Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (21 entries · 22 senses)
L&S Lewis & Short (5)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

trĭbūtē: adverbial

trĭbūte: perf part pass masc/neut voc sg

tribūtē: adverbial

tribūte: perf part pass masc/neut voc sg

• trĭbŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a. [tribus], to assign, impart, allot, bestow, give, etc. (syn.: do, dono, largior).
  1. I. Lit.: ut ei plurimum tribuamus, a quo plurimum deligimur, Cic. Off. 1, 15, 47: in tribuendo suum cuique, id. ib. 1, 5, 14: si uni omnia tribuenda sint, id. Imp. Pomp. 17, 52: praemia alicui, Caes. B. C. 3, 4; 2, 21; Hirt. B. G. 8, 46: cujus sceleribus tanta praemia tribuistis, Sall. H. 1, 18, 4 Dietsch: dona nulli, Ov. M. 9, 402; Phaedr. 1, 5, 8: beneficia, Nep. Att. 11, 5: pretium aedium Aurelio, Tac. A. 1, 75: pecunias ex modo detrimenti, to deal out, allot, id. ib. 4, 64. —
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to grant, give, show, pay, render: misericordiam fortissimo viro, Cic. Mil. 34, 92; so, veniam alicui, Tac. A. 12, 40: inventoribus gratiam, Cic. Fin. 4, 5, 13: silentium orationi alicujus, id. Cael. 12, 29: quod tantum dignitatis civitati Aeduae tribuerat, Caes. B. G. 5, 7; cf.: sibi honorem, id. ib. 7, 20: mulieri honorem, Cic. de Or. 2, 11, 44: tibi turis honorem, Ov. M. 14, 128: vocabula monti, id. ib. 14, 621: salutem mihi, id. H. 15 (16), 2: parem voluntatem paribus beneficiis, Caes. B. C. 1, 35: pacem terris, Ov. Tr. 3, 1, 44; Luc. 4, 358 et saep. —
    2. B. In partic.
      1. 1. Pregn., to grant, yield, give up, concede, allow something to a person or thing (syn. concedo): si sit quispiam, qui aliquid tribuat voluptati, Cic. Off. 1, 30, 106: valetudini aliquid, id. Tusc. 1, 49, 119: observantiam officio, non timori neque spei, Nep. Att. 6, 5: hoc matris precibus, Ov. A. A. 1, 689: aliquid rei publicae et amicitiae, Caes. B. G. 6, 1: ego tantum tibi tribuo, quantum mihi fortasse arrogo, I yield or concede as much to you, have as high an opinion of you, Cic. Fam. 4, 1, 2: cum senatus impediretur quo minus, id quod hostibus semper erat tributum, responsum equitibus Romanis redderetur, id. Planc. 14, 34; cf.: gratissimum mihi feceris, si huic commendationi meae tantum tribueris quantum cui tribuisti plurimum, id. ib. 13, 22, 2; and: nusquam tantum tribuitur aetati (quam Lacedaemone), id. Sen. 18, 63: mihi tribuebat omnia, gave me the preference in all things, deferred in every thing to me, id. Brut. 51, 190.—Absol.: cum universo ordini publicanorum semper libentissime tribuerim, Cic. Fam. 13, 9, 2: quos ne nominatim tradam, majoribus eorum tribuendum puto, Tac. A. 14, 14 fin.: tribus in generibus rerum versari rhetoris officium ... demonstrativum est, quod tribuitur in alicujus certae personae laudem aut vituperationem, Cic. Inv. 1, 5, 7. —
      2. 2. To ascribe, assign, attribute a thing to a person or thing as the cause: aliquid virtuti hostium, Caes. B. G. 7, 53: aliquid juri potius quam suae culpae, id. B. C. 3, 73: id tribuite vestrae culpae, Auct. Her. 4, 36, 48: aliquid ignaviae, Cic. Fam. 2, 16, 3: miseriae nostrae potius quam inconstantiae tribuere quod, etc., id. Att. 3, 4 init.—
      3. 3. To set store by, with magnopere, multum, etc., to make much of: quibus ille secundum fratrem plurimum tribuebat, Cic. Ac. 2, 4, 12: ne ob eam rem suae magnopere virtuti tribueret, Caes. B. G. 1, 13.—
      4. 4. To divide, distribute (syn. dispertio): rem universam in partes, Cic. Brut. 41, 152; id. Or. 4, 16: secundus (locus) in tempora tribuitur, id. Inv. 1, 55, 107: omnem vim loquendi in duas partes, id. Fin. 2, 6, 17.—
      5. 5. Of time, to bestow or spend upon, devote to a thing: comitiis omnibus perficiundis XI. dies tribuit, Caes. B. C. 3, 2: his rebus tantum temporis tribuit, id. ib. 3, 78: reliqua tempora litteris, Nep. Att. 4, 3; id. Hann. 13, 2.—Hence, trĭbūtum, i, n., a stated payment, a contribution, tribute.
    3. A. Lit. (class.): in capita singula servorum et liberorum tributum imponebatur, Caes. B. C. 3, 32: a se intolerabilia tributa exigi, Cic. Fam. 3, 7, 3: omnes Siculi ex censu quotannis tributa conferunt, Cic. Verr. 2, 2, 53, § 131: tributa pendere, Caes. B. G. 6, 14: ceram in tributa praestare, Plin. 21, 13, 45, § 77: civitates tributis liberare, Cic. Fam. 15, 4, 2: tributo populo indicto, Liv. 4, 60, 4: imperare, id. 23, 31, 1; 23, 48, 8; Tac. A. 2, 47; 4, 71; id. G. 43; Mart. 7, 54, 8; Val. Max. 4, 3, 8; 8, 3, 3.—In the ante-class. collat. form trĭbūtus, i, m.: cum tributus exigeretur, Cato ap. Non. 229, 11: tributus cum imperatus est, Plaut. Ep. 2, 2, 43 sq.—
    4. B. Transf.
      1. 1. A contribution made for any private purpose (jurid. Lat.), Dig. 14, 2, 2; 14, 2, 4; 14, 4, 5.—
      2. 2. A gift, present (poet.): Saturnalicium, Mart. 10, 17, 1: praestare tributa clientes cogimur, Juv. 3, 188; Stat. S. 1, 4, 86.
trĭbūtum Copy link
ⓘ

