Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (25 entries · 45 senses)
L&S Lewis & Short (6)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

nātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg (dep) · perf part pass masc nom/voc pl (dep)

• nascor, nātus, nasci (ante-class., and in poets of the class. period also gnatus, v. under P. a. B.; part. fut. nasciturus, Pall. Jun. 7, § 8; Vulg. Judic. 13, 8), 3, v. dep. [from gnascor, gnatus, root gen, whence gigno; cf. Gr. γεννάω], to be born, to be begotten (of or by male or female).
  1. I. Lit.; constr. with ex or de and abl., or with abl. alone; rarely with ab and abl.
      1. 1. With ex and abl. (esp. with name or other appellation of the mother): cum ex utrāque (uxore) filius natus esset, Cic. de Or. 1, 40, 183: cujus ex filiā natus est Sestius, id. Fam. 13, 8, 1: Servius Tullius ex serva Tarquiniensi natus, id. Rep. 2, 21, 37: ex hac feminā debuit nasci, qui, etc., Sen. ad Helv. 16, 6: natam sibi ex Poppaeā filiam, Tac. A. 15, 23 init.: ex Thetide natus, Quint. 3, 7, 11: ex Urbiniā natus, id. 7, 2, 5: Alexandri filius natus ex Barsine, Just. 13, 2, 7; cf.: negantis (Domitii) quidquam ex se et Agrippinā nisi detestabile nasci potuisse, Suet. Ner. 6: quod ex nobis natos liberos appellamus, idcirco Cerere nati nominati sunt Liber et Libera, Cic. N. D. 2, 24, 62; cf.: convinces facile ex te esse natum, nam tui similis est probe, Ter. Heaut. 5, 4, 7: ex militibus Romanis et Hispanis mulieribus natos se memorantes, Liv. 43, 3, 2; very rarely with a designation of the father, and only with pronouns: ex hoc Domitius nascitur, Suet. Ner. 4 init.: Neoptolemus ex quo nata est Olympias, Just. 17, 3, 14: ex quo nasci nepotes deceat, Plin. Ep. 1, 14, 2: illum ex me natum, Val. Max. 5, 10 ext. 3; cf.: quod tibi filiolus vel filia nascitur ex me, Juv. 9, 83.—
      2. 2. With de and abl.: de tigride natus, Ov. M. 9, 612; cf.: de stirpe dei nasci, id. ib. 11, 312: de pellice natus, id. ib. 4, 422: natus de muliere, Vulg. Job, 14, 1; 15, 14. —
      3. 3. With abl. (so usually with proper names; and with general designations of parents, family, etc.): quos omnes Erebo et Nocte natos ferunt, Cic. N. D. 3, 17, 44: Hercules Jove natus, id. ib. 3, 16, 42: Nilo natus, id. ib. 3, 16, 42: nascetur Oedipus Lao, id. Fat. 13, 30: patre Marte, id. Rep. 2, 2, 4: Paulo, id. Off. 1, 33, 121: privignus Poppaeā natus, Suet. Ner. 55: Ascanius Creusā matre natus, Liv. 1, 3, 2: Junia, Vell. 2, 127, 4: amplissimā familiā nati adulescentes, Caes. B. G. 7, 37, 1: honestis parentibus, Quint. 1, 11, 85; Sen. Contr. 7, 21, 1: Mela quibus Gallio et Seneca parentibus natus, Tac. A. 16, 17: deus deo natus, Liv. 1, 16, 3: imperioso patre, id. 7, 4, 5; 9, 1, 12: Assaraco natus Capus, Enn. ap. Philarg. ad Verg. G. 3, 35 (Ann. v. 31 Vahl.): patre certo nasci, Cic. Rosc. Am. 16, 46: Apolline natus, Ov. M. 15, 639: natus deā, son of a goddess, i. e. Achilles, id. M. 12, 86; so, natus deā, of Æneas, Verg. A. 1, 582: matre Musā natus, Cic. N. D. 3, 18, 45: nascetur pulcrā Trojanus origine Caesar, Verg. A. 1, 286.—
      4. 4. With ab and abl.: generari et nasci a principibus, Tac. H. 1, 16: et qui nascentur ab illo, Verg. G. 1, 434.—
      5. 5. In other constrr.: post homines natos, since men have lived, Cic. Phil. 11, 1, 1: post genus hominum natum, id. Balb. 10, 26: in miseriam nascimur, id. Tusc. 1, 5, 9: aves omnes in pedes nascuntur, with the feet foremost, Plin. 10, 53, 74, § 149: ad homines nascendos vim hujus numeri (septenarii) pertinere, to the formation of man in the womb, Gell. 3, 10, 7: homo nascitur ad laborem, i. e. it is his nature to suffer it, Vulg. Job, 5, 7.—
