Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (17 entries · 27 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
mius Copy link
ⓘ

mī | ne: masc/neut gen sg

• mius, a, um, adj., an old form for meus, Diom. p. 319 P.: v. meus.
ⓘ

mī | ne: masc/fem voc sg

• mĕus, a, um (voc. meus for mi:
  1. I. proice tela manu, sanguis meus, Verg. A. 6, 835: Lolli meus, Sid. Ep. 1, 9; and: domine meus, id. ib. 4, 10; gen. plur meūm for meorum: pietas majorum meūm, Plaut. Cas. 2, 6, 66: meapte, Ter. Heaut. 4, 3, 8: meopte, Plaut. Most. 1, 2, 77: meāmet, id. Poen. 1, 3, 37; Sall. J. 85, 24; archaic form MIVS: MIEIS MORIBVS, Monum. Scip. in Inscr. Orell. 554; and mis = meis: ingens cura'st mis concordibus aequiperare, Enn. ap. Prisc. p. 955 P.; cf. Vahl. Enn. Ann. v. 131, p. 21), pron. possess. [me], my, mine, belonging to me, my own: haec ero dicam meo, Plaut. Am. 1, 1, 304: carnifex, Ter. And. 4, 1, 27: discriptio, made by me, Cic. Sen. 17, 59: crimen, against me, what I am blamed for, App. Mag. 10 init. p. 279: non mea est simulatio, is not my way, Ter. Heaut. 4, 5, 34: tempestate meā, in my day, Juv. 4, 140: meus sum, I am myself, in my right senses: pavidum gelidumque trementi Corpore, vixque meum firmat deus, Ov. M. 3, 689: quod quidem ego facerem, nisi plane esse vellem meus, quite independent, Cic. Leg. 2, 7, 17: vindicta postquam meus a praetore recessi, my own master, free, Pers. 5, 88: meus est, he is mine, I have him, have caught him, he is in my power: meus hic est: hamum vorat, Plaut. Curc. 3, 61: meus illic homost, id. Mil. 2, 3, 63; id. Ps. 1, 3, 147; id. Bacch. 1, 1, 70: hic homo meus est, id. Ps. 4, 7, 21: vicimus: en! meus est, exclamat Nāis, Ov. M. 4, 356: meus, my, my own, my dear, my beloved: Nero meus mirificas apud me tibi gratias agit, Cic. Fam. 13, 64, 1: civis, my fellow-citizen, Juv. 12, 121.—With apposite gen.: cui nomen meum absentis honori fuisset, Cic. Planc. 10, 26: quod meum factum dictumve consulis gravius quam tribuni audistis? Liv. 7, 40, 9. ut mea defunctae molliter ossa cubent, Ov. Am. 1, 8, 108.—Absol.: mĕi, ōrum, m., my friends or relatives, my adherents, my followers: ego meorum solus sum meus, Ter. Phorm. 4, 1, 21: flamma extrema meorum, Verg. A. 2, 431: meus homo, or simply meus, i. e. this silly fellow of mine: homo meus se in pulpito Totum prosternit, Phaedr. 5, 7, 32: at legatus meus ad emendum modo proficiscitur, Auct. Decl. Quint. 12, 18: stupor, this blockhead of mine, Cat. 17, 21: mea and mea tu, my love, my darling: mea Pythias, Ter. Eun. 4, 3, 14: mea tu, id. Ad. 3, 1, 2: o mea, Ov. M. 14, 761.—Voc.: mi, my dear! my beloved! o mi Aeschine, o mi germane! Ter. Ad. 2, 4, 4.—With the fem.: mi soror, App. M. 5, p. 166, 3; 4, p. 155, 6; 8, p. 205, 2: mi domina, Hier. Ep. 22, 1: mi catella, id. ib. 2: mi virgo, id. ib. 17.—In plur.: mi homines, mi spectatores, dear people, good spectators, Plaut. Cist. 4, 2, 8.—Neutr. absol.: mĕum, i, n., mine: quod subrupuisti meum, my property, i. e. my daughter, Plaut. Aul. 4, 10, 29; cf. meam, id. ib. v. 14; 26: meum est, it is my affair, my concern, my duty, my custom: non est mentiri meum, Ter. Heaut. 3, 2, 38: puto esse meum, quid sentiam, exponere, Cic. Fam. 6, 5.—
      1. 2. Plur.: fundite quae mea sunt, cuncta, Juv. 12, 37.
ⓘ

