Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 14 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

prōstĭtūtē: adverbial

prōstĭtūte: perf part pass masc/neut voc sg

• prō-stĭtŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a. [statuo].
  1. I. To place before or in front, Arn. 5, 177. —
  2. II. To expose publicly to prostitution, to prostitute: cras populo prostituam vos, Plaut. Ps. 1, 2, 45; Sen. Contr. 1, 2: quae (meretrix) sese toto corpore prostituit, Cat. 110, 8: pudicitiam suam, Suet. Ner. 29; Lact. 3, 21, 6: formam, Petr. 126: faciem suam lucro, Ov. Am. 1, 10, 42: corpora libidinibus, Lact. 5, 9, 16; 1, 20, 15: virgines, Just. 21, 3, 2.—
    1. B. Transf.: famam alicujus, to prostitute, dishonor, sully, Cato ap. Gell. 17, 13, 4: ingrato vocem foro, Ov. Am. 1, 15, 5.—Hence, prōstĭtūtus, a, um, P. a., exposed publicly, prostituted: infans, Mart. 9, 7, 7 P.—Sup.: prostitutissima lupa Larentina, Tert. Apol. 25.—Subst.: prōstĭtūta, ae, f., a harlot, prostitute, Plin. 30, 1, 5, § 15; 10, 63, 83, § 172; Sen. Ben. 7, 4, 7 sq.; Suet. Calig. 36; 40; Lact. 1, 10, 15; 3, 22, 8; Vulg. Baruch, 6, 10.—
    2. B. Trop., unchaste: sermones prostituti ac theatrales, Sid. Ep. 3, 13 fin.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
prōstĭtŭō Copy link
ⓘ

prōstĭtūtē: adverbial

prōstĭtūte: perf part pass masc/neut voc sg

• prōstĭtŭō, ī, ūtum, ĕre, tr. (pro, statuo), placer devant, en avant, exposer aux yeux : Pl. Ps. 178 ; Arn. 5, 177 || prostituer : Catul. 110, 8 ; pudicitiam suam Suet. Nero 29, se prostituer || [fig.] déshonorer, salir, prostituer : Cat. d. Gell. 17, 3, 4 ; vocem Ov. Am. 1, 15, 5, prostituer son éloquence.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
prostituo Copy link
ⓘ

prōstĭtūtē: adverbial

prōstĭtūte: perf part pass masc/neut voc sg

PROSTITVO ui, ûtum, ere. [προάγω, προαγωγεύω] In aperto siue publico statuere, in primis turpitudinis perpetiendae causa. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• prostitute (subs.):
      1. 1. scortum (a person of either sex serving for lust: a gross term): a notorious p., nobile s., Liv. 39, 9: Cic.: Hor.
      2. 2. mĕretrix, īcis, f. (milder term): Hor. S. 1, 2, 58: the commonest p.s, vulgatissimae m., Suet. Dom. 22: Cic.
      3. 3. prostĭbŭlum (rare): Pl.: Arn.
      4. 4. prostĭtūta: Plin. 39, 2, 5. Phr.: a common p., (femina) vulgato corpore, Liv. 1, 4: to be a p., corpore quaestum facere, Pl. Poen. 5, 3, 21: cf. Ter. Andr. 1, 1, 52, quaestum occipere (to take to prostitution); also, prostare, Suet. Tib. 43; meretricium facere, Suet. Cal. 42.
• prostitute (v.):
    1. I. Lit.:
      1. 1. vulgo, 1: to p. the body for hire, corpus pretio v., Aur. Vict. Orig. ad fin.: Liv. 1, 4.
      2. 2. publĭco, 1: Pl. Bac. 4, 7, 22.
      3. 3. prostĭtuo, i, ūtum, 3 (to expose for hire): to p. oneself, p. pudicitiam suam, Suet. Ner. 29: Ov. Am. 1, 10, 42 (p. faciem suam lucro). (Softened expr., parum honeste pudicitiam habere, Sall. Cat. 14: cf. ib. 13, pudicitiam in propatulo habere, i. e. expose it for sale.)
      4. 4. to p. oneself, prosto, stĭti, stātum, 1: Juv. 1, 47: Sen. Contr.
    2. II. To devote to base uses: Phr.: he p.d his talents to the praise of a tyrant, *bonum ingenium suum turpiter ad tyrannum laudibus extollendum contulit: see also to disgrace.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
PROSTITUTE Copy link
• PROSTITUTE
1. s. meretrix; scortum; meritorium scortum (one who prostitutes herself for pay; scortum, a lower, more dissolute meretrix; but both these are above prostibula and lupae): prostibulum: mulier omnibus proposita: scortum vulgare: meretrix vulgatissima (common prostitute): mulier quae domum omnium libidinibus patefecit; also, quaestuaria (sc. mulier, Sen., who lives by the wages of prostitution). The son of a common prostitute, ex vulgato corpore genitus: to turn a common prostitute, plane se in vita meretricia collocate: to be or lead the life of a (common) prostitute, corpus vulgo publicare (Plaut.): vita institutoque esse meretricio: meretricio more vivere: se omnibus pervulgare: pudicitiam in propatulo habere (Sall.).
2.
  • v. PROP., publicare (e.g., corpus, pudicitiam).
  • Figuratively, dehonestare; dedecorare; also by habere se venalem, or habere venalia; e.g., omnia habet venalia, fidem, jusjurandum, veritatem, officium (Cic. Verr., 3, 62, 144).