    1. B. Transf., to rise, take beginning, derive origin, spring forth, grow, be found: O fortunatam natam me consule Romam, Cic. ap. Quint. 11, 1, 24; and ap. Juv. 10, 122: humi nascentia fraga, Verg. E. 3, 92: cum nata fuerint folia, Vulg. Marc. 13, 28: nascitur ibi plumbum album in mediterraneis regionibus, is found, produced, Caes. B. G. 5, 12: onyx nascitur circa Thebas Aegyptias, Plin. 36, 8, 12, § 61: ex palude nascitur amnis, rises, id. 36, 26, 65, § 190: nascere, praeque diem veniens age, Lucifer, almum, rise, Verg. E. 8, 17: unde nigerrimus Auster Nascitur, id. G. 3, 278: nascens luna, Hor. C. 3, 23, 2; id. S. 2, 4, 30: nascentia templa, newly built, Mart. 6, 4, 3: Circaeis nata forent an Lucrinum ad saxum ... ostrea, Juv. 4, 140.—To rise, be formed (of a hill): ab eo flumine collis nascebatur, Caes. B. G. 2, 18; cf.: nascitur altera moles, Sil. 3, 530. —
  2. II. Trop.
    1. A. To arise, spring forth, proceed from, be produced: scribes ad me, ut mihi nascatur epistulae argumentum, Cic. Fam. 16, 22, 2: nulla tam detestabilis pestis est, quae non homini ab homine nascatur, id. Off. 2, 5, 16: fateor ea me studiose secutum ex quibus vera gloria nasci posset, id. Fam. 15, 4, 13: facinus natum a cupiditate, Cic. Verr. 2, 2, 34, § 82; id. Font. 16, 37: visus ei dicitur draco ... dicere quo illa loci nasceretur, id. Div. 2, 66, 135: strumae nascuntur maxime in cervice, Cels. 5, 28, 7; 7, 12, 1 fin.; 7, 6, 4 fin.: onychem in Arabiae tantum montibus nasci putavere, Plin. 36, 7, 12, § 59: frumenta nata sunt, Cic. Verr. 2, 3, 63, § 147: ex quo uno haec omnia nata et profecta esse concedit, id. Quint. 28, 85; id. Agr 2, 33, 90: profectio nata a timore defectionis, Caes. B. G. 7, 43: querelae verae nascuntur pectore ab imo, Cat. 64, 198: omnis obligatio vel ex contractu nascitur vel ex delicto, Gai. Inst. 3, 88 sq.—With ut: ex hoc nascitur ut, hence it follows that, Cic. Fin. 3, 19, 63; Sen. Ep. 74, 11.—
    2. B. Esp., of the spiritual renewal of a religious experience, to be regenerated, born again (eccl. Lat.): quod natum est ex spiritu, spiritus est, Vulg. Johan. 3, 6: nasci denuo, id. ib. 3, 7: natus ex Deo, id. 1 Johan. 3, 9, etc.—Hence, P. a.
    3. A. nascens, entis, arising, beginning, nascent, infant, immature: ante Periclem et Thucydidem, qui non nascentibus Athenis, sed jam adultis fuerunt, littera nulla est, etc., Cic. Brut. 7, 27: eloquentiam pueris induunt adhuc nascentibus, Petr. 4: (vitulus) vexat nascenti robora cornu, Juv. 12, 9.—
      1. 2. Subst.: nascentia, ĭum, n., organic bodies, esp. plants, Vitr. 5, 1, 3; 5, 8, 1.—
    4. B. nātus, a, um, P. a., born; hence,
      1. 1. Subst.: nātus (gnātus), i, m., a son; and nāta (gnāta), ae, f. (dat. and abl. pl. natabus, where ambiguity is to be avoided, Plaut. ap. Prisc. p. 733 P.; Inscr. Orell. 7421; Phocas, p. 1707 P.; v. Neue, Formenl. 1, p. 29), a daughter; in plur.: nati (gnati), children, offspring: caritas, quae est inter natos et parentes, Cic. Lael. 8, 27: bellum prope inter parentes natosque, Liv. 1, 23, 1; cf. id. 5, 40, 3: cum pecore et gnatis, Hor. S. 2, 2, 115: et trepidae matres pressere ad pectora natos, Verg. A. 7, 518: mihi ausculta, nate, pueros jube cremarier, Enn. ap. Non. 246, 11 (Trag. v. 329 Vahl.); Hor. S. 1, 3, 43: natam conlocare alicui, Plaut. Aul. Arg. 1, 15: o gnata, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 46 Vahl.): si quis gnatam pro mutā devovet agnā, Hor. S. 2, 3, 219; cf. id. ib. 2, 3, 199: Hectoris natum de muro jactarier, Enn. ap. Varr. L. L. 10, § 70 Müll. (Trag. v. 130 Vahl.); so, Nerei natae, id. ap. Prisc. p. 733 P. (Trag. v. 135 Vahl.): maxima natarum Priami, Verg. A. 1, 654; Ov. M. 13, 661.—Esp. in the phrase natus nemo, not a human being, nobody (Plautine for nemo mortalis): tamquam si natus nemo in aedibus habitet, Plaut. Most. 2, 1, 55 Lorenz ad loc.; id. ib. 2, 2, 20: nato nemini, id. Cas. 2, 4, 15; id. Ps. 1, 3, 63.—
