Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 9 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

rītĕ: (adverb)

• rītĕ, adv. [perh. an old abl. form collat. with ritu, as, on the other hand, diu with die, and noctu with nocte; subst. rite = ritu, is now found only in rite nefasto libatus, Stat. Th. 11, 285].
      1. 1. Lit., according to religious ceremonies or observances; and pregn., with due religious observances or rites, according to religious usage: nocturna mulierum sacrificia ne sunto praeter olla quae pro populo rite fient, Cic. Leg. 2, 9, 21: rite veteres, rite etiam vestri coluere divos, id. poët. Div. 1, 13, 21: neque duobus nisi certis deis rite una hostia fieri, Liv. 27, 25, 9: exsequiis rite solutis, Verg. A. 7, 5: centum mactabat rite bidentes, id. ib. 7, 93: deos apprecati, Hor. C. 4, 15, 28: Latonae puerum canentes, id. ib. 4, 6, 37: rebus divinis perpetratis, Liv. 1, 8: pecora sacrificant, id. 41, 18: votum solvi, id. 31, 9: templa sacerdotum rite dicata manu, Ov. F. 1, 610.—
      2. 2. Transf., in gen., in a proper or just manner; fitly, duly, rightly, aright, well: quod fit rite id ratum ac rectum est, Varr. L. L. 7, § 88 Müll.: rite significat bene ac recte, Paul. ex Fest. p. 272 ib.: idque ut rite intellegas te facere, Afran. ap. Charis. p. 193 P.: hunc deum rite beatum dixerimus, rightly, with justice or reason, Cic. N. D. 1, 20, 52; so, habere, id. ib. 2, 24, 62: appellari, id. Fin. 2, 12, 37; Ov. M. 3, 264; 14, 433 al.: creatus tribunus, Quint. 2, 4, 35: rebus paratis, Verg. A. 4, 555: memor, id. ib. 5, 25: aperire partus, Hor. C. S. 13: mens rite Nutrita, id. C. 4, 4, 25: si maxima Juno Rite vocor, Ov. M. 3, 264; id. H. 7, 108: QVON RITE RECTE DE FINIBVS CVM VELIENS. ACTVM SIT, Inscr. Orell. 137: deos veneror, Ut, quod de meā re huc veni, rite venerim, at the right time, fortunately, Plaut. Poen. 5, 1, 18; Verg. A. 10, 254: Nymphas venerabar, Rite secundarent visus, id. ib. 3, 36.—
        1. b. In the usual way, manner, or fashion; according to custom or usage: retinentes pocula rite, Lucr. 1, 495: campestres Scythae, Quorum plaustra vagas rite trahunt domos, Hor. C. 3, 24, 10: religatos rite videbat Carpere gramen equos, Verg. A. 9, 352. —
        2. c. Esp., in the manner or form prescribed by law, legally, formally, solemnly: hic enim rite productust patri, Plaut. Bacch. 3, 3, 51: rite creatus tribunus, Quint. 2, 4, 35: matrimonium rite confectum, Tert. ad Uxor. 2, 3.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

rītĕ: (adverb)

• rītĕ, adv. (anc. abl. de ritis = ritus, cf. Stat. Th. 11, 285),
1. selon les rites, selon les coutumes religieuses : Cic. Leg. 2, 21 ; Virg. En. 7, 5 ; Liv. 27, 25, 9
2. [fig.]
  1. a) selon les formes, selon les règles : Quint. 2, 4, 35 ;
  2. b) bien, comme il faut : Virg. En. 4, 555 || avec raison, à juste titre : Cic. Nat. 1, 52 ; Fin. 2, 37, etc. || [en parl. des dieux] agir bien pour ceux qui les supplient = favorablement : Virg. En. 3, 36 ; 10, 254 ;
  3. c) selon l'usage, de la manière habituelle : Lucr. 1, 495 ; Hor. O. 3, 24, 10 ; Virg. En. 9, 352.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
rite Copy link
ⓘ

rītĕ: (adverb)

RITE Adu. [κατὰ θεσμὸν] Est Ablatiuus nominis Rites, quod modo declarauimus. Prisc. 15 p. 1011. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
RITE Copy link
• RITE
ritus, -ūs [Vid: also, CEREMONY]: funeral rite; Vid: FUNERAL.