Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (16 entries · 69 senses)
L&S Lewis & Short (4)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

nōtārum: perf part pass fem gen pl

• nosco, nōvi, nōtum, 3 (old form, GNOSCO, GNOVI, GNOTVM, acc. to Prisc. p. 569 P.; inf. pass. GNOSCIER, S. C. de Bacch.; cf. GNOTV, cognitu, Paul. ex Fest. p. 96 Müll.: GNOT (contr. for gnovit) οἶδεν, ἐπιγινώσκει; GNOTV, γνῶσιν, διάγνωσιν, Gloss. Labb.—Contr. forms in class. Lat. are nosti, noram, norim. nosse; nomus for novimus: nomus ambo Ulixem, Enn. ap. Diom. p. 382 P., or Trag. v. 199 Vahl.), v. a. [for gnosco, from the root gno; Gr. γιγνώσκω, to begin to know], to get a knowledge of, become acquainted with, come to know a thing (syn.: scio, calleo).
  1. I. Lit.
      1. 1.
          1. α. Tempp. praes.: cum igitur, nosce te, dicit, hoc dicit, nosce animum tuum, Cic. Tusc. 1, 22, 52: Me. Sauream non novi. Li. At nosce sane, Plaut. As. 2, 4, 58; cf.: Ch. Nosce signum. Ni. Novi, id. Bacch. 4, 6, 19; id. Poen. 4, 2, 71: (Juppiter) nos per gentes alium alia disparat, Hominum qui facta, mores, pietatem et fidem noscamus, id. Rud. prol. 12; id. Stich. 1, 1, 4: id esse verum, cuivis facile est noscere, Ter. Ad. 5, 4, 8: ut noscere possis quidque, Lucr. 1, 190; 2, 832; 3, 124; 418; 588; Cic. Rep. 1, 41, 64: deus ille, quem mente noscimus, id. N. D. 1, 14, 37.—Pass.: EAM (tabulam) FIGIER IOVBEATIS, VBEI FACILVMED GNOSCIER POTISIT, S. C. de Bacch.: forma in tenebris nosci non quita est, Ter Hec. 4, 1, 57 sq.: omnes philosophiae partes tum facile noscuntur, cum, etc., Cic. N. D. 1, 4, 9: philosophiae praecepta noscenda, id. Fragm. ap. Lact. 3, 14: nullique videnda, Voce tamen noscar, Ov. M. 14, 153: nec noscitur ulli, by any one, id. Tr. 1, 5, 29: noscere provinciam, nosci exercitui, by the army, Tac. Agr. 5.—
          2. β. Temppperf., to have become acquainted with, to have learned, to know: si me novisti minus, Plaut. Aul. 4, 10, 47: Cylindrus ego sum, non nosti nomen meum? id. Men. 2, 2, 20: novi rem omnem, Ter. And. 4, 4, 50: qui non leges, non instituta ... non jura noritis, Cic. Pis. 13, 30: plerique neque in rebus humanis quidquam bonum norunt, nisi, etc., id. Lael. 21, 79: quam (virtutem) tu ne de facie quidem nosti, id. Pis. 32, 81; id. Fin. 2, 22, 71: si ego hos bene novi, if I know them well, id. Rosc. Am. 20 fin.: si Caesarem bene novi, Balb. ap. Cic. Att. 9, 7, B, 2: Lepidum pulchre noram, Cic. Fam. 10, 23, 1: si tuos digitos novi, id. Att. 5, 21, 13: res gestas de libris novisse, to have learned from books, Lact. 5, 19, 15: nosse Graece, etc. (late Lat. for scire), Aug. Serm. 45, 5; 167, 40 al.: ut ibi esses, ubi nec Pelopidarum—nosti cetera, Cic. Fam. 7, 28, 2; Plin. Ep. 3, 9, 11.—
      2. 2. To examine, consider: ad res suas noscendas, Liv. 10, 20: imaginem, Plaut. Ps. 4, 2, 29.—So esp., to take cognizance of as a judge: quae olim a praetoribus noscebantur, Tac. A. 12, 60.—
