rĕor Copy link Outline I. To reckon, calculate; v. infra, P. a. ...II. To believe, think, suppose, imagine ...(a). With obj.-clause(b). Absol., Plaut. Cas. 2, 6, 4B. In particular connections.1. Pro ratā parte , secundum ratam partem, and ...2. Ratum aliquid facere habere, ducere, also ratum alicui esse, ... ⓘrear: pres subj pass 1st sg • rĕor, rătus, 2 (2 pers. pres. rere, Plaut. As. 3, 1, 22; id. Ep. 3, 4, 45; id. Trin. 2, 4, 13; Verg. A. 3, 381; 7, 437; Hor. S. 1, 9, 49: reris, Plaut. Bacch. 5, 2, 9; Verg. A. 6, 97; Hor. S. 2, 3, 134), v. dep. a. [etym. dub.; cf. Sanscr. rta, correct; Zend, areta, complete; Gr. ἀρετή, valor]. I. To reckon, calculate; v. infra, P. a.—Hence, by a usual transfer (like censere, putare, existimare, etc.),— II. To believe, think, suppose, imagine, judge, deem (class.; esp. freq. in the poets; cf. Cic. de Or. 3, 38, 153; not in Cæs.: horridum reor, Quint. 8, 3, 26; cf.: opinor, arbitror, credo, censeo). α. With obj.-clause: hoc servi esse officium reor, Plaut. Aul. 4, 1, 7; so, reor, id. Ep. 3, 4, 49; id. Pers. 2, 1, 2; id. Rud. 4, 2, 21; id. Truc. 2, 7, 16; Lucr. 5, 1419; Verg. A. 4, 45; 5, 24; 7, 273; 370; Hor. Ep. 2, 1, 70; Ov. M. 1, 394; 11, 438; 12, 505; Quint. 2, 16, 9 al.: reris and rere, v. supra: retur, Plaut. Am. 1, 1, 17; id. Ep. 3, 2, 32; id. Mil. 3, 1, 119; id. Truc. 1, 1, 72; Stat. Th. 11, 59: remur, Plaut. As. Grex. 6; Cic. Off. 2, 9, 32: remini, Arn. 4, 146: rentur, Plaut. Am. 3, 3, 20; id. Mil. 2, 6, 7; Lucr. 1, 155; 6, 91; Cic. Top. 20, 78; Liv. 1, 59; 5, 3; 24, 37; 40, 5 fin. Drak.: rebar, Ter. Hec. 4, 2, 5; Cic. de Or. 3, 22, 82; Verg. A. 6, 690; Ov. M. 13, 497; 14, 203: rebare, Cic. Att. 14, 8, 1: rebatur, id. Ac. 1, 7, 26; id. Att. 7, 3, 10; Liv. 9, 3; 27, 25; 30, 9 al.: rebamur, Plaut. Am. 5, 1, 43: rebantur, Cic. N. D. 3, 6, 15; Liv. 1, 26; 3, 41; 4, 1 et saep.: rebor, Sen. Herc. Fur. 303: rebitur, Plaut. Aul. 2, 2, 28: rear, id. Most. 1, 3, 2; Cat. 63, 55; Verg. A. 9, 253: rearis, Lucr. 1, 80; 2, 731; 5, 114; 247; 6, 536 al.: reare, Caecil. ap. Gell. 617, 13: reamur, Lucr. 2, 952; 4, 37; 5, 78; 6, 764: reantur, Plaut. Ps. 1, 2, 34: ratus sum, etc., sim, etc., id. As. 5, 2, 11; id. Capt. 2, 2, 6; id. Ep. 4, 2, 26 al.; Ter. Hec. 5, 3, 21; Verg. A. 2, 25; Ov. M. 4, 674; 5, 203; 7, 841 al.; Sall. C. 48, 5; 55, 1; Liv. 2, 27; 3, 2; Quint. 11, 3, 31; 12, 10, 5 et saep. al.— β. Absol., Plaut. Cas. 2, 6, 4: quos quidem plures, quam rebar, esse cognovi, Cic. Div. 2, 2, 5: jam illud mali plus nobis vivit quam ratae (sc. sumus), Plaut. Rud. 2, 4, 32: ut reor a facie, Calliopea fuit, Prop. 3, 3 (4, 2), 38: ut rebare, Venus (nec te sententia fallit) Trojanas sustentat opes, Verg. A. 10, 608: ut potius reor, id. ib. 12, 188: atque, ut ipse rebatur viam suāpte naturā difficilem inexpugnabilem fecit, Liv. 31, 39, 9: nam, reor, non ullis, si vita longior daretur, posset esse jucundior, Cic. Tusc. 1, 39, 94.—Hence, ră-tus, a, um, P. a., pass., reckoned, calculated, fixed by calculation; hence, fixed, settled, established, firm, unalterable, sure, certain, valid, etc. (class.): quod modo erat ratum inritumst, Ter. Phorm. 5, 8 (7), 58: neu quod egissem esset ratum, id. Hec. 4, 1, 30: rata et certa spatia definire, Cic. Tusc. 5, 24, 69: motus (stellarum) constantes et rati, id. N. D. 2, 20, 51: astrorum rati immutabilesque cursus, id. ib. 2, 37, 95; 2, 38, 97: si nihil fieri potest, nisi quod ab omni aeternitate certum fuerit esse futurum rato tempore, id. Div. 2, 7, 19; 2, 30, 63: jussum ratum atque firmum, id. Caecin. 