stŭdĕo Copy link Outline I. In gen.(a). Absol. , Enn. ap. Gell. 19, 10, 12 ...(b). With acc.(g). With inf. or acc. with inf.(d). With dat.II. In partic.A. To be zealous for any one, i. e. to be friendly ...(a). With dat.(b). Absol.B. To apply one's self to learning, to study ... ⓘstŭdent: pres ind act 3rd pl • stŭdĕo, ŭi, 2 (perf. studīvi, M. Aur. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 5), v. a. and n. [perh. kindr. with σπεύδω, σπουδή, to speed, haste], to be eager or zealous, to take pains about, be diligent in, anxious about, busy one's self with, strive after, to apply one's self to or pursue some course of action, etc.; to desire, wish, etc. (very freq. and class.; cf.: operam do). I. In gen. α. Absol. (very rare), Enn. ap. Gell. 19, 10, 12: ut aequum fuerat atque ut studui, Ter. Eun. 5, 2, 31: si qui in eā re studebat, etc., Cato ap. Gell. 11, 2, 5.— β. With acc. (rare; mostly with neutr. pronn. and adjj.): horum ille nihil egregie Studebat; et tamen omnia haec mediocriter, Ter. And. 1, 1, 32: eadem, id. Hec. 2, 1, 2: illud ipsum, quod studet, Cic. Fin. 5, 2, 6: perspexi ex tuis litteris, quod semper studui, me a te plurimi fieri, id. Fam. 7, 31, 1: lenonem perjurum ut perdas id studes, Plaut. Poen. 3, 1, 72; so, id, ut, etc., Ter. Heaut. 2, 4, 2: id, ne, etc., Liv. 40, 56, 2: unum studetis Antonii conatum avertere a re publicā, Cic. Phil. 6, 7, 18: hoc unum, Hor. Ep. 2, 1, 120.—With a defin. obj. (very rare): minus has res, Plaut. Mil. 5, 44: res Graecas, Titin. ap. Prisc. p. 629 P.— γ. With inf. or acc. with inf. (freq.): si merito meo referre studeant gratias, Plaut. Am. 1, 1, 27: verum audire ex te studeo, id. Bacch. 5, 2, 42; cf.: de quo studeo ex te audire quod sentias, Cic. Rep. 1, 11, 17: scire studeo, quid egeris, id. Att. 13, 20, 3: studemus, nostris consiliis tutiorem vitam hominum reddere, id. Rep. 1, 2, 3: fieri studebam ejus prudentiā doctior, id. Lael. 1, 1: hanc acerbitate opprimere studuit, Nep. Dion, 6, 5: portum intrare, id. Chabr. 4, 2: ego me id facere studeo, Plaut. As. 1, 1, 52: si quisquam est, qui placere se studeat bonis Quam plurimis, Ter. Eun. prol. 1: illis gratum se videri studet, Cic. Off. 2, 20, 70: te sociam studeo scribendis versibus esse, Lucr. 1, 24: omnes homines, qui sese student praestare ceteris animalibus, Sall. C. 1, 1: neque est, cur nunc studeam, has nuptias mutarier, Plaut. Stich. 1, 1, 51; cf.: rem ad arma deduci, Caes. B. C. 1, 4; Matt. ap. Cic. Fam. 11, 28, 2.— δ. With dat. (so most freq. in prose and poetry): somno, Plaut. Ps. 1, 2, 42: illi rei studet, id. As. 1, 3, 30; cf.: huic rei studendum, ut, etc., Caes. B. G. 7, 14: iisdem rebus, Cic. Rep. 1, 1, 1: frustra aut pecuniae, aut imperiis, aut opibus, aut gloriae, id. Fin. 1, 18, 60: praeturae, id. Cael. 11, 26: virtuti, laudi, dignitati, id. Fin. 4, 24, 65: novis rebus, id. Cat. 1, 1, 3; Caes. B. G. 3, 10; 4, 5: agriculturae, id. ib. 6, 22; 6, 29: sacrificiis, id. ib. 6, 21: litteris, Cic. Brut. 93, 322; cf.: alicui scientiae, id. de Or. 1, 3, 10: alicui arti, id. Fam. 4, 3, 4: medicinae, Quint. 7, 2, 17: commodis communibus, Plin. Ep. 1, 8, 13: nomini, Flor. 3, 10, 19: lectis sternendis studuimus munditiisque apparandis, Plaut. Stich. 