twine (v.) Copy link Outline A. Trans.B. Intrans.1. circumvolvo, volvi, vŏlūtum, 3 (with refl. pron.)2. circumplector, plexus, 33. complector, 3 • twine (v.): A. Trans.: circumvolvo, 3, circumplĭco, 1: v. wind, twist. T.d, tortĭlis. B. Intrans.: to t. round or about: 1. circumvolvo, volvi, vŏlūtum, 3 (with refl. pron.): a plant t.ing about trees, herba arboribus c. se, Plin. 16, 44, 92. Pass. refl., serpents t.d about each other, serpentes circumvolutae sibi ipsae, id. 10, 62, 82. 2. circumplector, plexus, 3: to t. about a tree, arborem c., Plin. 19, 4, 22. 3. complector, 3: the vine t.s about everything which it touches with its hand-like tendrils, vitis claviculis suis quasi manibus quicquid est nacta c., Cic. Sen. 15, 52.
TWINE Copy link • TWINEv. Transitively, circumvolvere: circumplicare. Intransitively, se circumvolvere (e.g., arboribus): circumvolvi: circumplecti. To train vines so that they may twine round the props, vites erigere, ut claviculis suis adminicula complectantur or apprehendant (after Cic., N.D., 2, 27, 120): the vine twines itself about everything, vitis claviculis suis quasi manibus, quicquid est nacta, complectitur.