      2. 2. Adj.
        1. a. Natus alicui rei or ad aliquam rem, born, made, destined, designed, intended, produced by nature for any thing.
          1. α. With dat. (class.): me credo huic esse natum rei, ferundis miseriis, Ter. Ad. 4, 2, 6: non sibi se soli natum meminerit, sed patriae, sed suis, Cic. Fin. 2, 14, 45: natus huic imperio, id. Cael. 24, 59: gurges atque helluo natus abdomini suo, non laudi atque gloriae, id. Pis. 17, 41: Judaei et Syri, nationes natae servituti, id. Prov. Cons. 5, 10. —
          2. β. With ad (class.): vir ad omnia summa natus, Cic. Brut. 68, 239: natus ad haec tempora, id. Phil. 12, 4, 9: ad dicendum natus aptusque, id. de Or. 1, 22, 99: ad haudem et ad decus nati, suscepti, instituti sumus, id. Fin. 5, 22, 63: ad hoc unum natus, id. Or. 28, 99: ut ad cursum equus, ad arandum bos, ad indagandum canis, sic homo ad intellegendum et agendum natus est, id. Fin. 2, 13, 40: natus ad sacra Cithaeron, Ov. M. 2, 223: canor mulcendas natus ad aures, id. ib. 5, 561.—
          3. γ. With inf. (poet.): quid meruere boves, animal ... natum tolerare labores, Ov. M. 15, 120: sentes tantummodo laedere natae, id. de Nuce, 113.—
          4. δ. With in and acc. (poet.): nati in usum laetitiae scyphi, Hor. C. 1, 27, 1; Ov. M. 14, 99; 15, 117.—(ε) With propter (rare): apros, animal propter convivia natum, Juv. 1, 141.—
        2. b. Formed or constituted by nature in any manner: alius ager bene natus, alius male, Varr. R. R. 1, 6, 1: sarmenta male nata, Col. 4, 24, 7: ita natus locus est, Liv. 9, 2: inculti versūs et male nati, Hor. Ep. 2, 1, 233.—
          1. β. Pro re natā, or (ante- and post-class.) e re natā, under the present circumstances, according to the state of affairs, as matters are: ut in his pro re natā non incommode possint esse, Cic. Att. 7, 14, 3: Antonii colloquium cum heroibus nostris pro re natā non incommodum, id. ib. 14, 6, 1; 7, 8, 2: e re natā melius fieri haud potuit, quam factum est, Ter. Ad. 3, 1, 8; App. M. 4, p. 143, 38.—
        3. c. With a specification of time, so old, of the age of, etc.: eques Romanus annos prope XC. natus, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62: annos natus unum et viginti, id. de Or. 3, 20, 74: cum annos ad quinquaginta natus esset, id. Clu. 40, 110: cum quinque et viginti natus annos dominatum occupavisset, id. Tusc. 5, 20, 57: Cato annos quinque et octoginta natus excessit e vitā, id. Brut. 20, 80; in inscr. ANNORVM NATVS, etc., Inscr. Mon. Scip. n. 7; Inscr. Marini Atti, p. 564.— Sometimes, in order to specify the age more exactly, major or minor, without or with quam, is added: annos nata est sedecim non major, Ter. Eun. 3, 3, 23: minor quinque et viginti annis natus, Nep. Han. 3, 2: minor triginta annis natus, Cic. Verr. 2, 2, 49, § 122: homo annos natus major quadraginta, over forty years old, Cic. Rosc. Am. 14, 49: Dionysius major annos sexaginta natus decessit, Nep. Reg. 2, 3: cum liberis majoribus quam quindecim annos natis, Liv. 45, 32, 3: minorem quam annos sex, majorem quam annos decem natam, negarunt capi fas esse, Gell. 1, 12, 1.—For major, minor, sometimes with plus, minus (ante-class.): plus triginta annis natus sim, Plaut. Men. 3, 1, 1: annos sexaginta natus es aut plus, Ter. Heaut. 1, 1, 11; cf.: non amplius novem annos natus, Nep. Han. 2, 3.—Act. collat. form: nasco, ĕre, to be born, etc.: ubi germen nascere coeperit, Cato, R. R. 151 fin.
nātus Copy link
ⓘ

nātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• nātus, a, um, Part. and P. a., born. —Subst.: nātus, i, m., a son; v. nascor fin.
ⓘ

nātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• nātus, ūs (used only in abl. sing.), m. [nascor], lit. birth; hence, *
  1. I. Of plants, a growing, growth: cupressus natu morosa, slow of growth, Plin. 16, 33, 60, § 139.—
  2. II. With esp. reference to age, birth, age, years (the class. signif. of the word): non admodum grandis natu, not very old, Cic. Sen. 4, 10: tantus natu, so old, Plaut. Bacch. 1, 2, 16: grandior natu, id. Aul. 2, 1, 37: P. Scaptius de plebe magno natu, an old man, Liv. 3, 71, 3: homo magno natu, id. 10, 38, 6: magno natu principes, id. 21, 34, 2: dicitur matrem Pausaniae vixisse eamque jam magno natu, Nep. Paus. 5, 3; id. Dat. 7, 1; id. Tim. 3, 1: qui fuit major natu, quam Plautus, older, Cic. Tusc. 1, 1, 3: cum ille Q. Scaevolam sibi minorem natu generum praetulisset, id. Brut. 26, 101: est tibi frater pari nobilitate, natu major, Tac. H. 1, 15: audivi ex majoribus natu hoc idem fuisse in P. Scipione Nasicā, Cic. Off. 1, 30, 109: ex iis (filiis) duo natu majores, Vell. 1, 10, 3: minorem natu, quam ipse erat, fratrem, Sen. ad Polyb. 15, 5: frater major natu, Liv. 3, 13, 2: id meā minime refert qui sum natu maximus, Ter. Ad. 5, 4, 27: praeter Philippum maximum natu ex filiis, Liv. 45, 6, 9: qui maximus natu esset ex liberis ejus. Nep. Ages. 1, 3: ita enim maximus ex iis in concilio respondit, the oldest, Liv. 21, 19 med.: filius non maximus natu, Tac. G. 32: ex his omnibus natu minimus, Q. Saturius est, the youngest, Cic. Clu. 38, 107: maximo natu filius, for maximus natu, his eldest son, Nep. Dat. 7, 1.
ⓘ

nătī | ve: masc/fem/neut abl/dat sg

natī | ve: fem abl/dat sg

• nătis, is, more freq. in the plur., nă-tes, ium, f. [akin to Gr. νῶτον, back; cf. νόσφι],
  1. I. the rump, the buttocks.
          1. α. Sing.: diffissā nate, Hor. S. 1, 8, 46; Auct. Priap. 77, 11; 83, 23: quod ejus natis fulmine icta erat, Paul. ex Fest. s. v. pullus, p. 244 and 245 Müll.—
          2. β. Plur.: nates pervellit, Plaut. Pers. 5, 2, 66: soleā pulsare nates, Juv. 6, 611; Mart. 14, 18, 2; with clunes, id. 3, 53, 3.—Of the rump of animals: nates turturum donare alicui, Mart. 3, 82, 21.
nasco Copy link
ⓘ

nātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• nasco, ĕre, v. nascor fin.
ⓘ

