Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 entries · 15 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

spērārēris: imperf subj pass 2nd sg

• spēro, āvi, ātum, 1, v. a.
  1. I. To hope (something desirable), to look for, trust, expect; to promise or flatter one's self (the predom. signif. of the word; syn.: confido, exspecto).
          1. α. Absol.: spero, si speres quicquam prodesse potes sunt, Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 410 Vahl.): quoad Pompeius in Italiā fuit, sperare non destiti, Cic. Att. 9, 10, 3: sperat animus, Plaut. Bacch. 1, 2, 36: ut neque accusator timere neque reus sperare debuerit, Cic. Clu. 7, 20: jubes bene sperare et bono esse animo, id. Deiot. 14, 38: Attica nostra quid agat, scire cupio: etsi tuae litterae recte sperare jubent, id. Att. 13, 17: tu jam, ut spero et ut promittis, aderis, id. ib. 16, 3, 4: omnia experiar et, ut spero, assequar ... Sed, ut spero, valebis, id. ib. 7, 2, 6: ut mihi detis hanc veniam accommodatam huic reo, vobis, quemadmodum spero, non molestam, id. Arch. 2, 3: Argyrippus exorari spero poterit, ut sinat, etc., Plaut. As. 5, 2, 67; cf.: Ch. Non usus veniet, spero. Sy. Spero hercle ego quoque, Ter. Heaut. 3, 2, 42: interea fiet aliquid, spero, id. And. 2, 1, 14: salvus sit; spero, id. Ad. 3, 3, 57.—
          2. β. With acc.: his omnibus victoriam sperantibus pacis nomen adferemus, Cic. Phil. 12, 5, 10: consulatum, id. ib. 12, 6, 14: gloriam sperabit a latronum gregibus, id. ib. 12, 10, 26: magis adversos rerum exitus metuens quam sperans secundos, id. Fam. 6, 14, 1: id ego et speraram prudentiā tuā fretus, et, ut confiderem, fecerunt tuae litterae, id. ib. 12, 18: a quo nihil speres boni rei publicae, quia non vult; nihil metuas mali, quia non audet, id. Att. 1, 13, 2: a quo genere hominum victoriam sperasset, Caes. B. C. 3, 96 fin.: omnia ex victoriā et ex suā liberalitate sperarent, id. ib. 3, 6; cf. id. ib. 3, 60: quibus (tormentis) ipsi magna speravissent, id. ib. 2, 16 fin.: spero meliora, Cic. Att. 14, 16, 3: aliquid sibi, id. Tusc. 1, 36, 86; Sall. C. 37, 6: bona alicuius, Cic. Phil. 11, 6, 13: hoc sperans, ut, etc., Caes. B. C. 3, 85: sperare victoriam ab aliquo, id. B. C. 3, 96: quod sapienter speravimus, perseveranter consectari, have expected, Col. praef. § 29: sperata gloria (opp. parta), Cic. Q. Fr. 1, 1, 15; Liv. 28, 41, 6: sperata praeda, Caes. B. G. 6, 8: spem speratam quom optulisti, Plaut. Merc. 5, 2, 2: civitatem optandam magis quam sperandam quam minimam posuit, Cic. Rep. 2, 30, 52; Liv. 4, 15, 5: exitum malis sperare, Sall. C. 40, 2: amicitiam, regnum, id. J. 24, 5: mortem honestam, id. H. 2, 41, 2 Dietsch: salutem, id. C. 58, 16: spes, Curt. 5, 10, 1: mali poenam, Lact. de Ira, 16, 8: perpetuam felicitatem, Suet. Aug. 94; id. Vesp. 12; Sen. Ira, 3, 31, 2; Just. 21, 2, 5: sperat infestis, metuit secundis Alteram sortem bene praeparatum Pectus, Hor. C. 2, 10, 13: grata superveniat, quae non sperabitur hora, id. Ep. 1, 4, 14 et saep.: dis sum fretus, deos sperabimus, we will hope or trust in the gods, Plaut. Cas. 2, 5, 38; cf. id. Mil. 4, 5, 10; id. Cist. 2, 3, 52.—
          3. γ. With obj.-clause (so most freq.; usually with inf. fut.; less freq. but class. with inf. pres. or perf.).—With inf. fut.: ego me confido liberum fore, tu te numquam speras, Plaut. Pers. 2, 4, 15; Cic. Rep. 1, 20, 33: ex quibus sperant se maximum fructum esse capturos, id. Lael. 21, 79: quod amicitiae nostrae memoriam spero sempiternam fore, etc., id. ib. 4, 15: tu fac animo forti magnoque sis, speresque fore, ut, etc., id. Fam. 1, 5, 6 fin.; cf.: spero fore, ut contingat id nobis, id. Tusc. 1, 34, 82 et saep.