mī | ne: masc/fem dat sg

• ĕgō̆ (ŏ always in poets of the best age, as Cat., Verg., Hor., etc.; ō ante-class. and post-Aug., as Juv. 17, 357; Aus. Epigr. 54, 6, v. Corss. Ausspr. 2, 483; gen. mei; dat. mihi; acc. and abl. me; plur., nom., and acc. nos; gen., mostly poet., nostrum; gen. obj. nostri, rarely nostrum; for the gen. possess. the adj. noster was used, q. v.; cf. Roby, Gram. 1, § 388; dat. and abl. nobis; mi in dat. for mihi, part., Varr. R. R. 2, 5; Lucr. 3, 106; Verg. A. 6, 104; in prose, Cic. Fam. 7, 24, 2; id. Att. 1, 8, 3 et saep.; old form also MIHEI, C. I. L. 1, 1016 al.; v. Neue, Formenl. 2, 180; old form of the acc. MEHE, acc. to Quint. 1, 5, 21 med.; Plaut. Capt. 2, 3, 45; id. Am. 1, 1, 244; Inscr. Orell. 2497; gen. plur. nostrorum, Plaut. Mil. 2, 2, 110; id. Poen. 3, 1, 37; 4, 2, 39; id. Am. Fragm. ap. Non. 285, 26; dat. and abl. NIS = nobis, acc. to Fest. S. V. CALLIM, p. 47, 3 Müll.; acc. ENOS, Carm. Arval., Wordsworth, Fragm. and Spec. p. 160.—But as to me = mihi, cited in Fest. p. 181, 6 sq. Müll., me is there not dat., but acc., v. Vahl. ad Enn. p. 21), pron. pers. [Gr. ἐγώ; Sanscr. aham; Goth. ik; Germ. ich; Engl. I, etc.; plur. nos; Gr. νῶϊ, νῶϊν, from same stem with acc. sing. me, Georg Curtius Gr. Etym. p. 533], I.
  1. I. Prop.: meruimus et ego et pater de vobis, Plaut. Am. prol. 40: tum te audes Sosiam esse dicere, Qui ego sum? id. ib. 1, 1, 218; cf.: ego tu sum, tu es ego: unanimi sumus, id. Sticn. 5, 4, 49; the combination alter ego v. under alter.—
  2. II. Emphasized.
    1. A. By the suffixes met and pte: Am. Quis te verberavit? So. Egomet memet, Plaut. Am. 2, 1, 60: credebam primo mihimet Sosiae, id. ib. 2, 1, 50: quasi per nebulam nosmet scimus, id. Ps. 1, 5, 48: med erga, id. Capt. 2, 3, 56: cariorem esse patriam nobis quam nosmetipsos, Cic. Fin. 3, 19 fin. et saep.: mihipte, Cato ap. Fest. p. 103: mepte fieri servom, Plaut. Men. 5, 8, 10.—
    2. B. By repetition: meme ad graviora reservat, Sil. 9, 651 (but Verg. A. 9, 427, is written me, me); cf.: met and pte.—
  3. III. Esp. to be noted are,
      1. 1. Mihi and nobis as dativi ethici (Zumpt Gr. § 408; A. and S. Gr. § 228 N.): quid enim mihi L. Pauli nepos quaerit, Cic. Rep. 1, 19; cf. id. Par. 5, 2; Hor. Ep. 1, 3, 15; and in the plur.: quid ait tandem nobis Sannio? Ter. Ad. 2, 4, 12: sit mihi (orator) tinctus litteris, etc., Cic. de Or. 2, 20, 85; cf. Liv. praef. § 9; 2, 29 fin.; Quint. 1, 11, 14; 2, 4, 9; 12, 2, 31; Verg. G. 1, 45; Sil. 1, 46 Drak.; and in the plur.: nobis jam paulatim accrescere puer incipiat, Quint. 1, 2, 1: hic mihi Q. Fufius pacis commoda memorat, Cic. Phil. 8, 4; cf. Sall. C. 52, 11 Kritz; Cat. 24, 4: tu mihi seu magni superas jam saxa Timavi, etc., Verg. E. 8, 6 et saep.—
      2. 2. Mecum, nobiscum (v. cum, II. fin.).—
      3. 3. Ad me veni, i. e. ad meam domum, Cic. Att. 16, 10, v. ad, A. 2. a.
          1. β. . —
      4. 4. Nos, etc., for ego, etc., in grave or official lang., etc.: nobis consulibus, Cic. Cat. 3, 8, 18; id. Fam. 1, 7, 4; cf. Verg. E. 1, 4; so with sing. constr.: nec merito nobis inimica merenti, Tib. 3, 6, 55; cf. Cat. 107, 5: absente nobis, Ter. Eun. 4, 3, 7; Plaut. Am. 2, 2, 204.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
mĭus Copy link
ⓘ

