Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (9 entries · 15 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
structus Copy link
ⓘ

strūctam | ve: fem acc sg

• structus, a, um, Part., v. struo.
ⓘ

strūctam | ve: perf part pass fem acc sg

• strŭo, xi, ctum, 3, v. a. [root στορ; Gr. στρώννυμι, to spread; cf. Sanscr. upa-star, to make ready; and v. sterno], to place by or upon each other; to pile up, arrange, etc.
  1. I. Lit.
    1. A. In gen. (rare but class.; cf. condo, compono): quasi structa et nexa verbis, etc., Cic. Or. 41, 140: lateres, qui super musculo struantur, Caes. B. C. 2, 10: altaque congestos struxisse ad sidera montes, Ov. M. 1, 153: arbores in pyram, id. ib. 9, 231: frugem ordine, Cic. Sen. 15, 51: avenas, Ov. M. 1, 677: ordine longo penum, Verg. A. 1, 704; Sil. 11, 279; hence, poet., transf.: altaria donis, Verg. A. 5, 54: acervum, Hor. S. 1, 1, 35: congeriem armorum, Tac. A. 2, 22: opes, rem, to heap up, accumulate, Petr. 120, 85; Pers. 2, 44: PEDEM, to heap up steps, i. e. to flee: SI CALVITVR PEDEMVE STRVIT MANVM ENDOIACITO, Fragm. XII. Tab. ap. Fest. 313 Müll.—Absol.: aliae (apes) struunt, aliae poliunt, aliae suggerunt, pile up (the comb), Plin. 11, 10, 10, § 22. —
    2. B. In partic.
      1. 1. To make by joining together; to build, erect, fabricate, make, form, construct (syn. aedifico): fornacem bene struito ... lateribus summam (fornacem) struito, Cato, R. R. 38, 1 and 3: per speluncas saxis structas, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37 (Trag. Rel. p. 208 Rib.); imitated by Lucr. 6, 195; cf.: templa saxo structa vetusto, Verg. A. 3, 84: moenia saxo, Ov. M. 6, 573: moenia, Verg. A. 5, 811: domos, Hor. C. 2, 18, 19: pyras, Verg. A. 11, 204: ingentem pyram, id. ib. 6, 215; Luc. 3, 240: navem, Val. Fl. 5, 295: tubas, to make, Prop. 4 (5), 3, 20. cubilia, Luc. 9, 841: convivia, to get ready, prepare, Tac. A. 15, 37 et saep.— Absol.: reticulata structura, quā frequentissime Romae struunt, Plin. 36, 22, 51, § 172. —Part. perf., subst.: saxorum structa, masonry, Lucr. 4, 361.—
      2. 2. With the idea of order predominating, to set in order, arrange: copias ante frontem castrorum struit, arranges, draws up in rank and file, Caes. B. C. 3, 37; so, aciem, Liv. 9, 31; 8, 8; Verg. A. 9, 42: omnes armatos in campo, Liv 42, 51.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to join together, compound, compose: ex praepositione et duobus vocabulis dure videtur struxisse Pacuvius, Nerei repandirostrum, Quint. 1, 5, 67.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To prepare something detrimental; to cause, occasion; to devise, contrive, instigate, etc. (very freq., esp. in Cic.): struunt sorores Atticae dirum nefas, Poët. ap. Mar. Vict. p. 2596 P. (Trag. Rel. p. 272 Rib.): aliquid calamitatis struere et moliri, Cic. Clu. 64, 178: sycophantias, Plaut. As. 1, 1, 57: num me fefellit hosce id struere? Ter. Heaut. 3, 2, 3: sollicitudinem sibi, Cic. Att. 5, 21, 3: odium in alios, id. de Or. 2, 51, 208: insidias alicui, Liv. 23, 17: consilia recuperandi regni, id. 2, 3; Tac. A. 2, 65 fin.; Ov. M. 1, 198: periculum ruinae, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 3: pericula alicui, Sen. Ep. 10, 2: mortem alicui, Tac. A. 4, 10 fin.: crimina et accusatores, id. ib. 11, 12; cf.: ultroque struebantur qui monerent perfugere ad Germaniae exercilus, id. ib. 4, 67: controversiam de nomine, Auct. Her. 2, 28, 45: causas, Tac. A. 2, 42: quid struit? Verg. A. 4, 235: quid struis? id. ib. 4, 271; Hor. Ep. 1, 3, 6.—
      2. 2. To order, arrange, dispose, regulate: rem domi, Plaut. Aul. 3, 6, 8: verba, Cic. de Or. 3, 43, 171: bene structa collocatio, id. Or. 70, 232: orationem, Quint. 7, 10, 7: orationem solutam, Prob. ap. Gell. 13, 20, 1: dum proxima dicimus, struere ulteriora possimus, Quint. 10, 7, 8: quid parum structum (in oratione), Sen. Ep. 100, 5: cum varios struerem per saecula reges, ordained, Val. Fl. 1, 535.—
      3. 3. To fit out, provide with (late Lat.): quot steriles utriusque naturae infructuosis genitalibus structi, Tert. Res. Carn. 61: sermo autem spiritu structus est, id. adv. Prax. 8; id. Verg. Vel. 9.—Hence, structē, adv., orderly, regularly, methodically (very rare): historiam scripsere Sallustius structe, Pictor incondite, Front. Ep. ad Ver. 1: quae nobis causa est structius prodeundi? with more embellishment, more ornately, Tert. Cult. Fem. 11.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
strūctus Copy link
ⓘ

