Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 27 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

strāvit: perf ind act 3rd sg

• sterno, strāvi, strātum, 3 (pluperf. sync. strarat, Manil. 1, 774: strasset, Varr. ap. Non. 86, 8), v. a. [Gr. root ΣΤΟΡ, στορέννυμι, to spread; στρατός, camp; Sanscr. star- strnāmi = sterno; cf.: strages, struo, torus, and lātus, adj., old Lat. stlatus], to spread out, spread abroad; to stretch out, extend.
  1. I. Lit. (mostly poet. and in postAug. prose; in Cic. only in the part. perf.; cf.: effundo, extendo, subicio, subdo): vestes, Ov. M. 8, 658: in duro vellus solo, id. F. 4, 654: bubulos utres ponte, Plin. 6, 29, 34, § 176: hic glarea dura Sternitur, Tib. 1, 7, 60: natas sub aequore virgas Sternit, i. e. scatters, strews, Ov. M. 4, 743: harenam, id. F. 3, 813; id. Am. 2, 14, 8: herbas, id. M. 7, 254: poma passim, Verg. E. 7, 54: spongeas ad lunam et pruinas, Plin. 31, 11. 47, § 123: arma per flores, Grat. Cyneg. 487: fessi sternunt corpora, stretch out their bodies, lie down, Liv. 27, 47, 9; cf.: sternunt se somno diversae in litore phocae, Verg. G. 4, 432.—Mid.: sternimur optatae gremio telluris, Verg. A. 3, 509; and: in Capitolinas certatim scanditur arces Sternunturque Jovi, Sil. 12, 340.—Part. perf.: strātus, a, um, stretched out, lying down, prostrate (syn. prostratus): strata terrae, Enn. ap. Non. 172, 20 (Trag. v. 370 Vahl.): nos humi strati, Cic. de Or. 3, 6, 22: quidam somno etiam strati, Liv. 37, 20, 5: ad pedes strati, Cic. Att. 10, 4, 3: stratum jacere et genua complecti, Quint. 6, 1, 34: nunc viridi membra sub arbuto Stratus, Hor. C. 1, 1, 21.—
      1. 2. Of places, to extend: insulae Frisiorum, Chaucorum, etc. ... sternuntur inter Helium ac Flevum, stretch out, extend, Plin. 4, 15, 29, § 101; 3, 5, 9, § 60; hence, vites stratae, spreading, Col. 5, 4, 2 (for Nep. Milt. 5, 3, v. under rarus, II. A.).—
    1. B. In partic., to spread a thing out flat, i. e. to smooth, level (mostly poet.): sternere aequor aquis, Verg. A. 8, 89; cf.: placidi straverunt aequora venti, id. ib. 5, 763: nunc omne tibi stratum silet aequor, id. E. 9, 57: pontum, Ov. M. 11, 501: mare, Plin. 2, 47, 47, § 125: stratoque super discumbitur ostro, Verg. A. 1, 700: viam per mare, smoothed, levelled, Lucr. 3, 1030 (acc. to the Gr. ὁδὸν στορέννυμι): stratum militari labore iter, Quint. 2, 13, 16; so, hoc iter Alpes, Hoc Cannae stravere tibi, Sil. 12, 514; and trop.: praesens tibi fama benignum Stravit iter, Stat. Th. 12, 813.—*
      1. 2. Trop. (the figure borrowed from the sea), to calm, still, moderate: odia militum, Tac. H. 1, 58 (cf.: constrata ira, Stat. S. 2, 5, 1).—
  2. II. Transf.
    1. A. To cover, cover over (by spreading something out; the predom. class. signif. of the word; cf. obtendo).
      1. 1. Of a couch, bed, etc., to spread, prepare, arrange, make: lectus vestimentis stratus est, Ter. Heaut. 5, 1, 30; cf.: strata cubilia sunt herbis, Lucr. 5, 1417: rogatus est a Maximo, ut triclinium sterneret ... Atque ille stravit pelliculis haedinis lectulos Punicanos, Cic. Mur. 36, 75; so, lectum, lectos, biclinium, triclinia, etc., Plaut. Stich. 2, 2, 33; id. Most. 1, 4, 14; id. Men. 2, 3, 3; id. Bacch. 4, 4, 70; id. Ps. 1, 2, 31; Ter. Heaut. 1, 1, 73; id. Ad. 2, 4, 21; Cic. Clu. 5, 14; id. Tusc. 5, 21, 61; Hirt. B. G. 8, 51: his foliis cubitus sternere, Plin. 24, 9, 38, § 59: torum frondibus, Juv. 6, 5: strata cathedra, cushioned, id. 9, 52; cf. also, ARCERAM NE STERNITO, Fragm. XII. Tab. ap. Gell. 20, 1, 25; and absol.: jubet sterni sibi in primā domus parte (sc. lectum), Plin. Ep. 7, 27, 7.—
      2. 2. Esp., places, to cover; of a way, road, path, etc., to pave: aspreta erant strata saxis, Liv. 9, 35, 2: via strata, id. 8, 15, 8: semitam saxo quadrato straverunt, id. 10, 23 fin.; so, vias silice ... clivum Capitolinum silice ... emporium lapide, id. 41, 27, 5 sq.; and absol.: locum illum sternendum locare, Cic. Att. 14, 15, 2: pavimentum stratum lapide, Vulg. Ezech. 40, 17: viam lapide, Dig. 43, 11, 1.—