trĭbūte: neut voc sg

• trĭbūtum, i, n., v. tribuo fin.
trĭbūtus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg

• trĭbūtus, a, um, Part. of tribuo.
trĭbūtus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg · masc/neut voc sg

trĭbūtē: adverbial

• trĭbūtus, a, um, adj. [tribus], formed or arranged into tribes: comitia, Laelius Felix ap. Gell. 15, 27, 4; Liv. 2, 60, 4 sq.; 2, 56, 2 sq.; v. comitium.
trĭbūtus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg

• trĭbūtus, i, v. tributum, under tribuo fin.
GAF Gaffiot (5)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
trĭbūtum Copy link
ⓘ

trĭbūte: neut voc sg

• trĭbūtum, ī, n. (tribuo), taxe, impôt, contribution, tribut : tributum conferre Cic. Off. 2, 74, payer une contribution, ou pendere Cæs. G. 6, 14, 1 ; imponere Cæs. C. 3, 32, 2 ; exigere Cic. Fam. 3, 7, 3, imposer, lever une contribution ; facere Cic. Verr. 2, 3, 100, contribuer = s'imposer une contribution || [fig.] = présent : Mart. 10, 17, 1 ; Juv. 3, 188 || contribution, quote-part : Dig. 14, 2, 2.
trĭbūtus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg · masc/neut voc sg

trĭbūtē: adverbial

• 1 trĭbūtus, a, um, p. de tribuo.
trĭbūtus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg · masc/neut voc sg

trĭbūtē: adverbial

• 2 trĭbūtus, a, um (tribus), qui se fait par tribus : tributa comitia Liv. 2, 56, 2, comices par tribus.
trĭbūtŭs Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg · masc/neut voc sg

trĭbūtē: adverbial

• 3 trĭbūtŭs, ūs, m. = tributum : Gell. 13, 21, 19 ; Pl. Epid. 228 ; Cat. d. Non. 227, 11.
ⓘ