strūctam | ve: fem acc sg

• 1 strūctus, a, um, part. de struo.
strūctŭs Copy link
ⓘ

strūctam | ve: fem acc sg

• 2 strūctŭs, ūs, m., amoncellement, tas : Arn. 7, 15.
ⓘ

strūctam | ve: perf part pass fem acc sg

• strŭō, strūxī, strūctum, ĕre, tr.,
1. disposer par couches, assembler, arranger : lateres Cæs. C. 2, 10, 4, assembler des briques ; montes ad sidera Ov. M. 1, 153, entasser des montagnes jusqu'aux astres ; ordine penum Virg. En. 1, 704, disposer les mets en ordre sur la table || [poét.] altaria donis Virg. En. 5, 54, charger d'offrandes les autels
2. disposer avec ordre, ranger : copias Cæs. C. 3, 37, mettre ses troupes en ordre de bataille, cf. Liv. 42, 51, 3 ; acies manipulatim structa est Liv. 8, 8, 3, l'armée fut disposée par manipules || [fig.] verba Cic. de Or. 3, 171, disposer les mots avec ordre [en faire comme une maçonnerie], cf. Cic. Or. 219 ; tamquam in vermiculato emblemate structum verbum Cic. Br. 274, mot comme enchâssé dans une mosaïque ; [abst] in struendo dissipatus fuit Cic. Br. 216, dans la disposition (l'arrangement) des mots il fut désordonné
3. faire en disposant par couches, construire, bâtir, élever, ériger, dresser : fornacem Cato Agr. 38, 1, construire un four ; pyras Virg. En. 11, 204, élever des bûchers ; speluncæ saxis structæ [poet.] Cic. Tusc. 1, 37, cavernes faites de rochers || convivia Tac. Ann. 15, 37, dresser des festins || [métaph.] bene structa collocatio (verborum) Cic. Or. 232, phrase bien construite
4. [fig.] tramer, préparer, machiner : insidias Cic. Clu. 190, tendre des pièges, dresser des embûches ; odium in aliquem Cic. de Or. 2, 208, provoquer des sentiments de haine contre qqn ; mortem alicui Tac. Ann. 4, 10, machiner la mort de qqn ; crimina et accusatores Tac. Ann. 11, 12, susciter des griefs et des accusateurs || sibi sollicitudinem Cic. Att. 5, 21, 3, se forger des inquiétudes.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
structus Copy link
ⓘ

strūctam | ve: fem acc sg

STRVCTVS a, um. Partic. [κατασκευασθεὶς] Cic. de Senect. 51 […]
Page Scan
.
struo Copy link
ⓘ

strūctam | ve: perf part pass fem acc sg

STRVO xi, tum, ere. [συντίθημι, κατασκευάζω, μηχανάομαι] Ordinare, in ordinem redigere, vel vt exstet opus et maneat, vt in aedisicationibus, vel vt commodius perficiatur, vt cum exercitus struitur, insidiae, etc. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to