— With inf. pres.: qui istoc te speras modo Potesse dissimulando infectum hoc reddere, Plaut. Most. 4, 3, 22: spero me habere, qui hunc excruciem, Ter. Eun. 5, 3, 11: sperat se a me avellere, id. ib. 3, 3, 14: totius Galliae sese potiri posse sperant, Caes. B. G. 1, 3: spero, quae tua prudentia est, et hercule, ut me jubet Acastus, confido te jam, ut volumus, valere, Cic. Att. 6, 9, 1: sperabam tuum adventum appropinquare, id. Fam. 4, 6, 3: speremus, nostrum nomen volitare et vagari latissime, id. Rep. 1, 17, 26: spero te mihi ignoscere, si, etc., id. Fam. 1, 6, 2: spero esse, ut volumus, id. Att. 12, 6 b, 4: ita quiddam spero nobis profici, cum, etc., id. ib. 1, 1; Sall. H. 4, 61, 2 Dietsch: speramus carmina fingi posse, Hor. A. P. 331: neque ego hanc abscondere furto Speravi, ne finge, fugam, I did not hope or expect, Verg. A. 4, 338.—So esp. when used like Engl. hope, in the sense trust, believe: spero nostram amicitiam non egere testibus, Cic. Fam. 2, 2: id enim deos immortalis spero aequissimum judicare, id. Phil. 11, 15, 39; cf. infra, II. fin.—With inf. perf.: speravi miser Ex servitute me exemisse filium, Plaut. Capt. 3, 5, 99: me ejus spero fratrem propemodum Jam repperisse, Ter. Eun. 1, 2, 123: sperabam jam defervisse adulescentiam, id. Ad. 1, 2, 72: spero tibi me causam probasse; cupio quidem certe, Cic. Att. 1, 1, 4: spero cum Crassipede nos confecisse, id. Q. Fr. 2, 4, 2: et tum mirifice sperabat se esse locutum, Cat. 84, 3: sperasse libertatem se civium suorum emisse, Liv. 4, 15, 6: sperabam ita notata me reliquisse genera, etc., Cic. Fam. 7, 32, 1; id. Att. 2, 21, 2; 10, 7, 3. —Ellipt.: qui semper vacuam, semper amabilem Sperat (sc. te fore), Hor. C. 1, 5, 11.—
          4. δ. With ut and subj.: quoniam, ut salvum vellent tyrannum, sperare non poterat, Liv. 34, 27, 3: ut patiatur ... nec sperandum ulli nec concupiscendum est, Sen. ad Polyb. 18, 6; Just. 5, 3, 3.—( ) In a Greek construction, with fut. part.: visura et quamvis numquam speraret Ulixen, etc. (for se visuram esse), Prop. 2, 9, 7 Paley ad loc.—(ζ) With de (very rare): neque de otio nostro spero jam, Cic. Att. 9, 7, 5; Cic. Verr. 2, 1, 2, § 6: de eo bene sperare (with obj.clause, cf. γ supra), Nep. Milt. 1, 1.—
  2. II. To look for, expect, apprehend that which is undesired, ἐλπίζω (rare, and mostly poet.; in Cic. only with non, and ironically): nam quod tu speres, propulsabo facile, Ter. And. 2, 3, 21: mihi non hoc miserae sperare jubebas, Sed conubia laeta, Cat. 64, 140: haec merui sperare? dabis mihi, perfida, poenas, Prop. 2, 5, 3: hunc ego si potui tantum sperare dolorem, Et perferre, soror, potero, Verg. A. 4, 419 (cf. Quint. 8, 2, 3); cf. Flor. 3, 1, 1: haec adeo ex illo mihi jam speranda fuerunt Tempore, cum, etc., Verg. A. 11, 275: mene efferre pedem, genitor, te posse relicto Sperasti? id. ib. 2, 658; cf. Suet. Caes. 60: si genus humanum et mortalia temnitis arma, At sperate deos memores fandi atque nefandi, expect, fear, Verg. A. 1, 543: exstinguine mea Speravi te posse manu, Val. Fl. 3, 295: aliquod in Africā bellum, Flor. 3, 1, 1: jam quartanam sperantibus aegris, Juv. 4, 57.—With a negative particle: Sc. Moneo ego te: te deseret ille aetate et satietate. Ph. Non spero. Sc. Insperata accidunt magis saepe quam quae speres, Plaut. Most. 1, 3, 40: id quod non spero, Afran ap. Charis. p. 195 P.: sin a vobis, id quod non spero, deserar, Cic. Rosc. Am. 4, 10: te tam mobili in me meosque esse animo non sperabam, Q. Metell. ap. Cic. Fam. 5, 1, 2: non speravi te sequi, Stat. Th. 6, 139.—Ironically: quoniam haec satis spero vobis molesta videri, Cic. de Or. 3, 13, 51.—Hence, spērātus, a, um, P. a., that is hoped or longed for; as subst.: spērātus, i, m.; spērāta, ae, f., a betrothed, intended, a lover; a bride (ante- and post-class.): curre et nuntia Venire me et mecum speratum adducere, Afran. ap. Non. 174, 31: sperata, salve, Plaut. Poen. 5, 4, 97; so, sperata, id. Fragm. ap. Varr. L. L. 6, 7, 71; Afran. ap. Non. 174, 33; Arn. 4, 140; Hyg. Fab. 31; 33.—Once also of a wife not seen for a long time: Amphitruo uxorem salutat laetus speratam suam, Plaut. Am. 2, 2, 53.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