5, 3, 5: armamentis complicandis et componendis, id. Merc. 1, 2, 83: patrimonio augendo, Cic. de Or. 2, 55, 225: juri et legibus cognoscendis, id. Rep. 5, 3, 5: revocandis regibus, Flor. 1, 9, 5.—* (ε) With gen.: parens, qui te nec amet nec studeat tui, troubles himself about you, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 72 (Com. Rel. v. 201 Rib.).— (ζ) With ut (rare): Caesar maxime studebat, ut partem oppidi excluderet, Auct. B. Alex. 1, 4: ut habeas, Cato, R. R. 5; Dig. 43, 10, 1; cf. with ne: ne solus esset, studui, Phaedr. 2, epil. 6: ne sint, Dig. 43, 10, 1.— (η) In aliquid (rare): in quam rem studendum sit, Quint. 12, 6, 6: quidam pictores in id solum student, ut sciant, id. 10, 2, 6.— II. In partic. A. To be zealous for any one, i. e. to be friendly, attached, or favorable to one, to favor him (syn. favere). α. With dat.: ut studeat tibi, ut te adjuvet, Cic. Mur. 36, 76: homini nequam atque improbo, id. Cael. 4, 10: Catilinae, id. ib. 5, 12: cui (with favere), Ov. Am. 3, 2, 67: quibus (partibus) illi student, Auct. Her. 2, 27, 43: nonnullae civitates rebus Cassii studebant, Auct. B. Alex. 62, 2: rebus Atheniensium, Nep. Lys. 1 med.: petitioni alicujus, Quint. 11, 1, 69.— β. Absol.: neque studere neque odisse, Sall. C. 51, 13.— B. To apply one's self to learning, to study, be diligent in study (only post-Aug.; for which in Cic. litteris, arti, etc.; v. supra, I. A. δ): computamus annos, non quibus studuimus, sed quibus viximus, Quint. 12, 11, 19; 2, 7, 1: Demosthenes diligenter apud Andronicum studuit. id. 11, 3, 7: aliquem a proposito studendi fugare, id. 2, 2, 7: non est, quod post cibum studeas. Sen. Ep. 94, 20: duo, qui apud Chaldaeos studuisse se dicunt, id. Q. N. 7, 4, 1: negat enim te studere, Plin. Ep. 7, 13, 2: studes an piscaris? id. ib. 2, 8, 1; 2, 13, 5; 5, 5, 18: solacium studendi, Suet. Tib. 61: videtur mihi inter Menenios et Appios studuisse, Tac. Or. 21; so id. ib. 32; 34.—Subst.: stŭ-dens, entis, m., a diligent student: in habitu studentis, Plin. Ep. 5, 5, 5.
stŭdĕō Copy link Outline 1 s'appliquer à, s'attacher à, rechercher ;a) avec dat. : s'appliquer à l'agriculture ; rechercher la fortune, les commandements, ...b) [acc. n. des pron.] : avoir un seul but, cf. avoir cela ...c) [avec gén.] : s'occuper de toi ;d) s'appliquer à qqch., cf. Cat. d.e) [avec inf. ou prop. inf.] désirer, souhaiter de, aspirer à : je ...f) [avec ut ] [comparer c'est la perte du léno [ou lenon, marchand, ...2 s'intéresser à qqn, le soutenir, le favoriser : il est pour Scaurus, ...3 étudier, s'instruire : . ⓘstŭdent: pres ind act 3rd pl • stŭdĕō, dŭī, ēre (cf. σπεύδω, σπουδή), intr., 1. s'appliquer à, s'attacher à, rechercher ; a) avec dat. : agriculturæ Cæs. G. 6, 22, 1, s'appliquer à l'agriculture ; pecuniæ, imperiis, opibus, gloriæ Cic. Fin. 1, 60, rechercher la fortune, les commandements, la puissance, la gloire ; novis rebus Cic. Cat. 1, 3, chercher un changement dans l'état de choses ; patrimonio augendo Cic. de Or. 2, 225, s'attacher à augmenter son patrimoine, cf. Cic. Rep. 5, 5 || litteris Cic. Br. 322, étudier la littérature ; b) [acc. n. des pron.] : unum Cic. Phil. 6, 18, avoir un seul but, cf. Hor. Ep. 2, 1, 120 ; id Pl. Pœn. 575 ; Liv. 40, 56, 2, avoir cela en vue ; [rart acc. d'un nom de chose] : has res Pl. Mil. 1437, avoir du goût pour ces sortes d'aventures ; c) [avec gén.] : tui Cæcil. 