Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 entries · 9 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

prīvus: masc nom sg

• prīvus, a, um, adj.
  1. I. Single (archaic): veteres priva dixerunt, quae nos singula dicimus, Gell. 10, 20, 4: in dies privos, Lucr. 5, 733: privas mutari in horas, id. 5, 274: in privas quoniam (vox) se dividit aures, id. 4, 566.—
  2. II. Transf.
    1. A. Each, every individual: privam quamque particulam venti sentire, Lucr. 4, 261.—Distributively, one each: item his discipulis privos custodes dabo, Plaut. Ps. 3, 2, 75: ut privos lapides silices privasque verbenas secum ferrent, each a stone, Senatus Consultum ap. Liv. 30, 43, 9: abdomina thynni, Lucil. ap. Non. 35, 22: in praesentia bubus privis binisque tunicis donati, Liv. 7, 37, 2 Weissenb. ad loc.; cf.: privos privasque antiqui dicebant pro singulis, Paul. ex Fest. p. 226, 6.—
    2. B. One's own, private, peculiar, particular: (viden' ut pauper) conducto navigio aeque Nauseat, ac locuples, quem ducit priva triremis? Hor. Ep. 1, 1, 92: turdus, Sive aliud privum dabitur tibi, id. S. 2, 5, 10: opercula doliis priva, Cato, R. R. 10, 4; cf. id. ib. 3, 5: privum aliquid da, quod possim titulis, incidere, Juv. 8, 68: Graeci ea dicunt privis vocibus, Gell. 11, 16, 1.—
    3. C. Deprived of, without: privus ipse militiae, Sall. H. 1, 100 Dietsch: turba imperitorum priva verae rationis, App. de Deo Socr. 3, p. 43, 2.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

prīvus: masc nom sg

• 1 prīvus, a, um,
1. particulier, propre, isolé, spécial : Hor. Ep. 1, 1, 92 ; privæ voces Gell. 11, 16, 1, termes spéciaux
2. = singuli : Gell. 10, 20, 4 ;
  1. a) chaque, chacun : privam quamque particulam venti sentire Lucr. 4, 261, sentir chaque particule de vent à part ; in dies privos Lucr. 5, 273, de jour en jour ;
  2. b) [distributif] bubus privis binisque tunicis donati Liv. 7, 37, 2, ayant reçu chacun un bœuf et deux tuniques, cf. Liv. 30, 43, 9 ; Pl. Ps. 865 ; P. Fest. 226, 6.
prīvus Copy link
ⓘ

prīvus: masc nom sg

• 2 prīvus, a, um, privé de, dénué de [avec le gén.] : Sall. H. 1, 100 ; Apul. Socr. 3.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
privus Copy link
ⓘ

prīvus: masc nom sg

PRIVVS a, um. Adi. [ἴδιος] Priui, ae, a. i. Singuli. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.