sīn Copy link Outline I. With a preceding si, nisi, quando, ...A. After si.1. In gen.2. In the epistolary style also, ellipt., sin3. Strengthened,(a). By autem(b). Less freq. by veroB. After nisiC. After quandoD. After dumII. Without a preceding si, nisi, etc. . ...A. In gen.B. In epistolary style, ellipt.C. Strengthened,1. By autem2. Rarely by vero ⓘsīn: (conj) • sīn, conj. [apocop. from si-ne], an adversative conditional particle, if however, if on the contrary, but if (good prose). I. With a preceding si, nisi, quando, dum. A. After si. 1. In gen.: si domi sum, foris est animus: sin foris sum, animus domi est, Plaut. Merc. 3, 4, 2; cf. id. ib. 3, 4, 7: hunc mihi timorem eripe: si est verus, ne opprimar; sin falsus, ut, etc., Cic. Cat. 1, 7, 18 fin.: si optimates ... sin populus, etc., id. Rep. 1, 42, 65: quos si boni oppresserunt ... sin audaces, id. ib. 1, 44, 68; 1, 37, 58: si nostri oblitus es ... sin aestivorum timor te debilitat, id. Fam. 7, 14, 1: qui si improbasset ... sin' probasset, etc., Caes. B. C. 1, 32: si sine vi velint rapta tradere, redderent ... Sin aliter sient animati, etc., Plaut. Am. 1, 1, 54: sin aliter es, id. Trin. 1, 2, 9; Ter. Ad. 3, 5, 5; and simply sin aliter, with a verb understood, but if not, in the contrary case, Ter. Phorm. 1, 2, 66; Cic. Caecin. 24, 69; id. Fam. 11, 14, 3; Quint. 8, 6, 74 al.: sin secus, Plaut. Cas. 2, 6, 25: accusator illum ... defendet, si poterit: sin minus poterit, negabit, Cic. Inv. 2, 29, 88; so simply sin minus, id. Att. 9, 15, 1; id. Q. Fr. 2, 8, 2. — 2. In the epistolary style also, ellipt., sin (for sin aliter or sin minus): si pares aeque inter se, quiescendum: sin, latius manabit, Cic. Att. 16, 13, b, 2.— 3. Strengthened, α. By autem: si malus est ... sin autem frugi'st, etc., Plaut. Pers. 4, 1, 6; cf.: id si ita est, etc. ... sin autem illa veriora, Cic. Lael. 4, 14; Ter. Hec. 4, 1, 44; 5, 2, 14; Cic. Rosc. Am. 49, 142; id. Att. 3, 8, 6 and 7; Just. 16, 4, 14; 31, 5, 7 al.; cf.: si sunt viri boni, me adjuvant ... sin autem minus idonei, me non laedunt, Cic. Caecin. 1, 3; so id. Div. in Caecil. 11, 34; and in epistolary style, ellipti.: si vir esse volet, praeclara συνοδία: sin autem erimus nos, qui solemus id. Att. 10, 7, 2.—So freq. in Vulg.: si est tibi intellectus, responde proximo: sin autem, sit manus tua super os tutum, Vulg. Ecclus. 5, 14; 29, 8; id. Luc. 10, 6; id. Apoc. 2, 5.— β. Less freq. by vero: si sit ovis matura ... sin vero feta, Col. 7, 3, 11.—* B. After nisi: nisi molestum est, nomen dare vobis volo Comoediaï: sin odio est—dicam tamen, Plaut. Poen. prol. 51.—* C. After quando: quando abiit rete pessum, adducit lineam: sin jecit recte, etc., Plaut. Truc. 1, 1, 16 (Speng. si injecit).—* D. After dum: dum illi agunt suam rem agunt, ceteri cleptae: sin vident quempiam se adservare, obludunt, Plaut. Truc. 1, 2, 10.— II. Without a preceding si, nisi, etc. (where the foregoing particle is usu. clearly implied by the context). A. In gen.: qui ero servire servos postulat, etc. ... Sin dormitat, ita dormitet, ut, etc., Plaut. Aul. 4, 1, 5; cf. Cic. Rep. 3, 3, 6: Pae. Ne me attrecta. So. Sin te amo? Plaut. Pers. 2, 2, 45; cf. id. Ps. 1, 3, 22; id. Mil. 4, 8, 27: primum danda opera est, ne quā amicorum discidia fiant: sin tale aliquid evenerit, ut, etc., Cic. Lael. 21, 78; cf. id. Off. 2, 21, 74: adhuc nostri nulli fuerunt: sin quando exstiterint, etc., id. de Or. 3, 24, 95: orat ac postulat, rem publicam suscipiant. Sin timore defugiant, etc., Caes. B. C. 1, 32; Nep. Ages. 1, 3: haec ut fiant, deos quaeso, ut vobis decet. Sin aliter animus voster est, etc., Ter. Ad. 3, 4, 46.— B. In epistolary style, ellipt.: ego, ut constitui, adero: atque utinam tu quoque eodem die! Sin quid—multa enim—utique postridie, Cic. Att. 13, 22, 4.— C. Strengthened, 1. By autem: summi puerorum amores saepe unā cum praetextā togā ponerentur: sin autem ad adulescentiam perduxissent, etc., Cic. Lael. 10, 34; 21, 77; id. Rep. 1, 6, 11; 2, 39, 66; id. Off. 1, 34, 123; id. Tusc. 3, 9, 19; id. Rosc. Am. 47, 137; Caes. B. G. 5, 35 al.— 2. Rarely by vero: quidam saepe in parvā pecuniā cognoscuntur quam sint leves, quidam, etc., sin vero erunt aliqui, etc., Cic. Lael. 17, 63.
