Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

rĕcondite: pres imperat act 2nd pl

rĕcondĭtē: adverbial

rĕcondĭte: perf part pass masc/neut voc sg

• rĕ-condo, dĭdi, dĭtum, 3, v. a., to put up again, put back again; to lay up, put or stow away, hoard; to shut up, close; to hide, conceal, bury, etc. (cf.: abscondo, occulo, retrudo, abdo).
  1. I. Lit.: gladium cruentatum in vaginam recondidit, put up again, sheathe, Cic. Inv. 2, 4, 14: gladium in vaginā, id. Cat. 1, 2, 4; cf. id. Inv. 2, 4, 14: cum Lepidus flammae vi e rogo ejectus recondi propter ardorem non potuisset, put back again, Plin. 7, 53, 54, § 186: reliquias (ciborum) aliquo, * Plaut. Stich. 1, 3, 78; cf.: uvas in amphoras, Col. 12, 16, 3: uvas in vasis, id. 12, 15 fin.: victum tectis, id. ib. prooem. § 12: Caecubum, Hor. C. 3, 28, 2: opes aerario, Quint. 10, 3, 3: frumentum in annos, Col. 2, 20, 6: se, to bury one's self, Sen. Ep. 8, 1: se in locum, ex quo, etc., to hide one's self, Quint. 10, 3, 25: quod celari opus erat, habebant sepositum et reconditum, hid away, concealed, Cic. Verr. 2, 4, 10, § 24; cf.: nihil tam clausum neque tam reconditum, id. ib. 2, 4, 20, § 40: recondita alia invenerunt, Liv. 8, 18: imo reconditus antro, Ov. M. 1, 583; cf. nube, id. ib. 3, 273: silvā, id. ib. 4, 339; Flor. 1, 13, 11 Duk. (cf. Liv. 5, 51, 9 Drak., and v. the foll.).—Poet.: oculos, to close again (opp. erigere), Ov. M. 4, 146: avidā recondidit alvo, hid, i. e. swallowed, id. ib. 12, 17; cf.: cum subito Triton ore recondit aquam, sucks in, i. q. absorbet, Prop. 2, 32 (3, 30), 16: ensem in pulmone, to bury, sheathe, plunge, Verg. A. 10, 387; so, gladium lateri, Ov. M. 12, 482. —
  2. II. Trop.: mens alia visa sic arripit, ut his statim utatur, alia recondit, e quibus memoria oritur, lays up, stores away, Cic. Ac. 2, 10, 30; cf.: verba, vultus in crimen detorquens recondebat, Tac. A. 1, 7 fin.; and, odia, id. ib. 1, 69 fin.: Venerem interius recondere, Verg. G. 3, 137: quos fama obscura recondit, id. A. 5, 302: voluptates, to keep secret, Tac. A. 4, 57: in hoc me recondidi ... ut prodesse pluribus possem, went into retirement, Sen. Ep. 8, 1; cf.: penitus quicquid arcani apparo, id Herc. Oet. 478: praecepta mea reconde, Vulg. Prov. 7, 1.— Hence, rĕcondĭtus, a, um, P. a., put away, out of the way, hidden, concealed, retired, sequestered.
    1. A. Lit.: neque tabulis et signis propalam collocatis, sed his omnibus rebus constructis ac reconditis, Cic. de Or. 1, 35, 161: quid Aegyptus? ut occulte latet! ut recondita est! id. Agr. 2, 16, 41; cf. locus, Cic. Verr. 2, 3, 89, § 207; so, saltus, Cat. 34, 11: venae auri argentique, deep-lying, concealed, Cic. N. D. 2, 39, 98: habemus senatus consultum, verum inclusum in tabulis, tamquam in vaginā reconditum, id. Cat. 1, 2, 4.—Subst.: rĕcondĭtum, i, n., a secret place, Plin. 33, 1, 6, § 25.—Plur.: rĕ-condĭta, ōrum, n., remote, sequestered places: Pergami in occultis ac reconditis templi, * Caes. B. C. 3, 105, 4.—
    2. B. Trop., hidden, profound, abstruse, recondite: litterae, Cic. N. D. 3, 16, 42; cf.: reconditae abstrusaeque res, id. Brut. 11, 44; and, reconditiora, opp. quae in promptu sunt, id. Ac. 2, 4, 10: artes, id. de Or. 1, 3, 8; cf. id. Off. 1, 27, 95: causae, Tac. Or. 28: reconditae exquisitaeque sententiae, profound, recondite, Cic. Brut. 97, 274: verba, unusual, August. ap. Suet. Aug. 86: (natura) speciem ita formavit oris, ut in eā penitus reconditos mores effingeret, concealed, hidden, Cic. Leg. 1, 9, 26; cf.: Quinctius naturā tristi ac reconditā fuit, of a reserved disposition, id. Quint. 18, 59.—Sup. and adv. do not occur.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

