Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 entries · 14 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

prōflīgāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prōflīgātē: adverbial

• prō-flīgo, āvi, ātum, 1, v. a., to strike or dash to the ground, to cast down utterly, overthrow, overcome, conquer (class.; syn.: sterno, prosterno).
  1. I. Lit.: inimicos profligare, Plaut. Mil. 2, 2, 75: copias hostium, Cic. Phil. 14, 14, 37: classem hostium, Caes. B. C. 2, 32: hostes, Nep. Dat. 6, 8: proelia, i. e. the warriors, Tac. A. 14, 36: aciem virorum, Sil. 11, 400; Tac. A. 13, 4.—
  2. II. Trop.
    1. A. To overthrow, ruin, destroy: rem publicam, Cic. de Or. 3, 1, 3: tantas opes, Nep. Pelop. 2, 3: undique se suosque profligante fortunā, Liv. 33, 19: valetudinem, Gell. 19, 5, 2.—
    2. B. To overwhelm, crush in spirit: quanti illum maerore afflictum esse et profligatum putatis, Cic. Cat. 2, 1, 2.—
    3. C. To bring almost to an end, to almost finish, despatch: bellum commissum ac profligatum conficere, Liv. 21, 40, 11: profligato fere Samnitium bello, id. 9, 29, 1; 28, 2, 11: profligatum bellum ac paene sublatum, Cic. Fam. 12, 30, 2: profligata jam haec, et paene ad exitum adducta quaestio est, id. Tusc. 5, 6, 15: omnia ad perniciem profligata, id. Rosc. Am. 13, 38: sperans, ante Vitellii adventum profligari plurimum posse, that it would be brought nearly to an end, Suet. Oth. 9: profligaverat bellum Judaicum Vespasianus, Tac. H. 2, 4; Flor 2, 15, 2; Just. 31, 7, 3; Sen. Ben. 7, 13, 2: profligatis in Africā rebus, Just. 22, 8, 1: victoriam, Front. Strat. 2, 3, 2: quantum profligatum sit, how far advanced, Just. 20, 4, 13; cf. Front. Strat. 2, 3, 20.—Hence, prōflīgātus, a, um, P. a.
    4. A. Wretched, miserable, vile (class.; syn. perditus): senatoria judicia perdita profligataque, Cic. Verr. 1, 3, 8.—
    5. B. In a moral sense, corrupt, dissolute, abandoned, profligate (class.): tu omnium mortalium profligatissime ac perditissime, Cic. Verr. 2, 3, 26, § 65: homines, id. Arch. 6, 14: omnia ad perniciem profligata atque perdita, id. Rosc. Am. 13, 38: profligatissimus quisque, Suet. Tib. 35.—
    6. C. Of time, advanced (post-Aug.): profligatae aetatis (homo), Sen. Ot. 2, 2 (al. Vit. Beat. 29, 2).—In neutr. absol.: in profligato esse, to be almost ended, Gell. 15, 5, 2.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

prōflīgāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prōflīgātē: adverbial

• 1 prōflīgō, āvī, ātum, āre (pro, fligere), tr.,
1. abattre, renverser, terrasser : aciem hostium, classem hostium Cic. Rab. Post. 42 ; Cæs. C. 2, 32, abattre l'armée ennemie, la flotte ennemie || rem publicam Cic. de Or. 3, 3, causer la ruine de l'État, cf. Nep. Pel. 2, 3 || mærore adflictus et profligatus Cic. Cat. 2, 2, abattu et terrassé par le chagrin
2. [fig.] porter un coup décisif à une chose, en décider l'issue, rendre sa fin imminente [cf. Gell. 15, 5] : profligato bello ac pæne sublato Cic. Fam. 12, 30, 2, la guerre ayant reçu un coup mortel et se trouvant près de sa fin ; profligata et pæne ad exitum adducta quæstio Cic. Tusc. 5, 15, question bien avancée et presque résolue ; oportet ab eodem illa omnia, a quo profligata sunt, confici velle Cic. Prov. 35, il importe de vouloir que l'homme qui a mené si avant toute cette œuvre, l'achève ; bellum commissum ac profligatum conficere Liv. 21, 40, 11, achever une guerre engagée et proche de l'issue ; prœlia profligare Tac. Ann. 14, 36, mener les combats au point décisif.
prōflīgō Copy link
ⓘ

prōflīgāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prōflīgātē: adverbial

• 2 prōflīgō, flīctus, ĕre, abattre, ruiner : proflictæ res Gell. 15, 5, 2, affaires ruinées.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
profligo Copy link
ⓘ

prōflīgāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prōflīgātē: adverbial

PROFLIGO ere. Inde
profligo Copy link
ⓘ

prōflīgāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prōflīgātē: adverbial

PROFLÎGO âre. [κατακόπτω] Deiicere, depellere, deperdere, et ad perniciem deducere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• profligate (adj.):
      1. 1. perdĭtus (abandoned): a p. and dissolute youth, adolescens p. ac dissolutus, Cic. Tusc. 4, 25, 55. Join: contaminatus, perditus, flagitiosus, id. Verr. 3, 58, 134.
      2. 2. flāgĭtiōsus (characterized by all kinds of disgraceful living): Join: vitiosa et flagitiosa [vita], id. Fin. 2, 28, 93; flagitiosissimus, libidinosissimus, nequissimus, id. Verr. 2, 2, 78, 192.
      3. 3. nēquam, indecl. (good for nothing, vicious): cf. supr.
      4. 4. prōflīgātus (rare): Cic. Verr. 3, 26, 65 (tu, omnium mortalium profligatissime ac perditissime): id. Arch. 6, 14. Phr.: an utterly p. life, vita vitiis flagitiisque dedita, id. R. Am. 13, fin.; *vita omni nequitia infamis.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
PROFLIGATE Copy link
• PROFLIGATE
perditus (lost to all sense of virtue, hopelessly corrupt): profligatus (abandoned); (The words are found in this connection and order.) profligatus et perditus: sceleratus, scelerosus (vicious, wicked). The most profligate of men, profligatissimus omnium mortalium et perditissimus: to lead a profligate life, voluptatibus se dedere or se tradere, servire, deditum esse.