Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 22 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

sīn: (conj)

• sīn, conj. [apocop. from si-ne], an adversative conditional particle, if however, if on the contrary, but if (good prose).
  1. I. With a preceding si, nisi, quando, dum.
    1. A. After si.
      1. 1. In gen.: si domi sum, foris est animus: sin foris sum, animus domi est, Plaut. Merc. 3, 4, 2; cf. id. ib. 3, 4, 7: hunc mihi timorem eripe: si est verus, ne opprimar; sin falsus, ut, etc., Cic. Cat. 1, 7, 18 fin.: si optimates ... sin populus, etc., id. Rep. 1, 42, 65: quos si boni oppresserunt ... sin audaces, id. ib. 1, 44, 68; 1, 37, 58: si nostri oblitus es ... sin aestivorum timor te debilitat, id. Fam. 7, 14, 1: qui si improbasset ... sin' probasset, etc., Caes. B. C. 1, 32: si sine vi velint rapta tradere, redderent ... Sin aliter sient animati, etc., Plaut. Am. 1, 1, 54: sin aliter es, id. Trin. 1, 2, 9; Ter. Ad. 3, 5, 5; and simply sin aliter, with a verb understood, but if not, in the contrary case, Ter. Phorm. 1, 2, 66; Cic. Caecin. 24, 69; id. Fam. 11, 14, 3; Quint. 8, 6, 74 al.: sin secus, Plaut. Cas. 2, 6, 25: accusator illum ... defendet, si poterit: sin minus poterit, negabit, Cic. Inv. 2, 29, 88; so simply sin minus, id. Att. 9, 15, 1; id. Q. Fr. 2, 8, 2. —
      2. 2. In the epistolary style also, ellipt., sin (for sin aliter or sin minus): si pares aeque inter se, quiescendum: sin, latius manabit, Cic. Att. 16, 13, b, 2.—
      3. 3. Strengthened,
          1. α. By autem: si malus est ... sin autem frugi'st, etc., Plaut. Pers. 4, 1, 6; cf.: id si ita est, etc. ... sin autem illa veriora, Cic. Lael. 4, 14; Ter. Hec. 4, 1, 44; 5, 2, 14; Cic. Rosc. Am. 49, 142; id. Att. 3, 8, 6 and 7; Just. 16, 4, 14; 31, 5, 7 al.; cf.: si sunt viri boni, me adjuvant ... sin autem minus idonei, me non laedunt, Cic. Caecin. 1, 3; so id. Div. in Caecil. 11, 34; and in epistolary style, ellipti.: si vir esse volet, praeclara συνοδία: sin autem erimus nos, qui solemus id. Att. 10, 7, 2.—So freq. in Vulg.: si est tibi intellectus, responde proximo: sin autem, sit manus tua super os tutum, Vulg. Ecclus. 5, 14; 29, 8; id. Luc. 10, 6; id. Apoc. 2, 5.—
          2. β. Less freq. by vero: si sit ovis matura ... sin vero feta, Col. 7, 3, 11.—*
    2. B. After nisi: nisi molestum est, nomen dare vobis volo Comoediaï: sin odio est—dicam tamen, Plaut. Poen. prol. 51.—*
    3. C. After quando: quando abiit rete pessum, adducit lineam: sin jecit recte, etc., Plaut. Truc. 1, 1, 16 (Speng. si injecit).—*
    4. D. After dum: dum illi agunt suam rem agunt, ceteri cleptae: sin vident quempiam se adservare, obludunt, Plaut. Truc. 1, 2, 10.—
  2. II. Without a preceding si, nisi, etc. (where the foregoing particle is usu. clearly implied by the context).
    1. A. In gen.: qui ero servire servos postulat, etc. ... Sin dormitat, ita dormitet, ut, etc., Plaut. Aul. 4, 1, 5; cf. Cic. Rep. 3, 3, 6: Pae. Ne me attrecta. So. Sin te amo? Plaut. Pers. 2, 2, 45; cf. id. Ps. 1, 3, 22; id. Mil. 4, 8, 27: primum danda opera est, ne quā amicorum discidia fiant: sin tale aliquid evenerit, ut, etc., Cic. Lael. 21, 78; cf. id. Off. 2, 21, 74: adhuc nostri nulli fuerunt: sin quando exstiterint, etc., id. de Or. 3, 24, 95: orat ac postulat, rem publicam suscipiant. Sin timore defugiant, etc., Caes. B. C. 1, 32; Nep. Ages. 1, 3: haec ut fiant, deos quaeso, ut vobis decet. Sin aliter animus voster est, etc., Ter. Ad. 3, 4, 46.—
    2. B. In epistolary style, ellipt.: ego, ut constitui, adero: atque utinam tu quoque eodem die! Sin quid—multa enim—utique postridie, Cic. Att. 13, 22, 4.—
    3. C. Strengthened,
      1. 1. By autem: summi puerorum amores saepe unā cum praetextā togā ponerentur: sin autem ad adulescentiam perduxissent, etc., Cic. Lael. 10, 34; 21, 77; id. Rep. 1, 6, 11; 2, 39, 66; id. Off. 1, 34, 123; id. Tusc. 3, 9, 19; id. Rosc. Am. 47, 137; Caes. B. G. 5, 35 al.—
      2. 2. Rarely by vero: quidam saepe in parvā pecuniā cognoscuntur quam sint leves, quidam, etc., sin vero erunt aliqui, etc., Cic. Lael. 17, 63.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