sīn Copy link Outline 1 si..., si au contraire ; ou ou || [ellipt t ] ou ...2 [sans être précédé de si, nisi, etc. ] ; si au contraire. ... ⓘsīn: (conj) • sīn, conj., mais si, si au contraire : 1. si... sin Cic. Cat. 1, 18, si..., si au contraire ; ou si... sin aliter Pl. Amph. 269 ; ou sin autem Cic. Fin. 2, 98 ; Læl. 14 || [elliptt] sin aliter, sin minus, sin secus, ou qqf. sin ou sin autem, dans le cas contraire : Cic. Agr. 3, 2 ; Planc. 62 ; Tim. 6 ; Att. 16, 13 b, 2 ; Att. 10, 7, 2 2. [sans être précédé de si, nisi, etc.] ; sin Cic. Rep. 3, 6 ; Læl. 78 ; de Or. 3, 95 ; etc. ; sin autem Læl. 34 ; Rep. 1, 11 ; etc., si au contraire.
sin Copy link ⓘsīn: (conj) SIN [ἢν δὲ, κᾄν, ρἰ] Conditionalis Coniunctio, a Si non multum diuersa, nisi quod fere, fere inquam, non plane semper, in apodosi post aliam conditionem ponitur. […] 🗁 Page Scan .
sin (subs.) Copy link Outline 1. peccātum (the proper word to denote moral wrong in its peculiar aspect, as presented in the Scriptures and in theol. writings)2. dēlictum (also a somewhat grave term; an offence)3. pĭācŭlum (guilt and pollution towards the gods)4. culpa (mild term) • sin (subs.): 1. peccātum (the proper word to denote moral wrong in its peculiar aspect, as presented in the Scriptures and in theol. writings): to enact equal punishments for all s.s, peccatis poenas aequas irrogare, Hor. S. 1, 3, 118: Cic.: Vulg. pass. 2. dēlictum (also a somewhat grave term; an offence): to atone for the s.s of fore-fathers, d. patrum luere, Hor. Od. 3, 6, 1: Cic.: v. offence. 3. pĭācŭlum (guilt and pollution towards the gods): what s. is incurred, quantum piaculi committatur, Liv. 5, 52: without s., sine p., ib.: Virg. 4. culpa (mild term): v. fault. See also crime, wickedness. To commit a s. or s.s, peccare: esp. in such phrr. as, to commit many s.s, multa peccare, Cic. Par. 3, 2, 25: what s. have I committed? quid peccavi? (cf. L. G. § 253). Esp. as impers. pass.: (in murdering a slave), one s. is committed, semel peccatur, Cic. Par. l. c.
sin (v.) Copy link • sin (v.): pecco, 1: the (mere) inclination to s., peccandi sola voluntas, Juv. 13, 208: Cic.: cf. preced. art. fin. (Scrr. Eccl. pass.)
SIN Copy link • SIN 1. s. peccatum (opposed to rectum, virtus): delictum (opposed to recte factum): ☞ Cic. uses peccatum and delictum as synonymous; fatetur aliquis se peccasse, et ejus delicti veniam petit, Mur., 30, 62): flagitium (a base deed): nefas (an unnatural, impious, horrible offence). To commit a sin, peccare; delinquere; peccatum, delictum, nefas admittere; delictum committere: to live in sin, impie or flagitiose vivere: sin is the fruitful source of misery, nihil est, quod tam miseros faciat, quam impietas et scelus (Cic.). 2. v. Vid: the substantive, ad fin.