  2. II. Transf., in the tempp. praes.
    1. A. In gen., to know, recognize (rare; perh. not in Cic.): hau nosco tuom, I know your (character, etc.), i. e. I know you no longer, Plaut. Trin. 2, 4, 44: nosce imaginem, id. Ps. 4, 2, 29; id. Bacch. 4, 6, 19: potesne ex his ut proprium quid noscere? Hor. S. 2, 7, 89; Tac. H. 1, 90.—
    2. B. In partic., to acknowledge, allow, admit of a reason or an excuse (in Cic.): numquam amatoris meretricem oportet causam noscere, Quin, etc., Plaut. Truc. 2, 1, 18: illam partem excusationis ... nec nosco, nec probo, Cic. Fam. 4, 4, 1; cf.: quod te excusas: ego vero et tuas causas nosco, et, etc., id. Att. 11, 7, 4: atque vereor, ne istam causam nemo noscat, id. Leg. 1, 4, 11.—
  3. III. Transf. in tempp. perf.
    1. A. To be acquainted with, i. e. to practise, possess: alia vitia non nosse, Sen. Q. N. 4 praef. § 9.—
    2. B. In mal. part., to know (in paronomasia), Plaut. Most. 4, 2, 13; id. Pers. 1, 3, 51.—
  4. IV. (Eccl. Lat.) Of religious knowledge: non noverant Dominum, Vulg. Judic. 2, 12; ib. 2 Thess. 1, 8: Jesum novi, Paulum scio, I acknowledge, ib. Act. 19, 15.—Hence, nōtus, a, um, P. a., known.
    1. A. Lit.: nisi rem tam notam esse omnibus et tam manifestam videres, Cic. Verr. 2, 3, 58, 134: ejusmodi res ita notas, ita testatas, ita manifestas proferam, id. ib. 2, 2, 34, § 85: fingi haec putatis, quae patent, quae nota sunt omnibus, quae tenentur? id. Mil. 28, 76: noti atque insignes latrones, id. Phil. 11, 5, 10: habere omnes philosophiae notos et tractatos locos, id. Or. 33, 118: facere aliquid alicui notum, id. Fam. 5, 12, 7: tua nobilitas hominibus litteratis est notior, populo obscurior, id. Mur. 7, 16: nullus fuit civis Romanus paulo notior, quin, etc., Caes. B. C. 2, 19: vita P. Sullae vobis populoque Romano notissima, Cic. Sull. 26, 72: nulli nota domus sua, Juv. 1, 7.—
          1. β. With gen. (poet.): notus in fratres animi paterni, Hor. C. 2, 2, 6: noti operum Telchines. Stat. Th. 2, 274: notusque fugarum, Vertit terga, Sil. 17, 148.—
          2. γ. With subj.-clause: notum est, cur, etc., Juv. 2, 58.—
          3. δ. With inf. (poet.): Delius, Trojanos notus semper minuisse labores, Sil. 12, 331.—
      1. 2. In partic.
        1. a. Subst.: nōti, acquaintances, friends: de dignitate M. Caelius notis ac majoribus natu ... respondet, Cic. Cael. 2, 3: hi suos notos hospitesque quaerebant, Caes. B. C. 1, 74, 5; Hor. S. 1, 1, 85; Verg. Cir. 259.—
        2. b. In a bad sense, notorious: notissimi latronum duces, Cic. Fam. 10, 14, 1: integrae Temptator Orion Dianae, Hor. C. 3, 4, 70; Ov. M. 1, 198: Clodia, mulier non solum nobilis sed etiam nota, Cic. Cael. 13, 31; cf. Cic. Verr. 1, 6, 15: moechorum notissimus, Juv. 6, 42.—
    2. B. Transf., act., knowing, that knows: novi, notis praedicas, to those that know, Plaut. Ps. 4, 2, 39.
nōtus Copy link
ⓘ