      3. 3. To saddle: equos, Liv. 37, 20, 12; 37, 20, 4; Veg. 5, 77: asinum, Vulg. Gen. 22, 3.—
      4. 4. In gen., to cover, spread: argento sternunt iter omne viarum, Lucr. 2, 626: foliis nemus Multis et algā litus inutili tempestas Sternet, will strew over, bestrew, Hor. C. 3, 17, 12: congeriem silvae vellere summam, Ov. M. 9, 236: litora nive, Val. Fl. 5, 175: harenam Circi chrysocolla, Plin. 33, 5, 27, § 90: solum telis, Verg. A. 9, 666: Tyrrhenas valles caedibus, Sil. 6, 602: strati bacis silvestribus agri, Verg. G. 2, 183: ante aras terram caesi stravere juvenci, covered, id. A. 8, 719.—
    2. B. To stretch out by flinging down, to throw down, stretch on the ground, throw to the ground, overthrow, prostrate (mostly poet., esp. in Verg.; in prose not before the Aug. period; in Cic. only once in the trop. sense; v. the foll.; cf. profligo): cujus casus prolapsi cum proximos sterneret, Liv. 5, 47: circa jacentem ducem sterne Gallorum catervas, id. 7, 26, 8: turbam invadite ac sternite omnia ferro, id. 24, 38, 7: alius sit fortis in armis, Sternat et adversos Marte favente duces, Tib. 1, 10, 30: caede viros, Verg. A. 10, 119: aliquem leto, id. ib. 8, 566: morte, id. ib. 11, 796; Liv. 31, 21, 15; Ov. M. 12, 604: adversā prensis a fronte capillis Stravit humi pronam, id. ib. 2, 477: primosque et extremos Stravit humum, Hor. C. 4, 14, 32: sternitur volnere, Verg. A. 10, 781: impetus per stratos caede hostes, Liv. 4, 29, 1: aliquem morti, Verg. A. 12, 464: irae Thyesten exitio gravi Stravere, Hor. C. 1, 16, 18: corpore toto Sternitur in vultus, Stat. Th. 12, 318: sternitur, et toto projectus corpore terrae, Verg. A. 11, 87: toto praecipitem sternit, Sil. 4, 182: hostes, Just. 2, 11, 13: Ajax stravit ferro pecus, Hor. S. 2, 3, 202: sternitur et procumbit humi bos, Verg. A. 5, 481: strata belua texit humum, Ov. H. 10, 106: rapidus torrens Sternit agros, sternit sata laeta, Verg. A. 2, 306: moenia, to overthrow, demolish, Ov. M. 12, 550; cf.: stratis ariete muris, Liv. 1, 29, 2: sternit a culmine Trojam, Verg. A. 2, 603; so, (elephanti) stabula Indorum dentibus sternunt, Plin. 8, 9, 9, § 27.—
      1. 2. Trop. (rare): deorum plagā perculsi, afflictos se et stratos esse fatentur, cast down, prostrated, Cic. Tusc. 3, 29, 72: mortalia corda Per gentes humiles stravit pavor, Verg. G. 1, 331: virtus populi Romani haec omnia strata humi erexit ac sustulit, Liv. 26, 41, 12: stratā Germaniā, subdued, Amm. 16, 1, 5.—Hence, strātus, a, um, P. a.; as substt.
    3. A. strāta, ae, f. (sc. via), a paved road or way (post-class.), Eutr. 9, 15: amplas sternite jam stratas, Juvenc. 1, 315: in margine stratae, id. 3, 656.—
    4. B. strātum, i, n. (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.; acc. to II. A.).—
      1. 1. A bed-covering, a coverlet, quilt, blanket; a pillow, bolster: lecti mollia strata, Lucr. 4, 849: proripere se e strato, Suet. Calig. 51; Ov. M. 5, 34; 10, 267.—
        1. b. Meton. (pars pro toto), a bed, couch: haud segnis strato surgit Palinurus, Verg. A. 3, 513; cf. id. ib. 8, 415; 3, 176: tale, Nep. Ages. 8: quies neque molli strato neque silentio arcessita, Liv. 21, 4, 7.—Plur.: strataque quae membris intepuere tuis, Ov. H. 10, 54: dura, id. Am. 1, 2, 2; Luc. 1, 239.—Once also (sc. lectus) in the masc., Favorin. ap. Gell. 15, 8, 2.—
      2. 2. A horsecloth, housing, a saddle, Ov. M. 8, 33; Liv. 7, 14, 7; Sen. Ep. 80, 9; Plin. 7, 56, 57, § 202. —Prov.: qui asinum non potest, stratum caedit (v. asinum), Petr. 45, 8.—
      3. 3. A pavement: saxea viarum, Lucr. 1, 315; 4, 415: extraneum, Petr. poët. 55, 6, 11.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