nātīvē: adverbial

nātīve: masc/neut voc sg

• nātīvus, a, um, adj. [nascor], that has arisen from or by birth; born (cf. naturalis).
  1. I. Lit. (class.): mundus, made, created, Lucr. 5, 66: animus, id. 3, 417: Anaximandri opinio est, nativos esse deos, Cic. N. D. 1, 10, 25.—
  2. II. Transf.
    1. A. Imparted by birth, inborn, innate: ut appareret, in eo nativum quendam leporem esse, non ascitum, Nep. Att. 4, 1: mulier si nativā sterilitate sit, Gell. 4, 2, 9: malum, hunger (opp. delatum), Cic. Dom. 5, 12: sensus (with domesticus), id. Har. Resp. 9, 19.—
    2. B. Opp. to artificial, that is produced by nature, not artificial, natural, native (class.): beluae partim fluitantes, partim nativis testis inhaerentes, Cic. N. D. 2, 39, 100: urbis (Romae) ipsius nativa praesidia, id. Rep. 2, 6, 11: nativae oves, whose wool is used in its natural color, Plin. 8, 48, 73, § 191: montes nativi salis, id. 31, 7, 39, § 77: color, id. 32, 7, 24, § 74: specus, Tac. A. 4, 59: arcus, Ov. M. 3, 160: coma, original, former, genuine, id. Am. 1, 14, 56.—
      1. 2. In partic., in gram.: nativa verba, primitive words, primitives: simplicia verba partim nativa sunt, partim reperta: nativa ea quae significata sunt sensu; reperta, quae ex his facta sunt, Cic. Part. Or. 5, 16; cf. Quint. 8, 3, 36.
GAF Gaffiot (7)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

nātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• 1 nātus (gnātus), a, um.
I. part. de nascor.
II. pris adjt,
  1. 1. formé par la naissance, constitué par la nature : ita natus est, ut Cic. Verr. 2, 4, 126, il est par naissance, par nature tel que ; ager bene natus Varro R. 1, 6, 1, un champ de bonne nature || pro re nata Cic. Att. 7, 14, 3, vu l'état des circonstances, cf. Cic. Att. 7, 8, 2 ; 7, 14, 3 ; 14, 6, 1 ; e re nata Ter. Ad. 295, d'après (dans) l'état des choses
  2. 2. destiné par la naissance à, né pour : patriæ Cic. Mil. 104, etc., né pour la patrie ; bello latrociniisque Cæs. G. 6, 35, 7, né pour la guerre et les brigandages ; ad omnia summa Cic. Br. 239, né pour toutes les plus grandes choses, cf. Cic. Or. 99 ; Fin. 2, 40 || [poét., avec inf.] Hor. Ep. 1, 2, 27 ; Ov. M. 15, 120, etc. ; [avec in acc.] Hor. O. 1, 27, 1 ; Ov. M. 14, 99, etc.
  3. 3. âgé de : annos natus unum et viginti Cic. de Or. 3, 74, âgé de vingt et un ans ; annos ad quinquaginta natus Cic. Clu. 110, âgé d'environ cinquante ans ; v. major, minor, maximus, plus, minus.
nātus Copy link
ⓘ

nātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• 2 nātus (gnātus), ī, m., fils : au sing. [poét.], Enn., Virg., Ov. ; Cic. Tusc. 2, 21 ; pl., Cic. Fin. 5, 65 ; Læl. 27 ; Liv. 1, 23, 1 ; 5, 40, 3 || petits des animaux : Hor. S. 2, 2, 115 ; Virg. En. 7, 518.
nātŭs Copy link
ⓘ

nātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• 3 nātŭs, ūs, m., v. natu.
nătis Copy link
ⓘ

nătī | ve: masc/fem/neut abl/dat sg

natī | ve: fem abl/dat sg

• nătis, is, f., v. nates.
ⓘ

nātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg (dep) · perf part pass masc nom/voc pl (dep)