nōtārum: fem gen pl

• nōtus, a, um, v. nosco fin.
ⓘ

nōtārum: fem gen pl

• Nŏtus and Nŏtos, i, m. [Νότος], = auster, the south wind.
  1. I. Lit.: tres Notus hibernas immensa per aequora noctes Vexit me violentus aquā, Verg. A. 6, 355: madidis Notus evolat alis, Ov. M. 1, 264: udus, Hor. Epod. 10, 19: procellosus, Ov. H. 2, 12: tepidus, id. Am. 1, 4, 12: sub Noton et Borean, Luc. 7, 363.—
  2. II. Poet., transf., for wind in gen.: tendunt vela Noti, Verg. A. 3, 268; cf. id. ib. 1. 575; 5, 512; Tib. 1, 5, 35.
ⓘ

nŏtārum: fem gen pl

• nŏta, ae, f. [nosco], a mark, sign, note (cf.: signum, insigne, indicium): nota alias significat signum; ut in pecoribus, tabulis, libris, litterae singulae aut binae, alias ignominiam, Paul. ex Fest. p. 174 Müll. (v. in the foll.).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: reliquis epistulis notam apponam eam, quae mihi tecum convenit, Cic. Fam. 13, 6, a, 2: si signa et notas ostenderem locorum, id. de Or. 2, 41, 174; Liv. 37, 31: sive puer furens Impressit memorem dente labris notam, Hor. C. 1, 13, 11: caeruleae cui (angui) notae, Verg. A. 5, 87.—
    2. B. In partic.
      1. 1. Notae litterarum, marks or characters in writing, letters: qui sonos vocis, qui infiniti videbantur, paucis litterarum notis terminavit, Cic. Tusc. 1, 25, 62: sortes in robore insculptae priscarum litterarum notis, id. Div. 2, 41, 85.—So without litterarum: quosque legat versus oculo properante viator, Grandibus in tituli marmore caede notis, Ov. Tr. 3, 3, 72: foliisque notas et nomina mandat, Verg. A. 3, 444: C nota praenominis, cum sola Gaium notat; item numeri cum centum significat, Diom. 418 P.—
        1. b. Transf., notae, a letter, epistle, writing (poet.): inspicit acceptas hostis ab hoste notas, Ov. H. 4, 6; 20, 207; id. M. 6, 577: incisa notis marmora publicis, Hor. C. 4, 8, 13.—
      2. 2. Secret characters, secret writing, cipher: in quibus (epistulis), si qua occultius perferenda essent, per notas scripsit, Suet. Caes. 56; id. Aug. 88; Cic. Mur. 11, 25; cf. Gell. 17, 9; Isid. Orig. 1, 25.—
      3. 3. Short-hand characters, stenographic signs, used instead of the letters of the alphabet: apud veteres cum usus notarum nullus esset, propter perscribendi difficultatem ... quaedam verba atque nomina ex communi sensu primis litteris notabant, et singulae litterae quid significarent, in promptu erat, Val. Prob. de Jur. Not. Signif. 1: quid verborum notas, quibus quamvis citata excipitur oratio et celeritatem linguae manus sequitur? Sen. Ep. 90, 25; Suet. Tit. 3: notis scriptae tabulae non continentur edicto, quia notas litteras non esse Pedius scripsit, Dig. 37, 1, 6; ib. 50, 13, 1, § 7: verba notis brevibus comprendere cuncta peritus, Raptimque punctis dicta praepetibus sequi, Prud. στεφ. 9, 23.—
      4. 4. Memoranda, notes, brief extracts: idem (Aristoteles) locos, quasi argumentorum notas, tradidit, Cic. Or. 14, 46.—
      5. 5. A note in music: notis musicis cantica excipere, Quint. 1, 12, 14. —
      6. 6. A critical mark, made on the margin of a book in reading, to point out particular passages: notam apponere ad malum versum, Cic. Pis. 30, 73: mittam tibi libros, et imponam notas, ut ad ea ipsa protinus, quae probo et miror accedas, Sen. Ep. 6, 4; cf. Isid. Orig. 1, 21; Varr. R. R. 1, 59, 2.— Hence,
        1. b. Transf., a critical remark, a note, on a writing: ex notā Marcelli constat, etc., Dig. 49, 17, 10; Cod. Th. 1, 4, 1.—
