rebuke (v.) Copy link Outline 1. rĕprĕhendo, contr. rĕprendo, di, sum, 32. vĭtŭpĕro, 13. objurgo, 14. incūso, 15. incrĕpo (avi, atum), ŭi, ĭtum, 16. incrĕpito, 17. rĕdarguo, ui, 38. exprōbro, 19. corrĭpio, ui, reptum, 310. r. severely, exăgĭto, 1 • rebuke (v.): 1. rĕprĕhendo, contr. rĕprendo, di, sum, 3: Caesar r.d the rashness and eagerness of the soldiers, temeritatem cupiditatemque militum reprehendit, Caes. B. G. 7, 52. 2. vĭtŭpĕro, 1: I dare not r. your advice, tuum consilium vituperare non audeo, Cic. Mur. 29, 60. 3. objurgo, 1: he r.d my bashfulness, meam verecundiam objurgavit, Cic. Q. Fr. 3, 3. 4. incūso, 1: he strongly r.d the centurions, vehementer incusavit, Caes. B. G. 1, 40. 5. incrĕpo (avi, atum), ŭi, ĭtum, 1: they r. their conceit, increpant eorum arrogantiam, Cic. Acad. 4, 23, 74. 6. incrĕpito, 1: to r. the Belgae, increpitare Belgas, Caes. B. G. 2, 15. 7. rĕdarguo, ui, 3: I r. your inconsistency, inconstantiam tuam redarguo, Cic. Dom. 9, 21. 8. exprōbro, 1: to r. me because I continue in that state of life, exprobrare, quod in ea vita maneam, Cic. Fam. 5, 15. 9. corrĭpio, ui, reptum, 3: the consuls being r.d, determine, correpti decernunt, Liv. 2, 28: you r. as you ought, the faults of your unwise friend, corripis, ut debes, stulti peccata sodalis, Ov. Pont. 2, 6, 5. 10. r. severely, exăgĭto, 1: Aeschines exagitat Demosthenem: Cic. Or. 8, 26. Phr.: castīgo verbis: masters are wont to r. their boys, pueros magistri castigare solent verbis, Cic. Tusc. 3, 27, 64: id. Off. 1, 25, 88: convicium facio: id. Att. 16, 8.
rebuke (subs.) Copy link Outline 1. rĕprĕhensio2. vĭtŭpĕrātio3. objurgātio4. castīgātio5. convīcium • rebuke (subs.): 1. rĕprĕhensio: Cic. Or. 1, 1: to let alone the r. of fault, culpae reprehensionem relinquere, id. Phil. 12, 10, 25. 2. vĭtŭpĕrātio: to rejoice because I had escaped two serious r.s, laetari quod effugissem duas maximas vituperationes, ib. 16, 7. 3. objurgātio: Cic. Am. 24, 89. 4. castīgātio: id. Off. 1, 25. 5. convīcium: I have scourged you with the silent r. of conscience, verberavi te cogitationis tacito convicio, id. Fam. 16, 26: see however Off. 3, 21, 83: where convicium bears a stronger meaning: you express true but too late r.s of my fault, vera facis sed sera meae convicia culpae, Ov. Pont. 2, 6, 7.
REBUKE Copy link • REBUKE 1. v. vituperare (aliquem de aliqua re): reprehendere (aliquem de or in aliqua re): objurgare (aliquem de or in aliqua re, or aliqua re). SYN. in BLAME. 2. s. vituperatio: reprehensio: objurgatio: a gentle rebuke, lenis objurgatio. SYN. in BLAME.