Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (20 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (5)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
narrātīvē Copy link
ⓘ

nārrātīvē: (adverb)

• narrātīvē, adv. [narro], in the way of narration, Don. ad Ter. argum. And.
ⓘ

nārrātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• narro, āvi, ātum, 1, v. a. [for gnarigo (gnarigavit, Fest. p. 95) from gnarus; Sanscr. gnā, know; Gr. γιγνώσκω; cf.: nosco (gnosco), ignoro], to tell, relate, narrate, report, recount, set forth (syn.: memoro, nuntio, trado).
  1. I. Lit.: quid mihi istaec narras? Ter. Hec. 5, 2, 18: ego tibi ea narro quae tu melius scis, quam ipse, qui narro, Cic. Fam. 9, 6, 6: garrula pericula, Juv. 12 82., —With acc. and inf.: mihi Philargyrus narravit, te interdum sollicitum esse vehementius, Cic. Fam. 6, 1, 6: Clitarchus tibi narravit Darium ab Alexandro esse superatum, id. ib. 2, 10, 3: ne narres te sudavisse ferendo Carmina, Hor. Ep. 1, 13, 16: narrare virtutem alicujus, Ter. Ad. 4, 1, 20; Plin. 6, 22, 24, § 84: cibos suos homini narrabimus, set forth, explain, id. 20 praef.: narrat, ut virgo ab se integra etiam tum siet, Ter. Hec. 1, 2, 70.—Pass.: ut ita narrentur ut gestae res erunt, Cic. Inv. 1, 20, 29: haec inter paucos palam secreto narrantur, id. Fam. 8, 1, 4: in comoediis res ipsa narratur, id. ib. 9, 22, 1: quae in provinciis facta narrabantur, Liv. 39, 6, 6; Quint. 3, 8, 11; 4, 2, 76; Plin. Ep. 7, 27, 3; Suet. Calig. 22: rationes ... satis narratas, Tac. A. 11, 11.—With de: quā (epistulā) Crassi libertum ais tibi de meā sollicitudine macieque narrāsse, Cic. Att. 3, 15, 1: mores ejus, de quo narres, id. de Or. 2, 59, 241: de quibus nos narrabimus, Auct. Her. 3, 14, 24; cf. in the foll.: male, bene narrare, to tell bad or good news: male narras de Nepotis filio, Cic. Att. 16, 14, 4: Othonem quod speras posse vinci, sane bene narras, id. ib. 13, 33, 2.—Of things: quid istaec tabellae narrant? Plaut. Pers. 4, 3, 29: si res publica tibi narrare posset, quomodo sese haberet, Cic. Fam. 3, 1, 1: cum ejus oratio de animo tuo, de sermonibus, quos de me haberes cotidie, mihi narraret, id. ib. 3, 1, 1: narratur and narrant, it is said, they say: Paridis propter narratur amorem Graecia Barbariae lento collisa duello, Hor. Ep. 1, 2, 6; Ov. H. 6, 19: versiculos in me narratur scribere Cinna, Mart. 3, 9, 1; but narratur with acc. and inf. is rare: nunc Chamavos et Angrivarios immigrāsse narratur, Tac. G. 33 init.: eoque terrore aves tunc siluisse narratur, Plin. 35, 11, 28, § 121 (Jan. narrantque; cf. Zumpt, Gram. § 607): narrant, et in Ponto Caecian in se trahere nubes, Plin. 2, 47, 48, § 126; 2, 106, 110, § 236; 32, 7, 24, § 75 et saep.: narror, narraris = narratur de me, de te, to be the subject of talk, it is said of me, thee, etc.: rideor ubique, narror, ostendor, Quint. Decl. 14, 12 init.: dulcis in Elysio narraris fabula campi, Mart. 12, 52, 5: Sibi narrare, to inform one's self, learn: Cape has tabellas; tute hinc narrato tibi, quae me miseria contabefecit, Plaut. Ps. 1, 1, 18.—
  2. II. Transf., in gen., to say, speak, tell: narra, quid est, quid ait? Plaut. Poen. 5, 2, 67: ego quid narres nescio, Ter. And. 3, 1, 19; id. Phorm. 2, 3, 54: non possum satis narrare quos ludos praebueris intus, id. Eun. 5, 7, 9: quantum distet ab Inacho Codrus, Hor. C. 3, 19, 3.— Hence, narro tibi, I tell you, I assure you, in fact, seriously, a form of asseveration: narro tibi: plane relegatus mihi videor, postea quam in Formiano sum, Cic. Att. 2, 11, 1: narro tibi, haec loca venusta sunt, abdita certe, id. ib. 15, 16, B; 15, 21, 1: navita de ventis, de tauris narrat arator, talks, Prop. 2, 1, 43: ne res per quemquam narraretur, Just. 1, 9, 19.—
    1. B. Esp., to dedicate: librum alicui, Plin. praef. § 1.—Hence, P. a. as subst.: narrātum, i, n., that which is told or narrated: hoc quoque, Tiresia, praeter narrata petenti Responde, Hor. S. 2, 5, 1.
narrātus Copy link
ⓘ

nārrātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• narrātus, a, um, Part., v. narro.
narrātum Copy link
ⓘ

nārrātī | ve: neut gen sg

• narrātum, i, n., v. narro fin.
narrātīvus Copy link
ⓘ

nārrātīvē: adverbial

nārrātīve: masc/neut voc sg

• narrātīvus, a, um, adj. [id.], suitable for narration, Empor. Rhet. de Loco Comm. p. 567, 2: principium (Aeneidos), Serv. Verg. A. 1, 1.
GAF Gaffiot (5)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
narrātīvē Copy link
ⓘ

nārrātīvē: (adverb)