strāvit: perf ind act 3rd sg

• sternō, strāvī, strātum, ĕre (cf. στορέννυμι), tr.
I. étendre sur le sol
  1. 1. répandre, étendre : vellus in solo Ov. F. 4, 954, étendre une peau sur le sol ; virgas Ov. M. 4, 743, étendre des rameaux sur le sol ; stratis in herbis M. 7, 254, sur un lit d'herbes ; strata jacent passim sua quæque sub arbore poma Virg. B. 7, 54, les fruits gisent répandus çà et là au pied de l'arbre qui les a produits respectivement || fessi sternunt corpora Liv. 27, 47, 9, fatigués ils étendent leurs corps à terre ; se somno Virg. En. 4, 432, s'étendre pour dormir, ou sterni Virg. En. 3, 509 ; [surtout au part. stratus, a, um] humi strati Cic. de Or. 3, 22, étendus à terre ; stratus ad pedes alicui Cic. Att. 10, 4, 3, prosterné aux pieds de qqn || insulæ sternuntur... Plin. 4, 101, les îles s'étendent...
  2. 2. abattre sur le sol, terrasser, renverser : proximos Liv. 5, 47, 5, renverser les plus proches ; stratis ariete muris Liv. 1, 29, 2, les murs étant abattus par le bélier, cf. Ov. M. 12, 550 ; aliquem cæde Virg. En. 10, 119 ; leto Virg. En. 8, 566 ; morte Virg. En. 11, 796, étendre mort qqn, abattre d'un coup mortel, faire mordre à qqn la poussière ; sternite omnia ferro Liv. 24, 38, 7, que votre fer abatte tout, cf. Hor. S. 2, 3, 202 || [fig.] afflictos se et stratos esse fatentur Cic. Tusc. 3, 72, ils reconnaissent qu'ils ont été abattus et terrassés ; mortalia corda stravit pavor Virg. G. 1, 331, la frayeur a abattu le cœur des mortels
  3. 3. aplanir, niveler : æquora Virg. En. 5, 763, aplanir les flots, cf. Virg. B. 9, 57 ; Ov. M. 11, 501 ; Plin. 2, 125 || viam Lucr. 3, 1030, faire une route unie, cf. Quint. 2, 13, 16 || [fig.] calmer, apaiser : Tac. H. 1, 58.
II. recouvrir, joncher :
  1. 1. pelliculis hædinis lectulos Punicanos Cic. Mur. 75, couvrir des lits carthaginois [bancs de bois] de misérables peaux de bouc ; in lecto strato pulcherrimo textili stragulo Cic. Tusc. 5, 61, sur un lit recouvert d'un tapis tissé de toute beauté, cf. Lucr. 5, 1417 || lectum, triclinium sternere Cic. Clu. 14 ; Mur. 95, dresser un lit [le garnir de tapis] ; jubet sterni sibi Plin. Min. Ep. 7, 27, 7, il se fait dresser un lit
  2. 2. garnir de pierres, paver : sternere semitam saxo quadrato Liv. 10, 23, 12, paver un chemin de pierres de taille ; vias silice Liv. 41, 27, 5, paver des routes ; emporium lapide Liv. 41, 27, 8, daller le marché || [d'où] sternere [abst], paver ; via strata Liv. 8, 15, 8, chemin pavé ; locum sternendum locare Cic. Att. 14, 15, 2, mettre en adjudication le pavage d'un lieu
  3. 3. seller, harnacher des chevaux : Liv. 37, 20, 12
  4. 4. [en gén.] couvrir, joncher : argento iter sternere Lucr. 2, 626, joncher d'argent le chemin ; solum telis Virg. En. 9, 666, joncher le sol de traits ; aspreta erant strata saxis Liv. 9, 35, 2, le sol raboteux était jonché de pierres ; terram cæsi stravere juvenci Virg. En. 8, 719, des taureaux égorgés ont couvert le sol. ➳ pqpf. sync. strarat Manil. 1, 774 ; strasset Varr. d. Non. 86, 8.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
sterno Copy link
ⓘ

strāvit: perf ind act 3rd sg

STERNO strâui, strâtum, ere. [στορέω, στρωμνύω, στρώμνυμι] Extendere, vel alia re extensa et dilatata aliquid tegere. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.