rĕcondite: pres imperat act 2nd pl

rĕcondĭtē: adverbial

rĕcondĭte: perf part pass masc/neut voc sg

• rĕcondō, dĭdī, dĭtum, ĕre, tr.,
1. replacer, remettre à la place primitivement occupée : gladium in vaginam Cic. Inv. 2, 14, remettre l'épée au fourreau, cf. Plin. 7, 186
2. placer en arrière, mettre en réserve, mettre de côté, serrer : uvas in amphoras, in vasis Col. Rust. 12, 16, 3 ; 12, 15, mettre des raisins dans des amphores, dans des vases || se in locum, ex quo Quint. 10, 3, 25, se retirer en un lieu d'où ; se Sen. Ep. 8, 1, se retirer à l'écart || [fig.] Cic. Ac. 2, 30 ; verba, vultus in crimen detorquens recondebat Tac. Ann. 1, 7, les paroles, les jeux de physionomie, il les mettait en réserve les tournant en griefs
3. placer loin des regards, cacher, dissimuler [d. Cic. seult le part. reconditus Cic. Verr. 2, 4, 24 ; 4, 40] ; voluptates recondere Tac. Ann. 4, 57, cacher des plaisirs || multi, quos fama obscura recondit Virg. En. 5, 302, beaucoup, que cache (tient dans l'oubli) un obscur renom || [poét.] cacher, enfouir : ensem in pulmone Virg. En. 10, 387 ; gladium lateri Ov. M. 12, 482, plonger son épée dans le poumon, dans le flanc ; aves avido recondidit ore Ov. M. 12, 17, il engloutit les oiseaux dans sa gueule avide.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
recondo Copy link
ⓘ

rĕcondite: pres imperat act 2nd pl

rĕcondĭtē: adverbial

rĕcondĭte: perf part pass masc/neut voc sg

RECONDO condidi, conditum, ere. [ἀποτίθεμαι] Reponere, eontegere. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• recondite:
      1. 1. recondĭtus (abstruse); part. of recondo, to hide: he had transferred the exercise of the intellect from r. subjects to forensic pleadings, a reconditis ... rebus ad causas forenses traduxerat, Cic. Brut. 11, 44.
      2. 2. exquīsītus, a, um; part. of exquiro (carefully studied, laboured): a more r. style of speaking, exquisitius dicendi genus, ib. 82, 822: refinement too r., munditia nimis exquisita, id. Off. 1, 36, 130.
      3. 3. conquīsītus (laboriously collected together): the tables were piled with the most r. (recherchés) viands, mensae conquisitissimis epulis exstruebantur, id. Tusc. 5, 21, 62.
      4. 4. abdĭtus (abstruse): part. of abdo: subjects hidden and quite r., res occultas et penitus abditas, id. N. D. 1, 18, 49. Very r., perreconditus: the very r. method of my practice, perrecondita ratio consuetudinis meae, id. de Or. 1, 30, 135.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
RECONDITE Copy link
• RECONDITE
abstrusus: reconditus. (The words are found in this connection and order.) reconditus abstrususque. Vid: also, ABSTRUSE.