mī | ne: masc/neut gen sg

• mĭus, a, um, arch., v. meus.
ⓘ

mī | ne: masc/fem voc sg

• mĕus, a, um (me), mien, qui est à moi, qui m'appartient, qui me regarde, qui me concerne ; [emplois et tours part.] :
1. nomen meum absentis Cic. Planc. 26, mon nom, de moi absent ; meum factum dictumve consulis Liv. 7, 40, 9, ce que j'ai fait ou dit comme consul
2. meum est avec inf., il m'appartient de, c'est mon devoir de, ou mon droit de || non est meum [avec inf.] Ter. Haut. 549, ce n'est pas ma manière de, dans mon caractère de ; cf. non meast simulatio Ter. Haut. 782, la feinte n'est pas mon fait
3. nisi plane esse vellem meus Cic. Leg. 2, 17, si je ne voulais être absolument moi-même [garder ma personnalité, mon originalité]
4. meus est, il est à moi, je le tiens, il est pris : Pl. Mil. 334, etc.
5. Nero meus tibi gratia egit Cic. Fam. 13, 64, 1, mon cher Néron, mon ami Néron, t'a remercié ; sollicitat me tua, mi Tiro, valetudo Cic. Fam. 16, 20, je suis inquiet, mon cher Tiron, pour ta santé ; obsecro, mea Pythias Ter. Eun. 657, de grâce, ma chère Pythias ; mea tu Ter. Ad. 289, ô ma chère ; mi homines Pl. Cist. 678, hé, braves gens !
6. n. pris substt, meum, mon bien ; mea, mes biens : omnia mecum porto mea Cic. Par. 8, je porte tous mes biens avec moi || m. mei, ōrum, les miens, mes parents, mes amis : Cic. Fam. 7, 3, 3 ; Quir. 18 ; etc. ➳ arch. mius, etc., cf. Diom. 331, 13 ; mieis = miis CIL 1, 15 ; mis Pl. Trin. 822 || voc. meus, au lieu de mi : Sid. Ep. 1, 9 || gén. pl. meum Pl. Pers. 390, etc.
ĕgŏ Copy link
ⓘ

mī | ne: masc/fem dat sg

• ĕgŏ et ĕgō, mĕī, mĭhĭ et mĭhī, mē, mē, m., f. (ἐγώ), moi, je : consul ego quæsivi Cic. Rep. 3, 28, pendant mon consulat j'ai fait une enquête ; ego legem recitare Cic. Verr. 2, 4, 49, moi de lire la loi ; ego et tu præsumus... Cic. de Or. 1, 39, toi et moi, nous présidons... ; ego et frater meus amamus... Cic. Phil. 13, 18, mon frère et moi, nous aimons...; egone ? Cic. Nat. 3, 8, moi ? || [pour insister] egomet, mihimet, memet (abl.), moi-même : Cic. Inv. 1, 52 ; Quinct. 34 ; de Or. 3, 74 ; mihipte Cato Inc. lib. fr. 29 ; Fest. 154, 11 ; mepte (acc.) Pl. Men. 1059 || me consule Cic. Agr. 2, 55, sous mon consulat || mihi s'emploie qqf. de façon explétive [datif éthique] : sit mihi tinctus litteris Cic. de Or. 2, 85, qu'il nous ait quelque teinture des lettres, cf. Verr. 2, 1, 156 ; 2, 26 ; Mur. 13 ; Virg. G. 1, 45. ➳ arch. mis = mei Prisc. Gramm. 13, 4 ; dat. mi Cic. Att. 1, 8, 3, etc. || arch. acc. mehe Quint. 1, 5, 21 ; mēd Pl. Amph. 434, etc. || abl. mēd Pl. Amph. 663, etc.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
meus Copy link
ⓘ