33, 96: decretum stabile, fixum, ratum esse debeat, id. Ac. 2, 9, 27: illud certum, ratum, firmum, fixum vis, id. ib. 2, 46, 141: censorias subscriptiones omnes fixas et in perpetuum ratas putet esse, id. Clu. 47, 132; cf.: ut amicitia societasque nostra in aeternum rata sit, Tac. H. 4, 64: cujus tribunatus si ratus est, nihil est, quod irritum possit esse, Cic. Prov. Cons. 19, 45; cf. so, opp. irritus, id. Phil. 5, 7, 21; cf. ratosne habeant an vanos pectoris orsus, id. poët. Div. 2, 30, 63: testamenta (opp. rupta), id. de Or. 1, 38, 173: populi comitia ne essent rata, nisi, etc., id. Rep. 2, 32, 56: ut Faustae, cui cautum ille voluisset, ratum esset, id. Att. 5, 8, 2: neque ratum est quod dicas, Att. ap. Fest. p. 228; Nep. Att. 10, 1: dixerat idque ratum Stygii per flumina Annuit, Verg. A, 9, 104: si haec Turno rata vita maneret, id. ib. 10, 629: rata sint sua visa precatur, may be fulfilled, accomplished, Ov. M. 9, 702; 9, 474; 14, 815; 3, 341; id. H. 15 (16), 15; id. F. 1, 696; 3, 77; id. P. 2, 5, 3; cf.: (ebrietas) spes jubet esse ratas, Hor. Ep. 1, 5, 17: pax, Sall. J. 112, 3: fides et vox, Ov. M. 3, 341; id. Tr. 3, 10, 36: dicta, id. F. 2, 488.—Sup.: beneficia ratissima atque gratissima, Cato ap. Fest. pp. 286 and 287 Müll. — Poet., transf., of a person: occiduntur: ubi potitur ratu' Romulu' praedam, the resolved, determined (syn. certus), Enn. ap. Fest. p. 274 Müll. (Ann. v. 78 Vahl.). —Hence, B. In particular connections. 1. Pro ratā parte (portione), secundum ratam partem, and absol., pro ratā, according to a certain part, i. e. in proportion, proportionally: militibus agros ex suis possessionibus pollicetur, quaterna in singulos jugera, et pro ratā parte centurionibus evocatisque, Caes. B. C. 1, 17 fin.; cf.: pro ratā parte, Cic. Rep. 6, 18, 18 Mos. N. cr.: perinde ut cuique data sunt pro ratā parte, id. Tusc. 1, 39, 94: utinam ex omni senatu pro rata parte esset! id. Rep. 2, 40, 67: decumam partem relinqui placet, si plenae fuerint alvi, si minus, pro ratā portione, Plin. 11, 15, 15, § 40: item secundum ratam partem ex altitudine columnarum expediendae sunt altitudines epistyliorum, Vitr. 3, 3 med.: tantum pediti daturum fuisse credunt, et pro ratā aliis, si, etc., Liv. 45, 40; so Capitol. M. Aur. 7, and often in the Digests.— 2. Ratum aliquid facere (efficere) habere, ducere, also ratum alicui esse, to make or account any thing fixed or valid; to confirm, ratify, approve: quid augur (habet), cur a dextrā corvus a sinistrā cornix faciat ratum? make a confirmatory, i. e. a favorable augury, Cic. Div. 1, 39, 85: parens nati rata verba Fecit, i. e. fulfilled, Ov. M. 4, 387: juvenes cum avum regem salutassent, secuta ex omni multitudine consentiens vox ratum nomen imperiumque regi effecit, Liv. 1, 6: efficiant ratas, utraque diva preces, Ov. F. 1, 696: quae nobis imperatores commoda tribuerunt, ea rata atque perpetua auctoritate vestrā faciatis, Liv. 28, 39, 16: eos ratum habere judicium, si totum corruptum sit; si unus accusator corruptus sit, rescindere, Cic. Part. Or. 36, 125; so, ratum habere, id. Rosc. Com. 1, 3; id. Att. 14, 21, 2; id. N. D. 1, 5, 10: Atteius Capito ap. Gell. 13, 12, 2; cf.: (fata) ratosne habeant an vanos pectoris orsus, Cic. poët. Div. 2, 30, 63: cavere de rato, Dig. 3, 4, 6, § 3: qui non duxerint societatem ratam, ubi nec divini quicquam nec humani sanctum esset, Liv. 27, 17 fin.: ista ipsa, quae te emisse scribis, non solum rata mihi erunt, sed etiam grata, Cic. Fam. 7, 23, 1.— Rarely, ratum servare: quaeris an quod gessit ratum servum. Ego vero servo, Plin. Ep. 7, 11, 1.?*! In Liv. 25, 12, for the corrupted curata auctoritas eventu of the MS., read cum rato auctoritas eventu; v. Weissenb. ad h. l.
