mandavi: illud proprie, ne pateretur prorogari nobis provincias, id. Att. 5, 2, 1; App. Dogm. Plat. 3, p. 268.
ūnĭversē Copy link • ūnĭversē, adv., généralement, en général : Cic. Verr. 2, 5, 143 ; Att. 5, 2, 1 ; Gell. 1, 3, 22.
ūnĭversus Copy link Outline a) tout entier : sing., considéré dans son ensemble, général, universel : la ...b) pl., ensemble [opp. aux individus] : l'éloquence suppose la réunion d'un ensemble ...c) pl. universi, ōrum, tous ensemble, tous sans exception : la cruauté d'un ...d) n. sing. universum, ī, ou n. pl. ensemble des choses, univers || ... ⓘūnĭversē: adverbialūnĭverse: masc/neut voc sg • ūnĭversus, arch. ūnĭvorsus, a, um (unus et versus ; contraire diversus), a) tout entier : sing., considéré dans son ensemble, général, universel : universa provincia Cic. Verr. 2, 2, 168, la province dans son ensemble [opp. à singulæ partes], cf. Cic. Rep. 1, 26 ; Nat. 2, 164 ; Fin. 2, 112 ; Tusc. 3, 6, etc. ; universam et propriam oratoris vim definire complectique Cic. de Or. 1, 64, déterminer et embrasser l'ensemble des traits propres à l'orateur (qui caractérisent l'orateur) ; universum genus Cic. de Or. 2, 134, une thèse générale ; gregem universum totum avortere Pl. Trin. 171, détourner tout le troupeau d'un bloc, d'un coup ; odium universum Cic. Pis. 65, aversion générale ; b) pl., ensemble [opp. aux individus] : ex iis rebus universis eloquentia constat, quibus in singulis elaborare permagnum est Cic. de Or. 1, 19, l'éloquence suppose la réunion d'un ensemble de conditions dont chacune séparément est très difficile à réaliser ; populos universos tueri Cic. Læl. 50, protéger des peuples entiers, dans leur ensemble, cf. Cic. Fin. 1, 43 ; c) pl. universi, ōrum, tous ensemble, tous sans exception : crudelitate unius oppressi erant universi Cic. Rep. 3, 43, la cruauté d'un seul pesait sur tous, sur l'ensemble, cf. Cic. Rep. 1, 52 ; Nat. 2, 165 ; omnes universi Pl. Trin. 1047, tous sans exception ; d) n. sing. universum, ī, Cic. Nat. 2, 30, ou n. pl. universa, ōrum Cic. Ac. 2, 73, ensemble des choses, univers || in universum Liv. 9, 26 ; Tac. G. 5, en général. ➳ unorsum = universum Lucr. 4, 262 ; onivorsei = universi S. C. Bacch. CIL 1, 581, 19.
universe Copy link VNIVERSE Adu. [καθόλου, ὅλος] Generaliter, siue generatim; cui Sigillatim opponitur. […] 🗁 Page Scan .
universus Copy link ⓘūnĭversē: adverbialūnĭverse: masc/neut voc sg VNIVERSVS a, um. Adi. [ἅπας, σύμπας, ἁπαξάπας, ὅλος] Quasi Omnis ad vnum versus, sine aliqua exceptione. […] 🗁 Page Scan .
universe Copy link Outline 1. mundus (Gk. κόσμος· the u. as exhibiting order and system). Cic. pass.2. ūnĭversum3. ūnĭversĭtas (the totality) • universe: 1. mundus (Gk. κόσμος· the u. as exhibiting order and system). Cic. pass.: Plin. 2. ūnĭversum: but best not used in nom.: the creator of the u., universi genitor, Col. 3, 10, med.: Cic. N. D. 1, 43. 120 (in eodem universo). 3. ūnĭversĭtas (the totality): more fully, u. rerum, Cic. N. D. 1, 43, 120: but simply universitas, id. Tim. 2 (but immediately afterwards the word mundus is used, and continues to be so used).