• narrātīvē (narrativus), en racontant, au moyen d'un récit : Don. Andr. Arg.
ⓘ

nārrātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• narrō, āvī, ātum, āre (gnarus), tr.,
1. raconter, exposer dans un récit, dire : alicui aliquid Cic. Fam. 9, 6, 6, raconter qqch. à qqn ; hæc secreto narrantur Cic. Fam. 1, 8, 4, on conte cela en secret ; Catonem narrare Sen. Ep. 24, 6, raconter l'histoire de Caton || alicui de aliqua re Cic. Att. 3, 15, 1, faire à qqn le récit de qqch. ; de aliquo male Cic. Att. 16, 4, 4, donner de mauvaises nouvelles de qqn ; Othonem quod speras posse vinci, sane bene narras Cic. Att. 13, 33, 2, quant à l'espoir que tu marques qu'on peut venir à bout d'Othon, tu me fais bien plaisir (c'est une bonne nouvelle), cf. Cic. Par. 23 || mihi narravit te esse... Cic. Fam. 6, 1, 6, il m'a raconté que tu étais... ; si res publica tibi narrare posset, quomodo sese haberet Cic. Fam. 3, 1, 1, si la république pouvait t'exposer sa situation || narrant Plin. 2, 126, ou narratur impers. avec prop. inf. Tac. G. 33 ; Plin. 35, 121, on raconte que || [tour personnel] narratur Græcia... collisa duello Hor. Ep. 1, 2, 6, on raconte que la Grèce a été en conflit dans une guerre..., cf. Liv. 39, 6, 6 || narraris Mart. 12, 52, 5, on parle de toi ; Callistus jam mihi narratus Tac. Ann. 11, 29, Callistus dont j'ai déjà parlé, cf. Tac. Agr. 46 ; præter narrata Hor. S. 2, 5, 2, outre ce que tu m'as dit
2. conter, parler de : quam tu mihi navem narras ? Pl. Men. 402, de quel vaisseau me parles-tu là ? cf. Ter. Eun. 408 ; Ad. 777 ; Phorm. 401, etc. ; quam mihi religionem narras ? Cic. Verr. 2, 4, 85, qu'est-ce que tu me contes-là avec ce culte ? quem tu mihi Staseam narras ? Cic. de Or. 1, 105, qu'as-tu à me conter là de Staséas ? quem mihi tu Bulbum, quem Staienum ? Cic. Verr. 2, 2, 79, qu'est-ce que tu viens me conter de Bulbus, de Staiénus ? cf. Cic. Phil. 1, 25 ; narro tibi ; plane relegatus mihi videor... Cic. Att. 2, 11, 1, il faut que je te le dise : je me sens tout à fait relégué..., cf. Cic. Att. 15, 21, 1, etc.
3. dédier un livre à qqn : Plin. pr. 1.
narrātus Copy link
ⓘ

nārrātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• 1 narrātus, a, um, part. de narro.
narrātŭs Copy link
ⓘ

nārrātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

• 2 narrātŭs, ūs, m., narration, récit : Ov. M. 5, 499.
narrātīvus Copy link
ⓘ

nārrātīvē: adverbial

nārrātīve: masc/neut voc sg

• narrātīvus, a, um (narro), narratif : Serv. En. 1, 1.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
narro Copy link
ⓘ

nārrātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

NARRO âre. [διηγέομαι, ἀφηγέομαι, ὑφηγέομαι] Dicere, referre, quid actum sit. […]
Page Scan
narratus Copy link
ⓘ

nārrātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

NARRÂTVS [1] a, um. Partic. [διηγηθεὶς] Fabula narrata est Ouid. ex Pont. 3, 2, 97. Narrata vulgo Plin. 11, 52. Magicis narrati artibus Idem 11, 37. Conf. Hor. Sat. 2, 5, 1.
narratus Copy link
ⓘ

nārrātī | ve: masc/neut gen sg · masc nom/voc pl

NARRÂTVS [2] ûs. m. [διήγημα] Ouid. Met. 6, 499 -- veniet narratibus hora Tempestiua meis.
FOR Forcellini (4)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• narrative (subs.):
      1. 1. narrātio (esp. as part of a speech, rhetorically considered): lucid n., aperta n., Cic. Inv. 1, 20, 29: a brief, lucid n., n. brevis, dilucida, Auct. Her. 1, 9, 15: credible n.s, set forth in almost familiar language, n. credibiles, prope quotidiano sermone explicatae, Cic. Or. 36, 124. Dimin., narratiuncula (a short n.), Quint. 1, 9, 6: Plin. min.
      2. 2. histŏria (n. of past events; also in gen. sense, a story): v. story.
narrative (adj.) Copy link
• narrative (adj.): expr. by narro, narrātio: in the n. parts (of a speech), *ubi aliquid narratur; in narrationibus: v. preced. artt.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
NARRATION, NARRATIVE Copy link
• NARRATION, NARRATIVE
narratio; relatio (e.g., in chronicles, etc., post-Augustan); rei gestae expositio. To give a narrative, narrare alicui aliquid or de aliqua re; exponere, explicare to give a full narrative): enarrare (to give a full and orderly narrative): also, pluribus verbis exponere; rem ordine enarrare; cuncta, ut sunt acta, exponere; enarrare alicui rem, quo pacto se habeat.