reor Copy link Outline a) [avec prop. inf.]b) [avec deux acc.] : d'aucuns trouvant la chose incroyable ;c) [en parenth.] je pense ; comme c'est plutôt mon idée ; comme ... ⓘrear: pres subj pass 1st sg • reor, rătus sum, ērī, tr., primitivt compter, calculer, d'où ordt penser, croire : a) [avec prop. inf.] Cic. Top. 78 ; Off. 2, 32 ; de Or. 3, 82 ; Att. 14, 8, 1 ; b) [avec deux acc.] : alii rem incredibilem rati Sall. C. 48, 5, d'aucuns trouvant la chose incroyable ; c) [en parenth.] reor Cic. Tusc. 1, 94, je pense ; ut potius reor Virg. En. 12, 188, comme c'est plutôt mon idée ; ut rebare Virg. En. 10, 608, comme tu le pensais || v. ratus. ➳ non rebar arch. au lieu de non existimabam Cic. de Or. 3, 153 || sens pass. Prisc. Gramm. 8, 15.
reor Copy link ⓘrear: pres subj pass 1st sg REOR ratus sum, rêri. [νομίζω, δοκέω] Existimare, opinari. […] 🗁 Page Scan .
rear (v.) Copy link Outline A. Trans.I. To bring up or educate1. ēdŭco, 12. ēdūco, xi, ctum, 33. ălo, ălui, altum and ĭtum, 34. enutrio, 4II. To raiseB. Intrans. • rear (v.): A. Trans.: I. To bring up or educate: 1. ēdŭco, 1: the mistress r.s the girl with great care, hera puellam magna industria educat, Pl. Casin. prol. 44: the boys, thus born, thus r.'d, pueri, ita geniti, ita educati, Liv. 1, 4. 2. ēdūco, xi, ctum, 3: to beget and r. a son, filium procreare et educere, Cic. de Or. 2, 28, 124: I have r.'d him from a child, hunc eduxi a parvulo, Ter. Ad. 1, 1, 23. 3. ălo, ălui, altum and ĭtum, 3: born and r.'d at Athens, Athenis natus altusque, Plaut. Rud. 3, 4, 36: to r. horses or dogs for hunting, aut equos alere aut canes ad venandum, Ter. Andr. 1, 1, 30: to r. animals for the sake of pleasure, animalia alere animi voluptatisque causa, Caes. B. G. 5, 12. 4. enutrio, 4: Mercurium ... Naides Idaeis enutrivere sub antris, Ov. Met. 4, 288. II. To raise: ēdūco, 3: to r. an altar on high, aram caelo e., Virg. Aen. 6, 178: a tower r.'d to heaven, turris sub astra educta, ib. 2, 461: v. to raise. B. Intrans.: to rise on the hind legs: Phr.: the horse r.s, tollit se arrectum quadrupes, Virg. Aen. 10, 892: equus priores pedes erigit, Liv. 8, 7: he made (the horse) r., exsultare cogebat, Nep. Eum. 5.
rear (subs.) Copy link Outline I. Rear of an army on the marchII. Rear of an army in order of battle • rear (subs.): I. Rear of an army on the march: novissimum agmen: Liv. 44, 32: Caes. B. G. 2, 11: novissimi, ib. 2, 25: extremum agmen, Caes. B. G. 2, 11: to annoy the r.-guard on the march, postremos in agmine tentare, Sall. Jug. 55. II. Rear of an army in order of battle: novissima acies, extrema acies: Liv. 8, 10: Sall. Jug. 54, 55: Caes. B. G. 7, 53. Phr.: having attacked the r., novissimos adorti, ib. 2, 11: having pursued the r. too eagerly, novissimum agmen cupidius insecuti, ib. 1, 15: to attack the enemy on the r., ab tergo hostes adoriri, ib. 7, 87: to bring up the r., i. e. form the r.-guard, agmen claudere or cogere: Curt. 4, 12, 7: Liv. 34, 28: that I may neither take the lead nor bring up the r., i. e. be neither first nor last, ut neque duces simus neque agmen cogamus, Cic. Att. 15, 13.
REAR Copy link • REAR 1. v. Transitively, To bring up, educare [Vid: in EDUCATE]. Intransitively, exsultare (the proper word; Vid: Nep., Eum 5, 5); erigere pedes priores (to raise the fore feet, Liv., 8, 7): tollere se arrectum (Verg., Aen., 10, 392). 2. s. agmen extremum or novissimum (Caes.); extrema agminis (Liv.): from the context also, novissimi (opposed to primum agmen). To bring up the rear, agmen claudere or cogere. ☞ The foregoing when the army is considered as on a march; of an army in order of battle, we must say acies, not agmen, and then “the rear” is novissima acies; e.g., ab novissima acie ante signa procedere (Liv.).