• nāscor, nātus sum, nāscī (gnascor, gnatus), intr.,
1. naître : amplissima familia nati Cæs. G. 7, 37, 1, nés d'une très grande famille ; patre certo nasci Cic. Amer. 46, naître d'un père connu, cf. Cic. Fato 30 ; Paulo, Papia natus Cic. Off. 1, 121 ; Clu. 27, fils de Paulus, de Papia || ex nobis nati Cic. Nat. 2, 62, issus de nous ; ex serva natus Cic. Rep. 2, 37, né d'une esclave, cf. Cic. de Or. 1, 183 ; Fam. 13, 8, 1 || [avec de] Pl. Capt. 274 ; Ov. M. 9, 612 ; 4, 422 || [avec ab] Tac. H. 1, 16 ; Virg. G. 1, 434 || post homines natos Cic. Phil. 11, 1, depuis qu'il existe des hommes ; post genus hominum natum Cic. Balbo 26, depuis l'existence du genre humain ; in miseriam nascimur Cic. Tusc. 1, 9, nous naissons pour être malheureux : ad homines nascendos pertinere Gell. 3, 10, 7, avoir trait à la naissance des hommes v. Gaffiot, 1929b, p. 222
2. [fig.] naître, prendre son origine, provenir, etc. : nascitur ibi plumbum album Cæs. G. 5, 12, 5, là il y a des mines d'étain ; ab eo flumine collis nascebatur Cæs. G. 2, 18, 2, à partir de ce fleuve (sur le bord) s'élevait une colline ; is videtur mihi ex se natus Tac. Ann. 11, 21, il me paraît fils de ses œuvres || scribes ad me, ut mihi nascatur epistulæ argumentum Cic. Fam. 16, 22, 2, tu m'écriras, pour que je trouve le sujet d'une lettre ; ea, ex quibus vera gloria nasci potest Cic. Fam. 15, 4, 13, les choses, d'où peut naître la vraie gloire ; profectio nata ab timore defectionis Cæs. G. 7, 43, 5, départ issu de (provoqué par) la crainte d'une défection, cf. Cic. Verr. 2, 2, 82 ; Off. 2, 16 || ex hoc nascitur, ut Cic. Fin. 3, 63, de là il résulte que. ➳ part. fut. nasciturus, a, um Pall. 7, 7, 8 ; Aug. Serm. 2, 1, etc.
nāscō Copy link
ⓘ

nātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• nāscō, ĕre = nascor : Cato Agr. 151, 4 [contesté ; germinasco Keil].
nātīvus Copy link
ⓘ

nātīvē: adverbial

nātīve: masc/neut voc sg

• nātīvus, a, um (natus), qui naît, qui a une naissance : Cic. Nat. 1, 25 || qui a un commencement : Lucr. 5, 66 || reçu en naissant, inné : Nep. Att. 4, 1 ; Cic. Domo 12 || naturel, non artificiel : Cic. Nat. 2, 100 ; Rep. 2, 11 ; Cæs. G. 6, 10, 5 ; Plin. 8, 191 || nativa verba Cic. Part. 16, mots primitifs [gramm.].
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
natus Copy link
ⓘ

nātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

NATVS [1] a, um. In quantum participium est, affatim exemplorum habet in NASCOR. Natus et Notus a librariis saepe permutari deprehenduntur: vid. Drakenb. ad Sil. 3, 335.
natus Copy link
ⓘ

nātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

NATVS [2] i. m. [γεγὼς, γεγονὼς] Pro Filio. […]
Page Scan
nascor Copy link
ⓘ

nātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg (dep) · perf part pass masc nom/voc pl (dep)

NASCOR ëris, nâtus sum, nasci. [γεννάομαι] Ex vtero matris prodire, vel quocunque modo esse incipere, oriri. […]
Page Scan
nativus Copy link
ⓘ

nātīvē: adverbial

nātīve: masc/neut voc sg

NATÎVVS a, um. Adi. [ἐγγενὴς, συγγενικὸς] Idem fere quod natus, arte vel manu facto opponitur. […]
Page Scan
FOR Forcellini (5)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• native (adj.):
      1. 1. indĭgĕna, ae, c.; vernācŭlus: v. indigenous.
      2. 2. germānus (real, genuine): the old, n. Campanians, veteres g.que Campani, Cic. Agr. 2, 35, 97.
      3. 3. gĕnuīnus (rare): n. and home-bred virtues, g. domesticaeque virtutes (opp. to transmarinae atque importatae), Cic. Rep. 2, 15: Gell. (Nativus = natural, as opp. to artificial: e. g., n. salt, nativum sal, Plin. 31, 7, 39 § 77.) Phr.: n. land, patria, Cic. pass.: n. language, patrius sermo, Cic. Fin. 1, 2, 4: n. place, locus incunabulorum, Suet. Vesp. 2 (= in quo aliquis natus est).
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
NATIVE Copy link
• NATIVE
indigena; vernaculus (e.g., legio vernacula, Caes., ; vocabula vernacula, Varr.): nativus. The natives, indigenae; in ea terra nati (Cic.): one’s native land, patria (Cic.); terra patria (Verg.); solum patrium, natale. Also by circumlocution, solum in quo quis ortus et procreatus est (Cic., Legg., 2, 2, 4). Vid: also, NATURAL, INNATE.