per-cello Copy link Outline I. Lit.B. Transf., to strike, smite, hitII. Trop.A. To cast down, overthrow, ruin, destroy ...B. To strike with consternation, to deject ...C. To urge on, excite, impel ⓘpercelluntō | ne: fut imperat act 3rd pl • per-cello, cŭli, culsum, 3 (perculsi for perculi, Amm. 17, 8, 4; 25, 8, 13), v. a. [cf.: procella, celer], to beat down, throw down; to overturn, upset (class.; syn.: percutio, deicio). I. Lit.: ventus Cercius plaustrum oneratum percellit, Cato ap. Gell. 2, 22, 29; cf.: vento perculsam ratem, Afran. ap. Fest. p. 273 Müll. (Com. Rel. p. 154 fin. Rib.): magnas quercus, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 194 Vahl.): abietem, Varr. ap. Non. 152, 11: alii adnutat ... alii percellit pedem, Naev. ap. Isid. Orig. 1, 25 (Com. Rel. p. 17 Rib.): perii! perculit me prope, Plaut. Pers. 5, 2, 28; Ter. Eun. 2, 3, 87: radicibus arborum, Plin. 18, 34, 77, § 334: Mars communis saepe spoliantem jam et exsultantem evertit et perculit ab abjecto, Cic. Mil. 21, 56: eos Martis vis perculit, id. Marc. 6, 17.—Prov.: Perii, plaustrum perculi! I've upset my cart, i. e. I've done for myself, Plaut. Ep. 4, 2, 22.— B. Transf., to strike, smite, hit: fetiali Postumius genu femur perculit, Liv. 9, 10 fin.; cf. id. 9, 11, 11: aliquem cuspide, Ov. Am. 2, 9, 7; 1, 7, 32.— Poet.: vox repens perculit urbem, struck, reached, Val. Fl. 2, 91.— II. Trop. A. To cast down, overthrow, ruin, destroy: adulescentiam perculisse atque afflixisse, Cic. Cael. 32, 80; id. Cat. 2, 1, 2; id. Leg. 3, 8, 24: rem publicam, Tac. A. 2, 39: aliquem, Suet. Tib. 55.— B. To strike with consternation, to deject, daunt, dispirit, discourage, dishearten: haec te vox non perculit? non perturbavit? Cic. Verr. 2, 3, 57, § 132: timore perculsi membra, Lucr. 5, 1223: civitates atrocibus edictis, Tac. H. 1, 53; Flor. 1, 10, 2: animos (timor), Val. Fl. 4, 651.— C. To urge on, excite, impel: volucres perculsae corda tuā vi, Lucr. 1, 13: aliquem ad turpitudinem, App. Mag. p. 281.—Perf.: perculit, in a neutr. signif., for perculsus est, Flor. 3, 10, 8.
percellō Copy link Outline 1 culbuter, renverser, abattre, terrasser : tu auras bientôt fait de me renverser ...2 frapper, heurter : heurter du genou la cuisse de qqn, cf. || ... ⓘpercelluntō | ne: fut imperat act 3rd pl • percellō, cŭlī, culsum, ĕre, tr., 1. culbuter, renverser, abattre, terrasser : perculeris jam tu me Ter. Eun. 379, tu auras bientôt fait de me renverser || [fig.] Cic. Mil. 56 ; Marc. 17 ; Cæl. 80, etc. 2. frapper, heurter : alicui genu femur Liv. 9, 10, 10, heurter du genou la cuisse de qqn, cf. Liv. 9, 11, 11 ; Ov. Am. 2, 9, 7 || [fig.] secouer, ébranler, bouleverser : hæc te vox non perculit ? Cic. Verr. 2, 3, 132, ces paroles ne t'ont pas porté un coup ? is pavor perculit decemviros, ut Liv. 3, 38, 6, une telle frayeur secoua les décemvirs que, cf. Liv. 3, 30, 5 ; 42, 67, 1 ; quos pavor perculerat in silvas Liv. 7, 15, 7, ceux que l'effroi avait jetés pantelants dans les forêts || pousser à : Apul. Apol. 12. ➳ pf. perculsit Amm. 17, 8, 4 ; 25, 8, 13.
percello Copy link ⓘpercelluntō | ne: fut imperat act 3rd pl PERCELLO culi, culsum, ere. [καταπαίω, περιτρέπω, πλήττω] Ita impellere, vt loco moueatur, quod impulsum est. […] 🗁 Page Scan