Sīrĭus Copy link ⓘSīrius: masc nom sg • Sīrĭus, ii, m., = σείριος, the dog-star, Sirius, Hyg. Astr. 3, 34; 2, 35; Verg. G. 4, 425; id. A. 3, 141; Tib. 1, 7, 21; Luc. 10, 211 al.—Adj.: ardor, of Sirius, Verg. A. 10, 273; Col. poët. 10, 289: vapor, Prud. Cath. 12, 22.
Sīrĭus Copy link ⓘSīrius: masc nom sg • Sīrĭus, ĭī, m. (Σείριος), Sirius, [une des étoiles de la canicule], la canicule : Virg. G. 4, 425 ; Tib. 1, 7, 21 ; Hyg. Astr. 3, 34 || Sirius, a, um, de Sirius : Virg. En. 10, 273 ; Col. Rust. 10, 28.
sirius Copy link ⓘSīrius: masc nom sg SIRIVS i. m. [Σρίριος] Stella in ore Canis, cui aestus, qui solstitium consequi solent, tribuunt Poëtae et alii. […] 🗁 Page Scan .