mī | ne: masc/fem voc sg

MEVS a, um. [ἐμὸς] Pronomen possessiuum primae personae. […]
Page Scan
ego Copy link
ⓘ

mī | ne: masc/fem dat sg

EGO mei, mihi, me, a me. [ἐγὼ, ἐγὼν] Pron. tractum a Graecis. […]
Page Scan
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (3)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• mine (subs.):
    1. I. For obtaining ore:
      1. 1. mĕtallum: an old abandoned m., m. antiquum, olim destitutum, Sen. Q. N. 5, 15, 1: cf. Liv. 39, 24, init., m. vetus intermissum, i. e. that had not been worked for some time. Phr.: to sentence to the m.s, ad metalla condemnare., Suet. Cal. 27, med.; in metallum damnare, Plin. Ep. 2, 11, 8: also, dare in metallum, Dig.
      2. 2. fŏdīna: chiefly in comps. aurifodina, Plin. 33, 4, 21 § 78; argentifodina, id. 33, 6, 31 § 98 (which may, however, be written as separate words).
      3. 3. pŭteus (the actual pit or hole bored): (gold) procured from m.s is called canalicium, quod puteis foditur canalicium vocant, id. 33, 4, 21 § 68.
      4. 4. cŭnīcŭlus (a burrow or excavation made in mining): Plin. l. c. § 71 to sink m.s, cuniculos agere, Sen. Q. N. 5, 15, 4.
    2. II. Military: cŭnīcŭlus: to carry a m. (under the walls of a city), c. occultum agere. Liv. 28, 7, med., more fully, c. agere in arcem hostium, id. 5, 19, fin.: to take a city by a m., cuniculo urbem capere, Curt. In modern milit. sense, *cuniculus pulvere nitrato instructus ad moenia discutienda s. disjicienda.
    3. III. Fig.: an inexhaustible store: nearest word, thēsaurus: cf. Plin. Ep. 1, 22, 2, mihi certe, quoties aliquid abdi um quaero, thesaurus est, "he is a perfect mine of learning:" or perh. fons uberrimus (R. and A.).
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
MINE Copy link
• MINE
1. pronoun, meus: What is thine is mine, quod tuum est, meum est (Terentianus): the inheritance is mine, hereditas mea est, mihi obtigit: it is not mine to utter a falsehood (poetical), non est mentiri meum (Terentianus).
2.
  • s. PROP., An excavation for obtaining metals, metallum, or, plur., metalla, -orum, neuter; fodina (a pit). to make mines, metalla instituere: to work mines, metalla exercere: to work mines afresh, metalla intermissa recolere: to condemn anybody to the mines, in metallum damnare (Plin.); ad metalla condemnare (Suet.): the right of opening a mine on one’s estate, jus metallorum: iron mine metallum ferrarium or ferri: gold, silver mine, metallum aurarium, argentarium.
  • Figuratively, a rich repository, *fons uberrimus, e quo haurire possumus; or by thesaurus (a treasure), etc.
  • PROP., an excavation for military purposes, cuniculus (Caes.); specus suffossus (Curt.). To form a mine, cuniculum agere: to spring a mine, *vi pulveris pyrii cuniculum discutere; *ignem admovere pulveri nitrato in cuniculo defosso; *pulvere pyrio incenso moles superstructas discutere: to throw down the walls by mines, cuniculis muros subruere (Liv.).
3. v. (in military language), cuniculum agere (Liv.); aliquem locum suffodere (Plin.).
GRG Georges (2)
Source
Source & Attribution
Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (8th ed., 1913/1918). Digitized data accessed from latin-dict.github.io and is in the public domain.
Jump to
Mine Copy link
1. Mine, cuniculus (unterirdischer Gang).
specus (schachtartiger Gang). Vgl. »Gegenmine«.
eine M. anlegen, cuniculum agere; specum fodere: unter etw. Minen anlegen, alqd suffodere.
Bildl., alle Minen springen lassen, omnia experiri; manibus pedibusque eniti, ut etc.
Mine Copy link
2. Mine, eine Geldsumme, mina; mna.