spērārēris: imperf subj pass 2nd sg

• spērō, āvī, ātum, āre, tr., attendre, s'attendre à,
I. [qqch. de favorable] espérer
  1. 1. [abst] : bene sperare Cic. Dej. 38, avoir bon espoir ; de re publica bene Cic. Marc. 2, avoir bon espoir de la direction des affaires publiques ; bene ex aliquo Cic. Fam. 13, 16, 1, avoir bon espoir de qqn ; ab aliquo Cic. Att. 13, 29, 2, avoir de l'espoir du côté de qqn ; ut spero Cic. Att. 16, 3, 4 ; quemadmodum spero Cic. Arch. 3, comme je l'espère
  2. 2. [avec un acc.] : victoriam Cic. Phil. 12, 10, espérer la victoire ; præmia ab aliquo Cic. Phil. 12, 26, espérer des récompenses de qqn, cf. Cæs. C. 3, 96, 4 ; Liv. 21, 13, 3 ; plurimum ab aliquo Cic. Off. 1, 49, espérer le plus de qqn ; sibi aliquid Cic. Tusc. 1, 86, espérer pour soi qqch., cf. Cic. Att. 1, 13, 2 ; omnia ex victoria Cæs. C. 3, 6, espérer tout de la victoire, cf. Sall. C. 37, 6 || sperata gloria Cic. Q. 1, 1, 43, gloire en espérance
  3. 3. avec prop. inf.
    1. a) surtout à l'inf. futur : sperant se... esse capturos Cic. Læl. 79, ils espèrent recueillir..., cf. Cic. CM 68 ; spero vos... esse visuros Cic. Mil. 78, j'espère que vous verrez... ; spero fore ut Cic. Tusc. 1, 82, j'espère qu'il arrivera que j'espère que ;
    2. b) inf. prés. : spero me habere... Ter. Eun. 920, j'espère avoir... ; speramus nostrum nomen vagari latissime Cic. Rep. 1, 26, nous espérons que notre nom se répand au loin ; sperabam tuum adventum adpropinquare Cic. Fam. 4, 6, 3, j'espérais que ton arrivée était proche, cf. Cic. Fam. 1, 6, 2 ; Att. 12, 6 b, 4 || [surtout avec le sens de] croire : Cic. Fam. 2, 2 ; Phil. 11, 39, etc. ; ou avec posse : sperant se posse... Cæs. G. 1, 3, 8, ils espèrent pouvoir, cf. Cæs. G. 5, 26, 4 ; 6, 10, 2, etc. ;
    3. c) inf. pf. : spero tibi me causam probasse Cic. Att. 1, 1, 4, j'espère que je t'ai fait agréer mes raisons, cf. Cic. Q. 2, 4, 2 ; Fam. 7, 32, 1 ; Att. 10, 7, 3 ; Liv. 4, 15, 6 ; me spero liberatum metu Cic. Tusc. 2, 67, j'espère être délivré de la crainte, cf. Att. 2, 21, 2 ;
    4. d) sperare ut Liv. 34, 27, 3, espérer que, cf. *Cæs. C. 3, 85, 2 ; Sen. Rhet. Contr. 25, 18 ; Sen. Polyb. 18, 4.
II. [qqch. de fâcheux] attendre, appréhender, s'attendre à : id quod non spero Cic. Amer. 10, ce que je n'appréhende pas ; hæc mihi speranda fuerunt Virg. En. 11, 275, je devais m'attendre à ce malheur || [avec prop. inf.] : hæc satis spero vobis molesta videri Cic. de Or. 3, 51, je crains bien que cela ne vous paraisse fastidieux.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
spero Copy link
ⓘ

spērārēris: imperf subj pass 2nd sg

SPERO [1] âre. vid.SPES.
spero Copy link
ⓘ

spērārēris: imperf subj pass 2nd sg

SPERO [2] âre. [ἐλπίζω, ἔλπομαι, προσδοκάω] Spem habere, et sicut spes ordinarie quidem ad bonorum exspectationem, interdum tamen etiam ad diuersa refertur, vt n. 2 videbimus. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.