201, s'occuper de toi ; d) in aliquam rem Quint. 12, 6, 6, s'appliquer à qqch., cf. Quint. 10, 2, 6 ; in aliqua re Cat. d. Gell. 11, 2, 5 ; e) [avec inf. ou prop. inf.] désirer, souhaiter de, aspirer à : scire studeo Cic. Att. 13, 20, 3, je désire savoir, cf. Cic. de Or. 1, 107 ; 2, 150 ; Sest. 96 ; gratum se videri studet Cic. Off. 2, 70, il veut se montrer reconnaissant, cf. Ter. Eun. 1 ; Sall. C. 1, 1 ; illum studeo... pervenire Cic. Fam. 13, 26, 4, je désire qu'il parvienne ; cf. 15, 4, 13 ; Cæs. C. 1, 4, 5 ; Pl. St. 52 ; Lucr. 1, 24 ; f) [avec ut] Cato Agr. 5, 8 ; Ter. Ad. 868 [comparer lenonem ut perdas, id studes Pl. Pœn. 575, c'est la perte du léno [ou lenon, marchand, entremetteur] que tu as en vue ; huic rei studendum, ut... Cæs. G. 7, 14, 2, il faut s'appliquer à ceci, savoir...] ; quod reliquum erat id studere, ne Liv. 40, 56, 2, il avait en vue la seule chose qui restait, empêcher que... 2. s'intéresser à qqn, le soutenir, le favoriser : Scauro studet Cic. Att. 4, 15, 7, il est pour Scaurus, cf. Cic. Mur. 76 ; Cæl. 10 ; 12 || [abst] neque studere neque odisse Sall. C. 51, 13, ne montrer ni partialité ni hostilité 3. étudier, s'instruire : Quint. 11, 3, 7, etc. ; Sen. Ep. 94, 20 ; Tac. D. 21 ; 32 ; 34 ; Plin. Min. Ep. 7, 13, 2.
studeo Copy link ⓘstŭdent: pres ind act 3rd pl STVDEO ui, êre. [σπουδάζω, ἐπιτηδεύω] Operam dare alicui rei, cupere, conari. […] 🗁 Page Scan .
student Copy link Outline I. In gen. sense, one who studies any subject regularlyII. Technically, a student at the university • student: I. In gen. sense, one who studies any subject regularly: Phr.: an ardent s., (homo) summe omnium doctrinarum studiosus, Cic. Fam. 4, 3, med.: a s. of music, law, rhetoric, (homo) musices, juris, rhetorices studiosus (v. devoted to): to be a s. of medicine, medicinae studere, Quint. 7, 2, 17: Cic.: to be a s. of the laws of nature, omnium rerum vim naturam causasque nosse studere, Cic. de Or. 1, 49, 212: to be a s. of literature, studium operamque in literas conferre, cf. id. Off. 1, 6, 19: literis incumbere: v. to devote (oneself). II. Technically, a student at the university: *schŏlāris, schŏlastĭcus (late and bad): Stat. Acad. Cant. p. 63. Students in arts, law, medicine, *studiosi artium, juris, medicinae, ib. pp. 42, 43: Kr. gives also, *academiae civis (e Ruhnk.). Phr.: to be a s. at the university, *literis in academia operam dare, navare; literarum causa in academia versari, Herm. (Kr.). [N. B.--The use of studiosus, without depend. gen., is late; but occurs in Plin. Ep. 3, 5, 5, as the title of a work by the Elder Pliny, "The Student."]
STUDENT Copy link • STUDENTbonarum litterarum studiosus (☞ but not studiosus alone): doctrinae studiosus: doctrinae studiis deditus. A student at the University, academiae civis (Ruhnken): juvenis bonarum litterarum studiosus: fresh students, recentes a puerili institutione tirones (Wyttenback): to be a student, versari inter cives academiae (Ruhnken); litteris in academia operam dare, navare (Herm.).
Student Copy link Student, studiosus alicuius doctrinae; litterarum studio deditus. ein St. der Philosophie, *philosophiae studio deditus.