vē-cors Copy link ⓘvēcors: masc/fem nom sg · neut nom/voc/acc sg • vē-cors (vāecors), cordis, adj. [cor], destitute of reason; senseless, silly, foolish; mad, insane (syn.: excors, delirus, vesanus): aliis cor ipsum animus videtur: ex quo excordes, vaecordes concordesque dicuntur, Cic. Tusc. 1, 9, 18; cf.: vecors est turbati et mali cordis, Fest. p. 372 Müll.: ego te non vaecordem, non furiosum, non mente captum, non tragico illo Oreste dementiorem putem? Cic. Pis. 20, 47; Liv. 4, 50, 4; 4, 49, 11; Ov. M. 5, 291; Hor. S. 2, 5, 74: scelere et metu vecors, Tac. H. 2, 23: pavidi vecordesque in primam pugnantium aciem procurrunt, Just. 24, 8, 3; also: deformis habitu more vecordium in publicum evolat, id. 2, 7, 10: mens, Cic. Sest. 55, 117: impetus prope vecors, Liv. 7, 15, 3: pertinacia, Val. Max. 9, 2, 4.—Comp.: vecordior, Aur. Vict. Caes. 40 med.—Sup.: istius vaecordissimi mentem terrebant, Cic. Dom. 55, 141; App. Mag. p. 274, 31.
vēcors Copy link Outline 1 extravagant, insensé :2 fourbe, perfide : . ⓘvēcors: masc/fem nom sg · neut nom/voc/acc sg • vēcors (væc-), dis (ve, cor), 1. extravagant, insensé : Cic. Tusc. 1, 18 ; Pis. 47 ; Sest. 117 ; vecordissimus Cic. Domo 141 2. fourbe, perfide : Fest. 372.
vecors Copy link ⓘvēcors: masc/fem nom sg · neut nom/voc/acc sg VECORS ordis. Adi. ἄνους Gloss. Lat. Gr. [ἀνόητος, ἀψοήμων, παραφρόνιμος] Quasi Sine corde; Qui, vt ait Festus, est mali, turbatique cordis. […] 🗁 Page Scan .