      7. 7. A mark on a wine-cask, to denote the quality of the wine: nota Falerni, Hor. C. 2, 3, 8; id. S. 1, 10, 24.—Hence,
        1. b. Transf., a sort, kind, quality: eae notae sunt optimae, i. e. wines of those brands, Cic. Brut. 83, 287: ex hac notā corporum est aër, Sen. Q. N. 2, 2, 4: secundae notae mel, Col. 9, 15, 3: eum ex hac notā litteratorum esse, Petr. 83: de meliore notā, Cur. ap. Cic. Fam. 7, 29, 1: quaedam beneficia non sunt ex hac vulgari notā, sed majora, Sen. Ben. 3, 9, 1.—
      8. 8. A distinguishing mark. distinctive feature: cujusque generis dicendi nota, Cic. Or. 23, 75; Phaedr. 4, 22, 22.—
      9. 9. A nod, beck, sign: innuet: acceptas tu quoque redde notas, Ov. A. A. 3, 514; id. M. 11, 466. —
      10. 10. A brand on the body of a bad slave: multos honesti ordinis, deformatos prius stigmatum notis, ad metalla condemnavit, Suet. Calig. 27.—Also of tattoo-marks: barbarus compunctus notis Thraciis, Cic. Off. 2, 7, 25: interstincti corpora ... fucatis et densioribus notis, Amm. 31, 2, 14.—
      11. 11. A mark, spot, mole on the body (syn.: naevus, macula): corpore traditur maculoso dispersis per pectus atque alvum genetivis notis, Suet. Aug. 80; Hor. C. 4, 2, 59.—
      12. 12. A stamp impression on a coin: nummos omnis notae, Suet. Aug. 75; 94; id. Ner. 25.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., a mark, sign, token: notae ac vestigia suorum flagitiorum, Cic. Verr. 2, 2, 47, § 115: quam scite per notas nos certiores facit Juppiter, id. Div. 2, 21, 47: mihi quoque impendere idem exitium, certis quibusdam notis augurabar, Plin. Ep. 3, 11, 3: nomina et notae morti destinatorum, Suet. Calig. 49: pro re publicā cicatrices ac notas virtutis accipere, Cic. Rab. Perd. 13, 36: interspirationis enim, non defatigationis nostrae neque librariorum notae, signs of punctuation marks, Cic. de Or. 3, 44, 173.—
    2. B. In partic.
      1. 1. A characteristic quality, character: patefacta interiore notā animi sui, Suet. Tib. 54.—
      2. 2. Nota censoria, or simply nota, the mark or note which the censors affixed in their lists of citizens to the name of any one whom they censured for immorality or want of patriotism: censoriae severitatis nota, Cic. Clu. 46, 129: patrum memoriā institutum fertur, ut censores motis e senatu adscriberent notas, Liv. 39, 42, 6 sq.: duo milia nominum in aerarios relata, tribuque omnes moti, additumque tam acri censoriae notae triste senatus consultum, ut, etc., id. 24, 18, 9 Weissenb.: censores senatum sine ullius notā legerunt, not excluding any one, id. 32, 7, 3: censores eo anno ... de senatu novem ejecerunt. Insignes notae fuerunt Maluginensis et Scipionis et, etc., id. 41, 27, 1 sq.: notae jam destinatae exemptus est, Gell. 4, 20, 8; v. Dict. of Antiq. p. 664 sq.—Hence,
        1. b. Transf., a mark of ignominy or infamy, a reproach, disgrace: quem scis scire tuas omnes maculasque notasque, Lucil. ap. Non. 354, 21: quae nota domesticae turpitudinis non inusta vitae tuae est? Cic. Cat. 1, 6, 13: Gabinii litteras insigni quādam notā atque ignominiā novā condemnāstis, id. Prov. Cons. 10, 25: o turpem notam temporum illorum, id. Off. 3, 18, 74: homo omnibus notis turpitudinis insignis, id. Rab. Perd. 9, 24: nota ignominiaque Philippi, Liv. 21, 44, 7: sempiternas foedissimae turpitudinis notas subire, Cic. Pis. 18, 41: notā laborare, Dig. 3, 2, 2.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

