mutiny (subs.) Copy link • mutiny (subs.): sēdĭtio: a m. broke out in the Pannonian legions, Pannonicas legiones s. incessit, Tac. A. 1, 16, init.: also seditio oritur, Caes. B. G. 7, 28, fin.; s. fit, id. B. C. 1, 87: a sudden m. in the army was suppressed, subita exercitus s. discussa est, Vell. 2., 81. Phr.: from the same causes, a m. broke out in the German legions, iisdem causis Germanicae legiones turbatae, Tac. A. 1, 31, init.
mutiny (v.) Copy link • mutiny (v.): expr. by sēdĭtio and a verb.: they never once m.'d during the Gallic war, seditionem Gallicis bellis nullam omnino moverunt, Suet. Caes. 69: the troops were very near m.ing, paene seditio facta est, Caes. B. C. 1, 87. Phr.: the army m.s, exercitus a disciplina desciscit, Vell. 2, 81: comp. imperium auspiciumque abnuere, Liv. 28, 27, init. (a rhetorical expr.). See also sedition, rebellion.
MUTINY Copy link • MUTINY 1. s. factio; seditio; motus; consensionis globus (Nep., Att., 8, 4). To raise a mutiny, seditiosa consilia agitare; seditionem concitare, or simply concitare. Vid: SEDITION. 2. v. imperium auspiciumque abnuere (of soldiers refusing to obey): the troops mutinied, seditio in castris orta est (Caes.); seditio facta est: to endeavor to make the troops mutiny, seditionem ac discordiam concitare (Cic.).