sīn: (conj)

• sīn, conj., mais si, si au contraire :
1. si... sin Cic. Cat. 1, 18, si..., si au contraire ; ou si... sin aliter Pl. Amph. 269 ; ou sin autem Cic. Fin. 2, 98 ; Læl. 14 || [elliptt] sin aliter, sin minus, sin secus, ou qqf. sin ou sin autem, dans le cas contraire : Cic. Agr. 3, 2 ; Planc. 62 ; Tim. 6 ; Att. 16, 13 b, 2 ; Att. 10, 7, 2
2. [sans être précédé de si, nisi, etc.] ; sin Cic. Rep. 3, 6 ; Læl. 78 ; de Or. 3, 95 ; etc. ; sin autem Læl. 34 ; Rep. 1, 11 ; etc., si au contraire.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
sin Copy link
ⓘ

sīn: (conj)

SIN [ἢν δὲ, κᾄν, ρἰ] Conditionalis Coniunctio, a Si non multum diuersa, nisi quod fere, fere inquam, non plane semper, in apodosi post aliam conditionem ponitur. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• sin (subs.):
      1. 1. peccātum (the proper word to denote moral wrong in its peculiar aspect, as presented in the Scriptures and in theol. writings): to enact equal punishments for all s.s, peccatis poenas aequas irrogare, Hor. S. 1, 3, 118: Cic.: Vulg. pass.
      2. 2. dēlictum (also a somewhat grave term; an offence): to atone for the s.s of fore-fathers, d. patrum luere, Hor. Od. 3, 6, 1: Cic.: v. offence.
      3. 3. pĭācŭlum (guilt and pollution towards the gods): what s. is incurred, quantum piaculi committatur, Liv. 5, 52: without s., sine p., ib.: Virg.
      4. 4. culpa (mild term): v. fault. See also crime, wickedness. To commit a s. or s.s, peccare: esp. in such phrr. as, to commit many s.s, multa peccare, Cic. Par. 3, 2, 25: what s. have I committed? quid peccavi? (cf. L. G. § 253). Esp. as impers. pass.: (in murdering a slave), one s. is committed, semel peccatur, Cic. Par. l. c.
sin (v.) Copy link
• sin (v.): pecco, 1: the (mere) inclination to s., peccandi sola voluntas, Juv. 13, 208: Cic.: cf. preced. art. fin. (Scrr. Eccl. pass.)
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
SIN Copy link
1. s. peccatum (opposed to rectum, virtus): delictum (opposed to recte factum): ☞ Cic. uses peccatum and delictum as synonymous; fatetur aliquis se peccasse, et ejus delicti veniam petit, Mur., 30, 62): flagitium (a base deed): nefas (an unnatural, impious, horrible offence). To commit a sin, peccare; delinquere; peccatum, delictum, nefas admittere; delictum committere: to live in sin, impie or flagitiose vivere: sin is the fruitful source of misery, nihil est, quod tam miseros faciat, quam impietas et scelus (Cic.).
2. v. Vid: the substantive, ad fin.