trĭbūtē: adverbial

trĭbūte: perf part pass masc/neut voc sg

tribūtē: adverbial

tribūte: perf part pass masc/neut voc sg

• tribŭō, bŭī, būtum, ĕre (tribus), tr.,
1. sens premier « répartir entre les tribus » [en parl. de l'impôt, cf. Varro L. 5, 180] ; [d'où] répartir, distribuer ; attribuer, accorder, donner : præmia alicui Cæs. C. 3, 4, 5, accorder des récompenses à qqn ; suum cuique Cic. Off. 1, 15, attribuer à chacun ce qui lui revient, cf. Cic. Off. 1, 57 ; Pomp. 52, etc. || [fig.] alicui misericordiam Cic. Mil. 92, accorder à qqn de la pitié ; silentium orationi alicujus tributum Cic. Cæl. 29, silence accordé au discours de qqn
2. accorder, concéder : omnia alicui Cic. Br. 190, accorder tout à qqn, lui concéder le rôle capital ; aliquid valetudini Cic. Tusc. 1, 119, faire une concession à la santé, cf. Cic. CM 63 ; Fam. 4, 1, 2 ; Cæs. G. 6, 1, 4 || [avec ne] : quos ne nominatim tradam, majoribus eorum tribuendum puto Tac. Ann. 14, 14, ne pas les désigner nommément, c'est une concession que je crois devoir faire à leurs ancêtres
3. assigner, attribuer, imputer : aliquid virtuti alicujus Cæs. G. 7, 53, 1, imputer qqch. au courage de qqn, cf. Cæs. C. 3, 73, 5 ; Cic. Fam. 2, 16, 3 ; Att. 3, 4, etc. || avec multum, magnopere, etc. attribuer beaucoup à qqn ou à qqch., faire une large part à, avoir une grande considération pour : alicui plurimum Cic. Ac. 2, 12, faire le plus de cas de qqn ; suæ magnopere virtuti Cæs. G. 1, 13, 5, mettre à très haut prix sa propre valeur || [abst] avoir de la déférence, de la considération pour : Cic. Fam. 13, 9, 2
4. assigner, affecter [un laps de temps à une chose] : Cæs. C. 3, 2 ; 3, 78 ; Cic. Arch. 13 ; Nep. Hann. 13, 2 ; Att. 4, 3
5. distribuer, partager : rem universam in partes Cic. Br. 152, diviser un tout en ses parties, cf. Cic. Or. 16 ; Inv. 1, 107 ; Fin. 2, 17.
GES Gesner (6)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
tributum Copy link
ⓘ

trĭbūte: neut voc sg

TRIBVTVM [1] vid. loco suo.
tributum Copy link
ⓘ

trĭbūte: neut voc sg

TRIBVTVM [2] � i. n. [φόρος, δασμὸς, ρἰσφορὰ] a Tribubus Varro de L. L. 4, 36 […]
Page Scan
.
tributus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg · masc/neut voc sg

trĭbūtē: adverbial

TRIBVTVS [1] a, um. Honor mulieri tributus Cic. de Orat. 2 c. 11. add. Suet. Tib. c. 9 aliam significationem vid. post TRIBVS.
tributus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg · masc/neut voc sg

trĭbūtē: adverbial

TRIBVTVS [2] a, um. Quod ad tribus pertinet. […]
Page Scan
.
tributus Copy link
ⓘ

trĭbūte: masc voc sg · masc/neut voc sg

trĭbūtē: adverbial

TRIBVTVS [3] � ûs. m. etiam dicitur, [φόρος] Gell. 13, 20 […]
Page Scan
.
tribuo Copy link
ⓘ

trĭbūtē: adverbial

trĭbūte: perf part pass masc/neut voc sg

tribūtē: adverbial

tribūte: perf part pass masc/neut voc sg

TRIBVO ui, ûtum, ere. [δίδωμι, ἀνατίθημι, νέμω] Simpliciter pro dare ponitur et exhibere. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
TRĬBŬO Copy link
ⓘ

trĭbūtē: adverbial

trĭbūte: perf part pass masc/neut voc sg

tribūtē: adverbial

tribūte: perf part pass masc/neut voc sg

S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• tribute:
    1. I. Lit., revenue paid by subject states:
      1. 1. trĭbūtum: to impose a t., t. imponere, Caes. B. C. 3, 32: to exact oppressive t., intolerabilia t. exigere, Cic. Fam. 3, 7: to pay t., t. conferre, pendĕre: v. to pay.
      2. 2. vectīgal, ālis, n.: v. revenue, tax.
    2. II. Fig.: Phr.: to pay the t. of praise to any one, *aliquem laudibus debitis efferre, ornare, celebrare: the last t. (of affection), i. e. funeral honours, suprema, orum: Tac.: v. funeral.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.