redress (v.) Copy link • redress (v.): restĭtuo, ui, ūtum, 3: he forbids wrongful violence to be done, or orders it to be r.'d when done, aut vim fieri vetat, aut restitui factam jubet, Cic. Caecin. 13, 36: to r. a judicial decision, judicium r., id. Verr. 2, 26, 63: v. repair, undo. Phr.: to r. injuries, injurias rescindere et irritas facere., id. ib.: to r. the wrongs of the allies, sociorum injurias curare, Sall. Jug. 14, 19: to r. a grievance, injuriam levare, Liv. 4, 7.
redress (subs.) Copy link • redress (subs.): expr. by a verb: v. preced. art., and reparation: to seek r. for one's injuries, jus suum prosequi, Cic. Div. in Caecil. 6, 21.
REDRESS Copy link • REDRESS 1. v. To amend, repair, corrigere: emendare. [Vid. AMEND, REPAIR.] To assist, find a remedy for, mederi: consulere: occurrere: succurrere: subvenire: providere. (The words are found in this connection and order.) providere ac consulere: remedium adhibere alicui rei: sublevare aliquid. to redress grievances, mederi malis or incommodis: to redress an injury, sarcire injuriam (Cic., Phil., 9, 4; of the person who having committed afterward repairs it); ulcisci aliquem; ulcisci aliquem pro ea, quam accepit, injuria (Caes.); ulcisci injuriam (Cic., Caes., Sall.). 2. s. compensatio: satisfactio: expiatio. Unless anybody has obtained redress, nisi alicui satisfaction sit. [SYN. and PHR., in AMENDS.] Remedy, Vid.