nōtārum: fem gen pl

• 1 nōtus, a, um, part.-adj. de nosco, connu : minime sibi quisque notus est Cic. de Or. 3, 33, on ne se connaît guère, cf. Br. 248 ; res nota omnibus Verr. 2, 3, 134, fait connu de tous, cf. Mil. 76 ; notior alicui, notissimus alicui Cic. Mur. 16 ; Sulla 72 ; aliquid notum alicui facere Cic. Fam. 5, 12, 7, faire connaître qqch. à qqn || [poét. avec gén.] connu pour, à cause de : Hor. O. 2, 2, 6 ; Stat. Th. 2, 274 ; Sil. 17, 148 ; [avec inf.] connu pour : Sil. 12, 331 || m. pl. nōtī,
a) les personnes de connaissance [= qui se connaissent, qui ont entre elles des relations] : Pl. Ps. 996 ; Cic. Cæl. 3 ; Cæs. C. 1, 74, 5 ; Hor. S. 1, 1, 85 ;
b) [très rare] personnes qui connaissent [opp. ignoti] : Cic. Verr. 2, 5, 75 ; [sing.] ejus provinciæ notus B. Hisp. 3, 4, connaissant cette province.
Nŏtus Copy link
ⓘ

nōtārum: fem gen pl

• 2 Nŏtus (-tŏs), ī, m. (νότος), Notus [le vent du midi] : Virg. En. 6, 355 ; Ov. M. 1, 264 || [poét.] vent : Virg. En. 3, 268, etc.
ⓘ

nŏtārum: fem gen pl

• nŏta, æ, f. (v. P. Fest. 174)
I. signe, marque : reliquis epistulis notam apponam eam quæ mihi tecum convenit Cic. Fam. 13, 6, 2, dans les autres lettres je mettrai la marque dont je suis convenu avec toi || [fig.] notæ ac vestigia flagitiorum Cic. Verr. 2, 2, 115, marques et traces d'infamies ; notæ argumentorum Cic. de Or. 2, 174, marques distinctives des arguments [qui les font trouver aisément], cf. Cic. Or. 46 ; nomina tamquam rerum notæ Cic. Fin. 5, 74, les termes qui sont en qq. sorte les signes distinctifs des idées || trait caractéristique : Cic. Or. 75 || prénom caractéristique : Ov. F. 1, 596
II. marque [d'écriture] :
  1. a) litterarum notæ Cic. Tusc. 1, 62, signes d'écriture, lettres [chiffres : Diom. 426, 3] ; d'où [poét.] écrit, lettre : Hor. O. 4, 8, 13 ; Ov. M. 6, 577, etc. ;
  2. b) caractères conventionnels, signes secrets : Suet. Aug. 88 ;
  3. c) signes sténographiques : Sen. Ep. 90, 25 ; Suet. Tib. 3 ;
  4. d) notes de musique : Quint. 1, 12, 14 ;
  5. e) notæ librariorum Cic. de Or. 3, 173, signes des copistes, signes de ponctuation
III.
  1. 1. [pr.] marque sur le corps :
    1. a) signe, tache naturelle : Suet. Aug. 80 ; Hor. O. 4, 2, 59 ;
    2. b) tatouage : Cic. Off. 2, 25 || marque au fer rouge : Suet. Cal. 27 ;
  2. 2. [fig.] tache, flétrissure, honte : quæ nota domesticæ turpitudinis non inusta vitæ tuæ est ? Cic. Cat. 1, 13, est-il une flétrissure provenant de scandales domestiques qui ne soit imprimée sur ta vie ? cf. Cic. Sulla 88 ; litteras alicujus insigni quadam nota atque ignominia nova condemnare Cic. Prov. 25, condamner une lettre de qqn en lui imprimant une sorte de stigmate insigne, une flétrissure d'un genre nouveau
IV. empreinte de monnaie : Suet. Aug. 75 ; 94 ; Nero 25
V. étiquette [mise sur les amphores pour rappeler l'année du vin] : Cic. Br. 287 ; [pour noter le cru] Hor. O. 2, 3, 8 ; S. 1, 10, 24 || [d'où] marque, sorte, qualité : mel secundæ notæ Col. Rust. 9, 15, 3, miel de seconde qualité ; ex hac nota corporum est aër Sen. Nat. 2, 2, 4, l'air est un corps de cette espèce ; de meliore nota commendare aliquem Curius d. Cic. Fam. 7, 29, 1, recommander qqn de la meilleure sorte ; beneficia ex vulgari nota Sen. Ben. 3, 9, 1, bienfaits d'espèce commune
VI. annotation, marque, remarque : notam apponere ad malum versum Cic. Pis. 73, noter un mauvais vers, cf. Sen. Ep. 6, 5
VII. note du censeur, blâme [motivé, inscrit à côté du nom] : censoriæ severitatis nota inuri [par jeu de mots avec le sens du § 3] Cic. Clu. 129, être marqué d'infamie par la rigueur des censeurs ; institutum fertur, ut censores motis e senatu adscriberent notas Liv. 39, 42, 6, c'était l'usage, paraît-il, que les censeurs ajoutassent à côté du nom des exclus du Sénat une note justificative, cf. Liv. 24, 18, 9 ; 32, 7, 3 ; 41, 27, 1 ; [métaph.] ad cenam, non ad notam invito Plin. Min. Ep. 2, 6, 3, c'est à un dîner, non à un arrêt flétrissant de censeur que j'invite [cet emploi de nota rejoint celui du § 3]
VIII. signe [fait avec la main, etc.] : Ov. M. 11, 466 ; Ars 3, 514.
ⓘ

