precipitate (v.) Copy link Outline 1. praecĭpĭto, 1 (to throw down headlong)2. dējĭcio, 3 • precipitate (v.): 1. praecĭpĭto, 1 (to throw down headlong): Cic.: Caes. 2. dējĭcio, 3: v. to cast down.
precipitate (adj.) Copy link Outline 1. praeceps, cĭpĭtis (hasty, inconsiderate)2. tĕmĕrārius3. praeruptus • precipitate (adj.): 1. praeceps, cĭpĭtis (hasty, inconsiderate): Cic. Ph. 5, 13, 37 (homo in omnibus consiliis praeceps): Suet. Aug. 8 (consilium p. et immaturum). 2. tĕmĕrārius: v. reckless. 3. praeruptus: Tac. Phr.: from over p. despair, nimis celeri desperatione, Liv. 21, 1, init.: a p. (over hasty) commencement of a canvass, praepropera prensatio, Cic. Att. 1, 1, init.
PRECIPITATE Copy link • PRECIPITATE 1. adj., praeceps: praecipitatus: temerarius (rash): Precipitate measures, praecipitata consilia: by precipitate measures, nimia celeritate consiliorum (e.g., societatem evertere, Liv.): to be precipitate, praepropere agere (Liv.). 2. v. praecipitare aliquid (e.g., consilia; Liv.); festinare, accelerare aliquid.