Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

praefāris: pres ind pass 2nd sg

• prae-for, fātus, 1 (old imper. praefato, Cato, R. R. 134. 1: praefamino, id. ib. 141, 2; cf. Müll. ad Fest. p. 87, 10), v. dep. n. and a.
  1. I. In gen., to say or utter beforehand, to premise, preface: in parte operis mei licet mihi praefari, quod, etc., Liv. 21, 1, 1; Col. 10, praef. 5; 12, 50, 7; Cels. 3, 1: praefatus, de summā se republicā acturum, having first announced by edict that, etc., Suet. Caes. 28: quae de deorum naturā praefati sumus, etc., Cic. Univ. 10 fin.: cum praefatus fuero, quae, etc., Col. 1 prooem. fin.; Gell. 9, 15, 4: sibi Asiam sufficere praefatus, Just. 11, 5, 5: arcana se et silenda afferre praefatus, Curt. 6, 7, 3: is cum praefatus esset, scire, etc., id. 7, 4, 9; Liv. 43, 7, 7.—
  2. II. Esp.
    1. A. In a relig. sense, to utter a preliminary prayer, to address in prayer beforehand: majores nostri omnibus rebus agendis Quod bonum, faustum, felix fortunatumque esset, praefabantur, Cic. Div. 1, 45, 102: pontifice maximo praefante carmen, Liv. 5, 41, 3: decemviri carminibus (abl.) praefarentur, should say beforehand ( = praeirent), id. 22, 1, 16 (v. Weissenb. ad h. l.): priusquam hasce fruges condantur ... ture, vino Jano, Jovi, Junoni praefato, offering wine and incense, say a prayer to Janus, etc., Cato, R. R. 134, 1.—With the obj.-acc. of the deity: Janum Jovemque vino praefamino, id. ib. 141, 2: divos, Verg. A. 11, 301.—
    2. B. Si dicimus, Ille patrem strangulavit, honorem non praefamur: sin de Aureliā aliquid aut Lolliā, honos praefandus est, we do not preface it by saying, with permission, with respect be it spoken, Cic. Fam. 9, 22, 4: veniam, to ask leave before speaking, App. M. 1 init.; id. Flor. init.—
    3. C. To name or cite beforehand: Aristoteles, quem in iis magnā secuturus ex parte praefandum reor, to mention or name as an authority in advance, Plin. 8, 16, 17, § 43.—
  3. III. To foretell, predict, prophesy (very rare), Cat. 64, 383.—Hence,
    1. A. praefātus, a, um, in pass. signif., mentioned or stated before (post-class.): condemnatus ex praefatis causis, Dig. 20, 4, 12: jura, ib. 10, 3, 19: sic etiam nostro praefatus habebere libro, named at the beginning, Aus. praef. 2 fin.: sine honoribus praefatis appellare aliquid, without saying, By your leave, Arn. 5, 176: vir praefatā reverentiā nominandus, Vop. Aur. 1.—Hence, subst.: praefātum, i, n., for praefatio, a preface: praefato opus est, Symm. Ep. 6, 3.—
    2. B. praefandus, a, um, P. a., for which must be asked permission or indulgence; that requires apology: praefandi umoris e corpore effluvium, Plin. 7, 51, 52, § 171.—Hence, subst.: praefanda, ōrum, n., foul expressions: in praefanda videmur incidere, Quint. 8, 3, 45.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

praefāris: pres ind pass 2nd sg

• præfor [inus.], præfātus sum, āri, tr.,
1. dire avant [t. relig.]: majores nostri omnibus rebus agendis, quod bonum, faustum, felix esset, præfabantur Cic. Div. 1, 102, nos aïeux faisaient précéder toutes leurs actions de cette formule : « que ceci soit bon, favorable, heureux » ; pontifice maximo præfante carmen Liv. 5, 41, 2, le grand pontife disant le premier la formule ; ture, vino Jovi præfato Cato Agr. 134, 1, au moyen de l'encens et du vin adresse d'abord une prière à Jupiter, ou Jovem vino Cato Agr. 141, 2, cf. Virg. En. 11, 301
2. dire en commençant : quæ... præfati sumus Cic. Tim. 37, ce que nous avons dit au début || [avec prop. inf.] commencer par dire que : Curt. 6, 7, 3 ; 7, 4, 9 ; Liv. 43, 7, 7 || dire comme préface : Liv. 21, 1, 1
3. dire d'avance, préalablement : honorem Cic. Fam. 9, 22, 4, dire d'avance « sauf votre respect », s'excuser ; veniam Apul. Flor. 1, 1, dire d'avance « avec votre permission » || citer d'abord qqn comme autorité : Plin. 8, 43 || prédire : Catul. 64, 383. ➳ part. præfatus au sens pass. : Dig. ; Aus. Præf. 2, 43.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
praefaris Copy link
PRAEFÂRIS vel praefare, praefatus sum, praefari [προλογίζω, φροιμιάζω, προοιμιάζω] Ante fari, proloqui. […]
Page Scan
praefor Copy link
ⓘ

praefāris: pres ind pass 2nd sg

PRAEFOR non dicimus, vid. PRAEFARIS.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to