nōtārum: perf part pass fem gen pl

• nōscō, nōvī, nōtum, ĕre (arch. gnosco, cf. γιγνώσκω),
1. apprendre à connaître : ejus animum de nostris factis noscimus Pl. St. 4, ses sentiments, nous apprenons à les connaître par notre propre expérience ; nosce te, nosce animum tuum Cic. Tusc. 1, 52, apprends à te connaître, à connaître ton âme ; studeo... noscere Cic. Rep. 1, 64, je suis impatient de prendre connaissance de... ; omnes philosophiæ partes tum facile noscuntur, cum Cic. Nat. 1, 9, on prend de toutes les parties de la philosophie une connaissance plus facile, quand... || pf., novi, novisse, nosse, connaître, savoir : virtutem ne de facie quidem nosti Cic. Pis. 81, tu ne connais même pas l'ombre de la vertu ; bene nosse aliquem Cic. Att. 9, 7 b, 2, connaître qqn bien, à fond [recte Cic. Verr. 2, 2, 175, connaître bien, vraiment] ; linguam Cic. de Or. 2, 2, connaître une langue ; nosti cetera Cic. Fam. 7, 28, 2, tu sais le reste, la suite || [avec inf., décad.] Apul. M. 2, 5 ; 2, 7 ; Lact. Inst. 6, 18, 23 ; Aug. Serm. 98, 3, etc. || part. notus, a, um, connu : philosophiæ locos notos et tractatos habere Cic. Or. 118, posséder toutes les parties de la philosophie d'une connaissance théorique et pratique
2. examiner, étudier : nosce imaginem Pl. Ps. 986, regarde l'empreinte || pleraque, quæ olim a prætoribus noscebantur Tac. Ann. 12, 60, la plupart des affaires qui étaient autrefois de la compétence des préteurs
3. reconnaître : hau nosco tuom Pl. Trin. 445, je ne te reconnais pas à ce trait ; potesne ex his ut proprium quid noscere ? Hor. S. 2, 7, 89, peux-tu dans tout cela reconnaître qqch. comme t'appartenant en propre ? acciti ad res suas noscendas Liv. 10, 20, 15, invités à venir reconnaître ce qui leur appartenait || chercher à reconnaître : per diem visu, per noctem ululatibus et gemitu conjuges aut liberos noscebant Tac. Ann. 4, 62, ils cherchaient à reconnaître leurs femmes ou leurs enfants de jour à la vue, de nuit aux hurlements et aux gémissements, cf. Tac. H. 4, 40
4. reconnaître, concevoir, entendre, admettre : illam partem excusationis nec nosco nec probo Cic. Fam. 4, 4, 1, cette autre partie de ton excuse je ne la reconnais ni ne l'approuve ; vereor, ne istam causam nemo noscat Cic. Leg. 1, 11, je crains que personne ne conçoive tes raisons, cf. Cic. Att. 11, 7, 4 ; quivis ut intellegat quam voluptatem norit Epicurus Cic. Tusc. 3, 42, en sorte que n'importe qui comprend ce qu'Épicure entend par plaisir, cf. Cic. Læl. 79 ; Nat. 1, 111, etc. ➳ formes sync. nosti, nostis, norunt ; norim, noris, etc. ; noram, noras, etc. ; nossem, etc. ; nosse, Cic. ; nomus p. novimus Enn. Scen. 160 || Cæs. préfère les formes pleines.
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
notus Copy link
ⓘ

nōtārum: fem gen pl

NOTVS [1] a, um. Part. [ἐγνωσμένος] Plin. 16, 18 […]
Page Scan
notus Copy link
ⓘ

nōtārum: fem gen pl

NOTVS [2] i. m. Νότος] Ventus Meridionalis, Auster dictus: [νοτὶς enim Graece, Latine humor dicitur, quem afferre solet Graeciae et Italiae ex meridiano mari auster. […]
Page Scan
nota Copy link
ⓘ

nŏtārum: fem gen pl

NOTA ae. f. [στίγμα, σημεῖον, σύμβολον] Signum, quo quid noscitur: a Nosco, Notus, licet priore breui: a qua correptione deriuata buius verbi non abhorrere, indicant Agnitus, Cognitus cum coniugatis. […]
Page Scan
nosco Copy link
ⓘ

nōtārum: perf part pass fem gen pl

NOSCO nôui, nôtum, ere. [γνόω] Praesenti tempere significat percipere, comprehendere, discere, atque initium ades sciendi: quare non mirum est, Praeteritum Noui habere vim quoque Praesentis scio. […]
Page Scan
FOR Forcellini (4)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to